സുകുമാർ അഴീക്കോട്- ക്ഷോഭിക്കുന്ന സുവിശേഷകൻ

വാഗ്ദേവത വരമേകിയ ആ വചോവിലാസം വിടപറഞ്ഞു. മങ്ങാത്ത മനീഷയുടെയും ഭാരതീയസംസ്കൃതിയുടെ തെളിനീരുറന്ന അറിവിന്റെയും ഉടലാർന്ന രൂപം. അദ്ധ്യാപകനായും അന്ധതയെപ്പിളർക്കുന്ന വജ്രസൂചിയായും ആദ്യന്തം മലയാളത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിസൂക്ഷിപ്പുകാരൻ. സംസ്കാരലോപം സമൂഹത്തിന്റെ ഏതു കോണിൽ നിന്നായാലും മുഖം നോക്കാതെ ഗർജ്ജിച്ച ഒരാശയക്കടലാണു് അലയൊതുക്കിയതു്.

മറുത്തവരോടു പൊറുത്തും അകന്നവരോട് അടുത്തും, ആ വിമർശനങ്ങൾ വ്യക്തിനിഷ്ഠങ്ങളല്ലെന്നഒരുത്തമാചാര്യന്റെ ദിവ്യത്വം അടുത്തനാളുകളിൽ കൈരളി കൺനിറയെക്കണ്ടറിഞ്ഞു. പരിതപിച്ചോ പഴിപോക്കാനോ മലയാണ്മയെ മൊത്തം കാൽച്ചുവട്ടിലെത്തിച്ച വൻപു് തത്ത്വമസി വായിച്ചവരും വാഗ്താഡനമേറ്റവരും മാത്രമല്ല തിരിച്ചറിഞ്ഞതു്. ജ്ഞാനമുറഞ്ഞ ആ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നുപോലും വായിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പോഴന്മാർക്കും ആ വേർപാട് ഒരു വിങ്ങലായി മാറുന്നു.

ആ ധന്യാത്മാവിനു് അപരജന്മങ്ങളില്ലാത്ത നിത്യശാന്തിയേകണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കാനല്ല, പതിന്മടങ്ങു ക്ഷോഭത്തോടെ നിർമമതയുംനിരങ്കുശത്വവും മുഖമുദ്രയാക്കിയ ആയിരം അഴീക്കോടുമാരായി പുനർജ്ജനിക്കട്ടെയെന്നാശിക്കാനാണു തോന്നുന്നതു്. അലയൊടുങ്ങാത്ത ക്ഷോഭത്തിന്റെ സുവിശേഷകന്മാരാണീയാസുരകാലത്തു് അവതരിക്കേണ്ടതു്. അജ്ഞാനം പിളർന്ന ആ പ്രജ്ഞാനസൂര്യൻ മരണമില്ലാതെ നമ്മെ നയിക്കട്ടെ.

‘അന്നാ ഹസാരെ’ നൽകുന്ന പാഠങ്ങൾ

1. ഒരു ഗാന്ധിശിഷ്യനു് ഇത്രസാധിക്കുമെങ്കിൽ സാക്ഷാൽ ഗാന്ധിയുടെ പ്രഭാവം എന്തായിരുന്നിരിക്കണം?!!ഇന്നത്തെ തലമുറ ഉണ്ടാകും മുമ്പേ ജീവിച്ചുമരിച്ച ഒരു സത്യപരീക്ഷകന്റെ നിലപാടുകളിലെ സത്യസന്ധതയും ആത്മാർത്ഥതയും കുറച്ചെങ്കിലും തിരിച്ചറിയാനൊരു അവസരം.

2. ആത്മാർത്ഥമായ നിലപാടുകൾ ജനം തിരിച്ചറിയും. സെക്രട്ടറിമാർ തയ്യാറാക്കിയ പ്രസംഗം വായിക്കുന്ന നേതാവിന്റെ നിലപാടല്ല, ഹസാരെയുടേത്. ഒരു പാർട്ടി അംഗത്വത്തിന്റെ വിധേയത്വമാണു നേതാക്കളുടെ പ്രസ്താവനകൾക്കു കയ്യടിക്കാൻ പലപ്പോഴും അനുയായികളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.. തന്റെയും സംഘടനയുടെയും താത്കാലിക നിലനില്പാണു രാഷ്ട്രീയനേതാക്കൾ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്. അതല്ല, ഹസാരെ മൂവ്മെന്റിന്റെ ലക്ഷ്യം.

3. ഗാന്ധിയെയും ഗാന്ധിമാർഗ്ഗത്തെയും നമുക്കുപേക്ഷിക്കാറായിട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ നമുക്കുവേണ്ടത് ഹസാരെയുടേതു പോലെ നേരായ നിലപാടുകളും വികാരവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനമാണു്.

4. ഭരണകൂടം, അത് ഏതുകാലത്തും എവിടെയും ഭീതിയും അറപ്പുമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരസ്ഥികൂടം മാത്രമാണു്. ഹൃദയമോ മനസ്സോ ഇല്ലാത്തതാണു്. പുഴുക്കൾ നുരയ്ക്കുന്ന ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ ഒരു തലച്ചോർ മാത്രമാണതിനുള്ളത്. അതുകൊണ്ടാണു ചൗരിചൗരാകളുണ്ടായത്. ക്വിറ്റിന്ത്യ വേണ്ടിവന്നത്. ഇറോം ഷർമ്മിളമാർ പതിറ്റാണ്ടുകളായി പട്ടിണിയാകുന്നത്. നദികൾക്കുവേണ്ടി യോഗിമാർ നിര്യാതരാകുന്നത്. ഗാന്ധിമാരും ഹസാരെമാരും തിഹാറിലാകുന്നത്.

5. മനുഷ്യസഹജമായ അല്ല, 'ജന്തു'സഹജമായ(മറ്റു ജന്തുക്കൾ ക്ഷമിക്കട്ടെ) അസൂയയും അസഹിഷ്ണുതയുമാണു നമ്മുടെ ഭരണകർത്താക്കളെയും നേതാക്കളെയും ഭരിക്കുന്നത്. ആദ്യം, അരാഷ്ട്രീയവാദിയെന്നൊരു മുദ്ര. പൊതുജനമദ്ധ്യത്തിൽ മുഖം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിച്ചും കണ്ടും മാത്രം അഥവാ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഹസാരെക്കു പിന്തുണ. (നാളെ ഇതേ പ്രസ്ഥാനം/തരംഗം തങ്ങൾക്കെതിരായുമുണ്ടാകുമെന്നോർക്കണമല്ലോ. ‘ഇന്നു നീ നാളെ ഞാൻ’.) ദേശീയപ്പാർട്ടികളുടെ പ്രസിഡന്റുമാർ, ജനറൽ സെക്രട്ടറിമാർ, പതിറ്റാണ്ടുകളായി ജനസഹസ്രങ്ങളെ അണിനിരത്തി(വാടകയ്ക്കെടുത്തും) നഗരഹൃദയങ്ങളെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കുന്നവർ; കിരീടം വെക്കാത്ത രാജാക്കൾ. തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കാത്ത ജനപിന്തുണ ഒരു ചോട്ടാ നേതാവുപോലുമല്ലാത്തയാൾ നേടുകയോ?

6. കാലത്തിന്റെയും ലോകത്തിന്റെയും ചുവരെഴുത്തുകൾ വായിക്കാൻ കഴിയാതെ എന്തിനോടൊക്കെയോ ഉള്ള മമതകൊണ്ട് അന്ധരായിപ്പോയ ധൃതരാഷ്ട്രന്മാർ വാഴുന്ന ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം. ഇക്കാണുന്നതൊക്കെ വഴിപോക്കന്മാരുടെ വായലപ്പുകൾ മാത്രമായിക്കാണുന്നവർ. ഇമേജുകൾക്കു പഞ്ഞമില്ലാത്തവരുടെ, ആദർശവാദികളുടെയും സത്യസന്ധന്മാരുടെയും, ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യന്മാരുടേയും ഭരണകുടീരം. "നിയമങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും ഞങ്ങൾ പറയും; വഴിപോക്കർ വായടക്കട്ടെ"യെന്ന ഹുങ്കാരം. നാടു വാഴാൻ തങ്ങളെത്തെരഞ്ഞെടുത്തവരുടെ ശബ്ദം ഇനിയും ഉയരാറായിട്ടില്ലെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവർ(?). അതു തങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുയരാൻ എവിടെയോ ഉറങ്ങുകയാണെന്നു സമാശ്വസിക്കുന്ന മൂഢന്മാർ അഥവാ ബുദ്ധി‘രാക്ഷസന്മാർ’.

7. അന്നാ ഹസാരെ എന്നത് ഇന്നു് ഒരു വ്യക്തിയുടെ പേരല്ല, അതൊരു തരംഗമാണു് (movement). ഒരു നിലപാടുതറയാണു്. ആ വ്യക്തി ഒരു നിമിത്തം മാത്രം. സ്വത്വനാശം വന്ന ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ കരുത്തു് ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊടുത്ത വൃദ്ധനായ 'ജാംബവാൻ'. പുരാണകഥയിൽ ഈ സമൂഹം ഒരു കുരങ്ങനെങ്കിൽ ഇവിടെയെന്തു വ്യത്യാസം? പൊതുജനമെന്ന കഴുത. രണ്ടും സ്വത്വമില്ലാത്ത എന്തിനെയും അവഹേളിക്കാനുള്ള ഉപമകൾ; അഥവാ ഉപകരണങ്ങൾ. അഞ്ചുവർഷം കൂടുമ്പോൾ അരങ്ങേറുന്ന ജനാധിപത്യനാടകത്തിന്റെ പേരിൽ തങ്ങളുടെ മുതുകിൽ ഇനിയും വിഴുപ്പുഭാണ്ഡങ്ങൾ വച്ചുകെട്ടുന്നത് സൂക്ഷിച്ചുവേണമെന്ന താക്കീതാണീ തരംഗം.

8. വൈകിയവേളയിൽപ്പോലും വിവേകമുണ്ടാവാൻ ദുരഭിമാനം അനുവദിക്കുന്നില്ല. വെറുമൊരു വൃദ്ധന്റെ മുന്നിൽ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ നിയന്താക്കൾ മുട്ടുകുത്തുകയോ? അറുപത്തഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ലോകത്തിന്റെ ചക്രവർത്തിമാർ ചെന്നുപെട്ട അതേ ധർമ്മസങ്കടം !! എങ്കിലും നാടുവിടുമ്മുമ്പ് അന്നവർ തങ്ങളാലാവതുചെയ്തു. നാടുപകുത്ത്, തമ്മിൽത്തെറ്റിച്ചു തലതല്ലിക്കീറിച്ചു്, എല്ലാം വെടക്കാക്കിയ വൃദ്ധനെയും കൊല്ലിക്കുന്നതരത്തിലാക്കിവച്ചു. അതിന്റെ പുതിയ പതിപ്പുകൾക്കായി നമുക്കിപ്പോഴും കാത്തിരിക്കാം.

എല്ലാ നാടകങ്ങൾക്കും കയ്യടിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന, വിലാസവും വിചാരവും വഴുതിയ, മുഖവും മനസ്സും കൈമോശംവന്ന കോടിക്കണക്കായ പൊതുജനമെന്ന പോഴന്മാരിലൊരുവൻ- അന്തിപ്പോഴൻ

ഞാൻ ആർക്കു വോട്ടു ചെയ്യണം?

പ്രിയമുള്ളവരേ,
ഈ പോഴൻ ആദ്യമായി വോട്ടുചെയ്യാൻ പോവുകയാണു്‌. ഇപ്പോൾ 18 വയസ്സു പൂർത്തിയായതുകൊണ്ടല്ല. ഇതുവരെ വോട്ടുചെയ്യണമെന്നു തോന്നിയിരുന്നില്ല. ഇവന്റെ വോട്ടിനർഹതയുള്ളവരെയാരെയും കിട്ടിയിരുന്നില്ല. സമ്മതിദാനാവകാശം വിലപ്പെട്ടതെന്നറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അർഹതയില്ലാത്തവർക്കുകൊടുക്കുന്നതു്‌ അതു പാഴാക്കലാണെന്നും വിചാരിച്ചു. ബോധമുറച്ചകാലം മുതൽ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിൽ താത്പര്യമില്ല. രാഷ്ട്രീയക്കാരെ പുച്ഛവുമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ചിന്തകളും ധാരണകളും പ്രായത്തിനൊപ്പിച്ചു മാറിവരുന്നു. ഒരു പരീക്ഷണത്തിനെങ്കിലും ഇത്തവണ വോട്ടുചെയ്യണമെന്നു വിചാരിക്കുന്നു. നിമിത്തം പോലെ, കൃത്യസമയത്തു വെക്കേഷനുമായി തെരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ ഒത്തുവരുകയും ചെയ്തു.

കന്നിവോട്ട്‌ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ, കുറഞ്ഞപക്ഷം യുക്തിയോടെയെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്നുണ്ട്‌. ഇവിടെയാണു നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിന്റെ പ്രസക്തി. ഇതുവരെ ആലോചിക്കാത്ത ഒരു പുതിയ വീക്ഷണവെളിച്ചം വീണുകിട്ടിയാൽ ഏറെ ധന്യനായി.

നേതാവിന്റെ വാക്കുകേട്ടു പാർട്ടിച്ചിഹ്നത്തിൽ കണ്ണുമടച്ചുകുത്താൻ വിധിക്കപ്പെടുന്ന പാർട്ടിമെമ്പർഷിപ്പ്‌ എന്ന പോഴത്തം ഇതുവരെയില്ല. നല്ലതിനോടൊക്കെ അനുഭാവമുണ്ട്‌. അപ്പോൾ ചെയ്യാവുന്നത്‌ വിവിധനിലപാടുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തുകയെന്നതാണു്‌. ആഗ്രഹത്തിനനുസരിച്ച സ്ഥാനാർത്ഥികളാരുമില്ലാത്തപ്പോൾ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നു ഭേദപ്പെട്ട ഒരു തൊമ്മൻ.

സ്ഥാനാർത്ഥിപ്പട്ടികയിൽ ഒരാളേയും അംഗീകരിക്കാത്തവർക്കുവേണ്ടി ഒരു ഓപ്ഷൻ ഉണ്ടാകേണ്ടതല്ലേ? അതിനു്‌ ഒരു നിശ്ചിത ശതമാനത്തിൽക്കൂടുതൽ അംഗീകാരം കിട്ടിയാൽ അവരെ ഒഴിവാക്കി വീണ്ടും മറ്റൊരു തെരഞ്ഞെടുപ്പുനടത്തി ജനഹിതം സംരക്ഷിക്കേണ്ടതല്ലേ?


വ്യത്യസ്തകോണുകളിൽനിന്നു നോക്കുമ്പോൾ കാഴ്ചയും വ്യത്യസ്തമാകും. അതുതന്നെയാണു്‌ ഒരു സാധാരണ വോട്ടറെ കുഴക്കുന്നതും. നാടിന്റെയും ജനങ്ങളുടെയും സർവ്വതോമുഖമായ വളർച്ചയ്ക്കു സമഗ്രമായ സംഭാവന നിർഭാഗ്യവശാൽ ഒരു മുന്നണി സർക്കാരിൽ നിന്നും ഇക്കാലമത്രയും(ഒരുപക്ഷേ ഭാവിയിലും) ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ആകെമൊത്തം ഒരു പാസ്സ്‌ മാർക്കെങ്കിലും കൊടുക്കാവുന്നത്‌ ഇക്കഴിഞ്ഞ സർക്കാരിനാണു്‌.

വിദ്യാഭ്യാസത്തെപ്പറ്റി ഭേദപ്പെട്ട കാഴ്ചപ്പാടുള്ള മന്ത്രി എം.എ. ബേബി, ആരും ആക്ഷേപിക്കാത്ത എൻ.കെ. പ്രേമചന്ദ്രൻ, മനുഷ്യ-പ്രകൃതിസ്നേഹിയായ ബിനോയ്‌വിശ്വം തുടങ്ങിയവർ പ്രതീക്ഷ തരുന്നു. (സ്നേഹം കൂടിയതുകൊണ്ടോ 'കസേരകളി' പിടിപാടില്ലാത്തതുകൊണ്ടോ പാവത്തിനിത്തവണ സീറ്റില്ല. കൂട്ടത്തിൽ പറയട്ടെ, ഇപ്പോഴും മിനിമം ഗ്യാരണ്ടിയുള്ള അംഗങ്ങൾ CPI ക്കു മാത്രം. പാഴ്‌ജന്മങ്ങളൊന്നും ആ പാർട്ടിയുടെ പ്രതിനിധികളായിക്കണ്ടിട്ടില്ല.)
ഇക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുത്താമായിരുന്ന അൽഫോൺസ്‌ കണ്ണന്താനം എന്ന മന്ത്രിയെ കേരളീയർക്കു നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതിൽ അതിയായ ദുഃഖമുണ്ടു്‌.LDF തമ്പുരാക്കന്മാരോട്‌ പ്രതിഷേധമുണ്ട്‌.

പക്ഷേ ഒരു തുടർച്ച അനുവദിക്കണമെന്നു നിസ്സംശയം പറയാനുമാകുന്നില്ല. പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ പടലപ്പിണക്കം തന്നെ പ്രധാനം. ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള ഒരു മുഖ്യമന്ത്രിക്കു മൂക്കുകയറിടുന്ന പാർട്ടി(നേതൃത്വം) നിലപാടുകൾ ഒരു ബലഹീനത തന്നെയാണു്‌. മൂന്നാർ മിഷൻ പരാജയപ്പെടുത്തിയവർക്കു കാലം മാപ്പുനൽകില്ല. എന്നാൽ കാലത്തിനൊത്തു പുരോഗമനാത്മകമായ ചില അഭിപ്രായങ്ങൾ ശ്രീ പിണറായി വിജയനിൽ നിന്നുണ്ടാകുമ്പോൾ ശ്രീ അച്യുതാനന്ദന്റേതു മൂരാച്ചിവാദമാകാറുമുണ്ട്‌.

ഒരു മുന്നണിയെന്ന നിലയിൽ അഴിമതിയും അഴിമതിക്കാരും LDFൽ കുറവാണെന്നത്‌ ചെറിയ കാര്യമല്ല.

(സംഗതി ആശാസ്യമല്ലെങ്കിലും) ഏറെ ആശ്വാസകരം ഭരണത്തിലിരുന്നാൽ CPMകുട്ടിച്ചാത്തന്മാരുടെ സമരശല്യങ്ങൾ കുറയുമെന്നതാണു്‌. ഇക്കാര്യത്തിൽ കഴിഞ്ഞ 5 വർഷത്തെ ജനങ്ങളുടെ ആശ്വാസം ചില്ലറയാണോ? (LDF ഭരണത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രത്യക്ഷഗുണം ഇതുതന്നെ എന്നുപറഞ്ഞാലും ശരിയാണു്‌.) UDF ഭരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ കല്ലെറിഞ്ഞും തല്ലിപ്പൊളിച്ചും നാടുമുഴുവൻ കുട്ടിച്ചോറാക്കാൻ മാത്രം വിഷയങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ? എങ്കിലും കല്ലേറു പേടിക്കാതെ ബസ്സിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.

ദേശവികസനത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ മിക്കവരും പരാജയങ്ങൾ തന്നെ. കരണീയമായത്‌, പുതുമുഖങ്ങൾക്കും യുവത്വത്തിനും അവസരം കൊടുത്ത്‌ ഒരു പരീക്ഷണത്തിനു തയ്യാറാവുകയാണു്‌. സ്വാഭാവികമായും അത്തരം സ്ഥാനാർത്ഥികളുള്ള മുന്നണി അധികാരത്തിൽ വരും. ആ നയം തുടരാൻ മേലിലും പാർട്ടികൾക്കതൊരു പ്രേരണയാകും.

UDFൽ മുമ്പെന്നപോലെ ചുരുക്കം ചിലരെ മാറ്റി നിർത്തിയാൽ അവസരവാദികളുടെയും അഴിമതിക്കാരുടെയും ഒരു കൂടാരമെന്ന ഇമേജിനു വലിയ മാറ്റമൊന്നും കാണുന്നില്ല. തൻകാര്യം നോക്കികളായ ഘടകകക്ഷികളാണു പേരു ചീത്തയാക്കുന്നത്‌. കോൺഗ്രസ്സു മാത്രമെങ്കിൽ പലതിലും പാസ്സ്‌ മാർക്കു കൊടുക്കാമായിരുന്നു.

രണ്ടുമുന്നണികളോടുമുള്ള പ്രതിഷേധസൂചകമായി ബി.ജെ.പി ക്കോ മറ്റൊരാൾക്കോ വോട്ടുചെയ്യാം. ഇപ്പോൾ BJPയുടെ കുറെ വോട്ടുകൾ അവർക്കുള്ള അംഗീകാരമല്ല മറിച്ച്‌ രണ്ടുമുന്നണികളോടുമുള്ള പ്രതിഷേധമാണു്‌ എന്നു കരുതാൻ ന്യായമുണ്ട്‌.




എന്റെ മുന്നിലുള്ള ഓപ്ഷൻസ്‌ -

1- വ്യക്തിപരമായി ഭേദപ്പെട്ട തൊമ്മൻ.
മാർക്കു തുല്യമായാൽ ഭേദപ്പെട്ട മുന്നണി ആരുടേതെന്നു നോക്കാം.
(ഇപ്പോൾ പോഴൻ LDFനെ സപ്പോർട്ട്‌ ചെയ്യും. വി.എം.സുധീരനെ മുഖ്യമന്ത്രിയാക്കുമെങ്കിൽ UDFനെ താങ്ങാനും തയ്യാർ.)
2- ഭേദപ്പെട്ട തൊമ്മനെ നിശ്ചയിക്കാൻ പറ്റാതെവന്നാൽ പുതുമുഖത്തിനു വോട്ട്‌.
അതും തുല്യമായാൽ യുവത്വത്തിനു വോട്ട്‌.
ഒടുവിൽ മാത്രം മുന്നണി പരിഗണന.
3- ഇരുകൂട്ടരോടും പ്രതിഷേധവുമായി മൂന്നാമതൊരാൾക്കു വോട്ട്‌. അടുത്ത വലിയകക്ഷിയായ ബി.ജെ.പിക്കു്‌.
4- വോട്ടു ചെയ്യാതെയിരിക്കാം ഇക്കുറിയും. പക്ഷേ അഭിപ്രായം എവിടെയും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നില്ല.

ഇനി നിങ്ങൾ പറയൂ. ഒരു സാധാരണപോഴൻ (വോട്ടർ) നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം ആരായുന്നു. പാർട്ടിയും മുന്നണിയും മാറ്റിവച്ച്‌ മനസ്സാക്ഷി പറയുന്നതു മാത്രം പറയൂ. ഞാനാർക്ക്‌ എന്തുകൊണ്ടു വോട്ടുചെയ്യണം?

എന്റെ അരുമ അയ്യപ്പൻ

ഔപചാരികതകളോ അലങ്കാരങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത ഒരസാധാരണൻ; അല്ല, ഒരതിസാധാരണൻ. അയ്യപ്പനെ ആദ്യം ഓർമ്മിച്ചുപോകുന്നതു്‌ ഇങ്ങനെയാണു്. ഏതു കൊച്ചുകുഞ്ഞിനും ‘അയ്യപ്പൻ’ തന്നെ. അങ്ങനെ വിളിച്ചുകേൾക്കാനായിരുന്നിരിക്കണം ഇഷ്ടവും. 'അയ്യപ്പേട്ടൻ' എന്ന ബഹുമാനം പോലും അയ്യപ്പൻ സ്വീകരിച്ചിരുന്നതായി വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ഏവരുടെയും അരുമ.

കേട്ടറിവുകളിലൂടെ അയ്യപ്പനെയറിയാൻ ഒട്ടും പ്രയാസമുണ്ടായിട്ടില്ല. ആരുടെ മനസ്സിലും ചാടിക്കയറി ഇരിപ്പുറപ്പിക്കുന്ന ശുദ്ധരിൽ ശുദ്ധൻ. ഒരിക്കലും അന്യനാണെന്നു തോന്നാൻ ആരെയും അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. ഓരോ അണുവിലും നിറഞ്ഞ നിഷ്കളങ്കത, ആരിലും മതിപ്പുളവാക്കി. അങ്ങനെയാണു ഞാനും അയ്യപ്പനെ സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങിയതു്‌. ഒരു കത്തുപോലുമെഴുതാതെ. അതിനു ഒരു വിലാസമെവിടെ?നമുക്കൊക്കെയല്ലേ വീടും വിലാസവും ഈമെയിൽ ഐഡിയുമൊക്കെ. പ്രപഞ്ചം തന്നെ വീടാക്കിയവനു്‌ എന്തും വിലാസം.

ആദ്യമായി കേട്ടറിഞ്ഞതു സാഹിത്യകുതുകിയായ ഒരു സുഹൃത്തിൽനിന്നു്‌. ആളെക്കുറിച്ചായിരുന്നില്ല, കവിതയെക്കുറിച്ചു്‌. എങ്കിലും ആ പറച്ചിലിലെ ഓമനത്തം എന്റെ ആത്മാവിലേക്കിറങ്ങി. സംഭാഷണമദ്ധ്യേ ഏതോ വരികൾ ഉദാഹരിച്ചതായിരുന്നു. അയ്യപ്പൻ എന്ന പേരു കേൾക്കെത്തന്നെ ഒരു ജന്മാന്തരബന്ധം രൂപപ്പെട്ടപോലെ. അതാണാ തനിനാടൻപേരിന്റെ തനിമയും അരുമയും. പിന്നീടും അയ്യപ്പന്റെ വിശേഷങ്ങൾ അധികമാരും പറഞ്ഞില്ല. എങ്കിലും അതു തനിയെ ഒരറിവായി നിറയുകയായിരുന്നു. ഒരു ലയമായിരുന്നു പിന്നെ. ഞാനറിയുന്നപോലെ അയ്യപ്പനെ എല്ലാവരുമറിയുമെന്നു തോന്നുന്നു. നേരിട്ടു കാണാതെ. കവിതപോലും വായിക്കാതെ.

ഒരിക്കലേ നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. എറണാകുളത്തു്‌ ഒരു ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ. ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പു്‌. എന്റെ പിൻ‍നിരയിലിരുന്ന അയ്യപ്പനെക്കണ്ടു രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാർ (ഏതോ കോളേജുകുമാരന്മാരായിരിക്കണം) "ഡാ, അയ്യപ്പൻ- കണ്ടാൽ കാശു ചോദിക്കും" എന്നു പതുങ്ങുമ്പോൾ. അതാണു്‌ അയ്യപ്പന്റെ 'ക്യരക്ടറി'ലേക്കു നേരിട്ടുകിട്ടിയ 'എക്സ്പീരിയൻസ്'. അതിനും വളരെ മുമ്പുതന്നെ എന്റെ മനസ്സിൽ ചേക്കേറിയിരുന്നു, ആ അയ്യപ്പൻ പക്ഷി. ആരുമറിയാതെ. ആദ്യമായി നേരിൽക്കണ്ടതു്‌ ഇത്തരമൊരു രംഗത്തിലും.പക്ഷേ ഇതൊന്നുമറിയാതെ തന്റേതു മാത്രമായ ഏതോ ലോകത്തിലായിരുന്നു,അയ്യപ്പൻ.

ഒരു മനുഷ്യജീവനു്‌ ഇക്കാണുന്ന തത്രപ്പാടൊന്നും ആവശ്യമില്ലെന്നല്ലേ ആ ജീവിതം നൽകുന്ന സന്ദേശം? ഒരു തുണ്ടു ഭൂമിയോ ഒരു കൊച്ചുകൂരയോ പോലും. അന്യന്റെ കയ്യിലുള്ളതു തന്റേതുകൂടിയാണെന്ന ഒരു സമത്വദർശനം കാണാനാകുന്നില്ലേ? 'തത്ത്വമസി' 'അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി' എന്നൊന്നും ഒരിക്കലും വിളിച്ചുകൂവിയില്ല.

ആരോടെങ്കിലും പിണങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകുമോ അയ്യപ്പൻ? വെറുതെ ആലോചിച്ചുപോയി. അതിനു കഴിയില്ലെന്നു വിശ്വസിക്കാനാണെനിക്കിഷ്ടം. ആർക്കും അയ്യപ്പനോടു പിണങ്ങാനും. അന്നന്നത്തെ ലഹരിക്കു്‌ അഞ്ചോ പത്തോ ചോദിച്ചാൽ കൊടുക്കാത്തവരോടു പോലും പിണങ്ങിയിരിക്കില്ല. ആ മനസ്സിന്റെ നൈർമ്മല്ല്യം അതിനെയൊക്കെ വെടിപ്പാക്കിയിരിക്കണം. "ഇയാൾ കാശു തരുന്നില്ലെ"ന്നു്‌ അടുത്തുകണ്ടയാളോടു പറയുന്ന നിഷ്കളങ്കമായ പരിഭവത്തിൽ അതവസാനിക്കുന്നു. അലിഞ്ഞുപോകുന്നു. "ഈ സുഗതകുമാരി കാശുചോദിച്ചാൽ തരില്ലെ"ന്നു മൈക്കിലൂടെ മാളോരോടു പരാതിപറഞ്ഞു കവയിത്രിയെപ്പോലും ചിരിപ്പിച്ചില്ലേ?

ജീവിതത്തിനുവേണ്ടി മറ്റുള്ളവരുടെ പരക്കമ്പാച്ചിൽ. പത്തിനെ നൂറും നൂറിനെ ആയിരങ്ങളുമാക്കുന്ന ദുരയൊന്നും തെല്ലുമേശാതെ, രണ്ടിൽത്തുടങ്ങി ഇരുപതിലവസാനിക്കുന്ന അക്കങ്ങളിൽ അയ്യപ്പൻ ജീവിതത്തിന്റെ സമസ്തസൗന്ദര്യവും സമാധാനവും ദർശിച്ചു. അതിനേക്കാൾ വലിയ തുക ആരോടും ചോദിച്ചിരിക്കാനിടയില്ല. അവസാനം കിട്ടിയ അവാർഡുതുകയുടെ 'വലുപ്പം പോലും' അയ്യപ്പനു താങ്ങാവുന്നതിനപ്പുറമായിരുന്നുവോ?

മണ്ണിൽ നിന്നു വന്നുമണ്ണിലേക്കു മടങ്ങിയ മണ്ണിന്റെ മകൻ. ഒടുവിൽ വിടവാങ്ങി, പണവും പദവിയുമല്ല, ഉറുമ്പും ചിതലുമാണു നരജന്മത്തിനു നിതാന്തബന്ധുത്വമണയ്ക്കുന്നതെന്ന തിരിച്ചറിവു്‌ പങ്കുവച്ചുകൊണ്ടു്‌.

ഹാപ്പി കൺഫ്‌യൂഷൻസ്‌ ഓഫ്‌ ദ ഡേ!!

എല്ലാവർക്കും ഒരു ജനനത്തീയതിയുണ്ടാകുമെന്നും സാധാരണയായി അതൊരാൾ ഓർത്തിരിക്കുമെന്നും ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നു. (ഇതൊരു ഭയങ്കര വിചാരമാണല്ലോ! ഇനിയുമുണ്ടോ ഇത്തരത്തിൽ വല്ലതും?) ഇപ്പോഴിതു പറയാൻ കാര്യമുണ്ട്‌. ഒന്നിലധികം ജനനത്തീയതികളുണ്ടാവുകയും അവയൊക്കെ ഓർക്കാതിരിക്കുകയും ഓർക്കുന്നത്‌ ആഘോഷിക്കാൻ പറ്റാതിരിക്കുകയും ആഘോഷിക്കേണ്ടത്‌ അറിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴോ?
'വെള്ളം വെള്ളം സർവത്ര, ഇല്ല കുടിക്കാനൊരുതുള്ളി' എന്ന അവസ്ഥ.ഈയുള്ളവന്റെ അവസ്ഥയുമിതാണു്.
മൂന്നു ജന്മദിനങ്ങളുണ്ടായിട്ടെന്താ കാര്യത്തിനുകൊള്ളിക്കാവുന്ന ഒന്നു പോലുമില്ല.

ചിലർക്കെങ്കിലും ഇതിനകം ഒരേകദേശരൂപംകിട്ടിക്കാണുമെന്നു കരുതുന്നു. പഴയചില കീഴ്‌വഴക്കങ്ങളുള്ള ഹിന്ദുകുടുംബങ്ങളിലുള്ളവർക്കു സംഭവം പിടികിട്ടിയിരിക്കും.എനിക്കുള്ള ബെർത്ത്‌ഡേകളുടെ ഒരു സ്ഥിതിവിവരക്കണക്ക്‌ ഇങ്ങനെ:-
1)ജാതകപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്‌.
2)ആണ്ടുതോറും ആഘോഷിക്കുന്ന നക്ഷത്രത്തെ ആധാരമാക്കിയത്‌.
3)സ്കൂളിലെ രേഖകളിലുള്ളത്‌ അഥവാ ഓഫിഷ്യൽ.

എന്റെ യഥാർഥജനനത്തീയതി ഇംഗ്ലീഷ്‌, മലയാളം കലണ്ടറുകൾക്കനുസരിച്ചുള്ളതു ജാതകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. ഫെബ്രുവരിയിലെ ഏതോദിവസമെന്നേ അറിയൂ. റെഫറൻസില്ലാതെ കൃത്യം പറയാൻ പാങ്ങില്ല. ഇതുവരെ അതിനൊരാവശ്യമുണ്ടായിട്ടില്ലയെന്നതാണു സത്യം.
ഇനിയൊന്ന് എന്റെ ഹാപ്പിബെർത്ത്‌ഡേ. ആഘോഷിക്കുന്നത്‌. എന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല. ആഘോഷിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നത്‌ എന്നേ പറയാവൂ. അതു കുംഭമാസത്തിലെ തൃക്കേട്ടയാണ്‌.

വീട്ടിലെ പിറന്നാളാഘോഷമെന്നാൽ അടുത്തുള്ള അമ്പലത്തിലൊരു ഗണപതിഹോമം ഏർപ്പാടാക്കിയിരുന്നു അമ്മ, പണ്ട്‌. പിന്നെപ്പിന്നെ അതുംനിന്നു.
ഏതെങ്കിലുമൊരു സന്ധാനേരത്ത്‌ നാമജപംകഴിഞ്ഞ്‌ പതിവുള്ള കലണ്ടർ ഗവേഷണത്തിനിടയിൽ ഒരറിയിപ്പുണ്ടാകും, പൊന്നമ്മപ്പിള്ളയിൽനിന്ന്,
"ടാ, നിന്റെ പൊറന്നാൾ.."
അങ്ങനെയൊന്നിനെക്കുറിച്ചുസാധാരണ വേവലാതിപ്പെടാറില്ലെങ്കിലും ഉടനെയുണ്ടാകുമെന്നറിയാൻ ആർക്കായാലുമൊരു താൽപര്യവും സന്തോഷവുമുണ്ടാകുമല്ലോ. ആ സന്തോഷത്തിനുവേണ്ടിമാത്രം കൗതുകത്തോടെ തലയുയർത്തുമ്പോഴേക്കും അറിയിപ്പു പൂർണമായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും,
"...കഴിഞ്ഞ തിങ്കളാഴ്ചയായിരുന്നു."
ദേണ്ടെ കെടക്ക്‌ണു! പിന്നെ അടുത്ത സമാധാനവും വരും
"ആരുമോർത്തില്ല!"
(ഓ! അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലങ്ങു മറിച്ചേനെ!).'ആരും' എന്ന് ഒരു ശൈലിക്കങ്ങു പറയുന്നതാണു്. അവിടെ വേറെയാരുമോർക്കില്ല. ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലുമോർക്കുന്നെങ്കിൽ അത്‌ അമ്മമാത്രമാണ്‌. ഓർത്തിട്ടും പ്രത്യേകിച്ചുകാര്യമൊന്നുമില്ലെന്നതു വേറെകാര്യം.പക്ഷെ നക്ഷത്രമനുസരിച്ചുള്ള തീയതികൾ ഓരോതവണയും വ്യത്യസ്തമാവും.
അതിനാൽ പിന്നീട്‌ ഈയുള്ളവനും സമൂഹത്തിന്റെ ഒരവിഭാജ്യഘടകമായിമാറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, എന്നുവച്ചാൽ ഐവർകാല വിട്ട്‌ സുഹൃത്തുക്കളോടൊത്തു കഴിയേണ്ടിവന്നപ്പോൾ ഇതൊരു പാരയായിട്ടുണ്ട്‌. ഒപ്പമുള്ളവരുടെ ഓരോ പിറന്നാളിനും കേക്കുമുറിച്ച്‌ വൈകിട്ട്‌ അടുത്തുള്ള റെസ്റ്റൊറെന്റിൽ ആ ഹതഭാഗ്യന്റെ(മാൻ ഓഫ്‌ ദ ഡേ) ചെലവിൽ ബിരിയാണിയോ പൊറോട്ടയോ ഓർഡർ ചെയ്തുകാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഏതെങ്കിലുമൊരു കണ്ണിച്ചോരയില്ലാത്തവൻ എന്റെനേരെനോക്കും
" തന്റെ ബെർത്ത്‌ഡേയെന്നാഡോ?"
എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയാണു ചോദ്യം.അറിയുന്ന ഉത്തരങ്ങൾ പോലും പറയാൻ പലപ്പോഴും പാടുപെടുമ്പോൾ അറിയാത്ത ഈ ചോദ്യത്തിനുത്തരം ഞാനെങ്ങനെ പറയാൻ? സത്യംപറഞ്ഞു ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താൻ പ്രയാസമായതിനാൽ ഞാൻ പറയും.
"അതിപ്പോഴെങ്ങുമല്ല"
അല്ലെങ്കിൽ പറയും,"ഇതു കഴിയുമ്പോൾ അമ്മവിളിച്ചറിയിക്കും."
'അന്നത്തെ പാർട്ടികഴിയുമ്പോഴേക്കും' എന്നസമാധാനത്തിൽ അവരിരിക്കുമ്പോൾ ഞാനും സമാധാനിക്കും,
"ഞാനുദ്ദേശിച്ചതിവർക്കു പിടികിട്ടിയിട്ടുണ്ടാകില്ലല്ലോ!"
************************************************************

ബർത്ത്‌ഡേകളുണ്ടാകുന്നത്‌...

പണ്ടു ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ സ്കൂളുകളിലൊരു പതിവുണ്ടായിരുന്നു, ഒന്നാം ക്ലാസിൽ കുട്ടിയെച്ചേർക്കുമ്പോൾ ഹെഡ്മാസ്റ്റർ അങ്ങേരുടെ പ്രതിഭയ്ക്കനുസരിച്ച്‌ ഒരുബെർത്ത്‌ഡേയങ്ങു സൃഷ്ടിച്ചുനൽകും. ക്ലാസിൽച്ചേർക്കുന്ന തീയതിയിൽ അഞ്ചുവയസ്സു തികയുമാറ്‌ മനക്കണക്കു കൂട്ടി ആ മാസത്തിലെ ഒരു ഡേറ്റ്‌ വച്ച്‌ അഞ്ചുവർഷം മുമ്പ്‌ ഈ തലതെറിച്ചവൻ 'അവതെറിച്ചു' എന്നായിരിക്കും അതിന്റെ രത്നച്ചുരുക്കം. സിമ്പിൾ അരിത്ത്‌മെറ്റിക്‌. അങ്ങനെ മിക്കവരും മെയ്‌, ജൂൺ മാസങ്ങളിൽ ജനിച്ചു.

ഇതിനുകാരണം പക്ഷേ എനിക്കിന്നുതോന്നുന്നത്‌ നമ്മുടെ കാർന്നോമ്മാരുടെ അപാരമായ ഓർമ്മശക്തിയാണു്ന്നാണു്. ഓഫീസുമുറിയിൽ ഓഛാനിച്ചുനിൽക്കുന്ന പിതാശ്രീയോട്‌ തലമാസ്റ്റർ രജിസ്റ്റർ നിവർത്തിവച്ച്‌ വായിലെമുറുക്കാൻ വിസ്തരിച്ചൊന്നുചവച്ച്‌ വരാന്തയിലേക്കുപോലുമിറങ്ങാതെ നിത്യത്തൊഴിലഭ്യാസമെന്ന ലാഘവത്തിൽ മുറ്റത്തേക്കുന്നീട്ടിയൊന്നുതുപ്പി, മേലേക്കുനോക്കി അണ്ണാക്കിൽ നിന്നു് സർക്കാരുവണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോലെയൊരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കണ്ഠശുദ്ധിവരുത്തി മുറുക്കാൻ വായിലൊരുവശത്തേക്കൊതുക്കി ഒരുചോദ്യം,
"എന്താ പേരു്"
തന്റെയല്ല, അടുത്തുനിൽക്കുന്ന, അതിനകം മേശപ്പുറത്തിരുന്ന റൂൾത്തടികൊണ്ട്‌ അടുക്കിവച്ചിരുന്ന ഹാജർബുക്കുകൾ കുത്തിമറിച്ചിട്ട്‌ വീണതു താനുദ്ദേശിച്ചതുപോലെയോയെന്നു കൺഫേം ചെയ്യുന്നതിൽ വ്യപൃതനായിരിക്കുന്ന കടിഞ്ഞൂൽക്കനിയുടെയാണെന്നു സാഹചര്യത്തെളിവുകളിൽനിന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ ഒരു മിനിറ്റുപോലും അടങ്ങിയിരിക്കാൻ പറ്റാത്ത സൽപുത്രന്റെ പേരുപറയും,
"ശാന്തകുമാർ"
"ഒവ്വ" എന്നൊരു വശംകെട്ട ഭാവം മുഖത്തു വിരിയുമെങ്കിലും ഇവന്റെ ശീലത്തിനു ചേർന്നപേരു പിന്നീടു മറ്റുള്ളകുട്ടികൾതന്നെ വിളിച്ചോളുമെന്നു സമാധാനിച്ച്‌ കേട്ടെഴുത്തു നടത്തും ഹെഡ്മാസ്റ്റർ.കണ്ണടയൊന്നിളക്കിവച്ച്‌ അടുത്ത ഡാറ്റയ്ക്കായി മുഖമുയർത്തും.
"എന്നാ ജനനം?"
രണ്ടാമതൊന്നാലോചിക്കേണ്ടാത്തതുകൊണ്ട്‌ സംശയലേശമെന്യേ ഉത്തരം കൊടുക്കും. "നാലാംകൊല്ലം പൊര കെട്ടിമേഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേന്നന്നെ." ചിന്തോദ്ദീപകമായ മറുപടികേട്ട്‌ താനെന്നെങ്കിലും ഇവന്റെ മേച്ചിലൂണിനു പോയിട്ടുണ്ടോയെന്ന് സാറദ്ദ്യേം ആലോചനാനിമഗ്നനാവും. പിന്നെച്ചോദ്യമില്ല.

ഇവിടെയാണു മുമ്പു പറഞ്ഞ സിമ്പിൾ അരിത്‌മെറ്റിക്‌ മാഷുടെ സഹായത്തിനെത്തുന്നതു്. മാഷ്‌ ഒരുവനു ഹാപ്പിബെർത്ത്‌ഡേ പ്രദാനംചെയ്തുകഴിഞ്ഞു. രജിസ്റ്ററിൽ തീയതി എഴുതിച്ചേർക്കും. തന്റെ ഉത്തരങ്ങളെല്ലാം കൃത്യമല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ "വേലുപ്പിള്ളസ്സാറു ചുറ്റിപ്പോയേനെ"യെന്നാശങ്കിച്ച്‌ അതിനിടയുണ്ടാകാതെ മകനെ ഉസ്കൂളിൽ ചേർത്തിയ സംതൃപ്തിയിൽ പിതാവു പടിയിറങ്ങും.

ഏതാണ്ടിത്തരമോ സമാനമായമറ്റേതോ സാഹചര്യത്തിലായിരിക്കണമെന്നുതോന്നുന്നു, എനിക്കും ചാർത്തിക്കിട്ടി ഒരു ബെർത്ത്‌ഡേ. പിൽക്കാലത്ത്‌ അതെന്റെ ഓഫീഷ്യലും ഞാനോർത്തിരിക്കുന്നതുമായ ജനനത്തീയതിയായി.

കല്ലടയാറു്-കൊല്ലത്തിന്റെ കൊച്ചുസുന്ദരി !

ഐവർകാലാ മാഹാത്മ്യം(അവസാന ഭാഗം) :

കല്ലടയാറു്-കിഴക്കു കുളത്തൂപ്പുഴമലയിൽ നിന്നുയിർക്കൊണ്ട്‌ അഷ്ടമുടിക്കായലിലലിഞ്ഞു ചേരുംമുൻപ്‌ കൊല്ലംജില്ലയെ തൊട്ടുനനച്ചു ഫലഭൂയിഷ്ഠമാക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചുസുന്ദരി. പോരാത്തതിന്‌ ഐവർകാലയെ രണ്ടുപുറവുംചുറ്റിവളഞ്ഞു തന്റെകസവുസാരിയുടുപ്പിച്ചു നാടിനെയും സുന്ദരിയാക്കുന്നു അസൂയതീണ്ടാത്ത ആജന്മസുന്ദരി. അറിഞ്ഞോഅറിയാതെയോ ഈ ജീവദായിനിയോടു ഞങ്ങൾ നന്ദികേടുകാണിച്ചിട്ടില്ലേയെന്നു സംശയം. ഇവിടെനിന്നെമ്പാടും പായുന്ന നൂറുകണക്കിനുമണൽ ലോറികളുടെ ഇരമ്പത്തിൽ അവളുടെ ഹൃദയംനുറുങ്ങിയതേങ്ങലുകൾ മുങ്ങിപ്പോവുകയായിരുന്നില്ലേ ഇതുവരെ? 'അന്യജീവനുതകി സ്വജീവിതം ധന്യമാക്കുന്ന' ഇവൾക്കെന്തു പകരം നൽകിയാലാണു മതിയാവുക?

കിഴക്കും തെക്കും വശങ്ങൾ പുഴയാൽചുറ്റപ്പെട്ട ഐവർകാലക്കാർക്ക്‌ പുഴ ഒരുസംസ്കൃതിതന്നെയാണെന്നെടുത്തു പറയേണ്ടല്ലോ. അതോരോകാലത്തും ഓരോഭാവങ്ങളിലാവും, മാനങ്ങളിലാവും. ഇവിടങ്ങളിലൊക്കെ വർഷങ്ങളായിത്തുടരുന്ന ആറ്റുമണൽവാരൽ ജീവിതത്തിന്റെ ശീലമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ധ്വാനശീലരായനാട്ടുകാർക്കു ഏറെപ്പേർക്ക്‌ നിത്യവൃത്തിക്കുള്ളവക നൽകിയിരുന്നതും ഇത്തൊഴിലായിരുന്നു. അവർക്കും ഏവരേയുമ്പോലെ പട്ടിണിയായിരുന്നു പരിസ്ഥിതിയേക്കാൾ ഗൗരവമുള്ളത്‌. എങ്കിലും മാറിയ സാഹചര്യങ്ങളുമായും വെളിപാടുകളുമായും പൊരുത്തപ്പെടാനും പരിസ്ഥിതിയെസംരക്ഷിക്കേണ്ടതു ഞങ്ങളുടെതന്നെ വരുംതലമുറയ്ക്കുവേണ്ടിക്കൂടിയാണെന്ന ബോധം ആത്മാവിന്റെഭാഗമാക്കാനും നാട്ടുകാർ പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്‌.

മുപ്പതുകൊല്ലങ്ങൾക്കുമുമ്പ്‌ എന്റെചെറുപ്പത്തിൽ ആറ്റിൽനിന്നു തടിയെടുത്തും മീൻപിടിച്ചും കക്കാവാരിയും കഴിഞ്ഞിരുന്നു പലരും. കൃഷിയോടൊപ്പം ഒരുനേരമ്പോക്കായും ഒരഡീഷണൽ വരുമാനമായും ഇത്തരം കലാപരിപാടികൾ പലരുംകൊണ്ടുനടന്നിരുന്നു. എന്നലിന്ന് മണൽവാരി പുഴയാകെ അഗാധകയങ്ങളായതിനാൽ ഇവയ്ക്കുള്ള സ്കോപ്പില്ലെന്നുതന്നെ പറയാം.


അടുത്തകാലത്തു യാത്രയ്ക്കായി തയ്യാറായ ഞാങ്കടവു (njankadavu) പാലം ഞങ്ങളുടെനാടിന്റെ ഒരു ചിരകാലസ്വപ്നമായിരുന്നു. നാൽപതിനടുത്തുവർഷങ്ങളായി ഐവർകാല താലോലിച്ചസ്വപ്നം. പാലംപണിയൊക്കെ സർക്കാരുകാര്യമല്ലേ, മുറപോലെയും മുറംപോലെയുമൊക്കെയായി പാറ്റിക്കൊഴിച്ചെടുക്കാൻ കുറെപാടുപെട്ടു. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കു കൊട്ടാരക്കരയും തിരോന്തരവുമൊക്കെ ഏറെയടുത്തു. പുത്തൂർവഴി പെട്ടെന്നെത്താമെന്നായി. മുൻപ്‌ പഞ്ചായത്തുവക വള്ളംകടത്തിനെയായിരുന്നു അക്കരെയിക്കരെ പോകാനാശ്രയിച്ചിരുന്നത്‌. അൽപംമുകളിലായി മഠത്തിനാപ്പുഴ, പള്ളിക്കൽ തുടങ്ങിയകടവുകൾ.

കാര്യം പാലം സൗകര്യംതന്നെയെങ്കിലും ഇതുവരെ ഞങ്ങളുടെജീവിതത്തിന്റെഭാഗമായിരുന്ന കടത്തുവള്ളവും കടത്തുകാരനും വള്ളക്കടവിലെ കാത്തിരിപ്പും കൂവൽവിളിയുമൊക്കെ ഗൃഹാതുരത്വമുണർത്തുന്ന ഓർമ്മകളായിമാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. (ഇങ്ങിവിടെ ഈ അറബിക്കഥയോരത്തിൽ ഇതൊക്കെയോർക്കുമ്പോൾ 'ചെറുതരിസുഖമുള്ളനോവുകളാ'യി ഓർമകൾ...എന്നാലും ഇക്കടവിനുമൽപംതാഴെ എന്റെ വീടിനുതൊട്ടടുത്തുള്ള വേലൻമൂഴിക്കടവിൽ(velanmuzhi) ഞങ്ങൾക്കു കാത്തിരിക്കാൻ പ്രിയപ്പെട്ടചെറുകടത്തുവള്ളവും വള്ളക്കാരനും ഇപ്പോഴുമുണ്ടെന്ന അറിവുതരുന്നസുഖമൊന്നുവേറെ. ഇപ്പറഞ്ഞ സുഖവും നോവുമൊക്കെ ഒരുപ്രവാസിക്കുണ്ടാകുന്ന അതേയളവിലൊരുപക്ഷേ ഒരുനാട്ടുകാരനുതോന്നാനിടയില്ലെങ്കിലും...)

ഞങ്ങടെ സ്വന്തം 'പാകിസ്താൻ' !

ഐവർകാലാ മാഹാത്മ്യം(സ്ഥലപുരാണം)-മൂന്നാം ഭാഗം
***************************************

ഐവർകാലയുടെ അവിഭാജ്യഭാഗമായ 'പാകിസ്താൻ' ഞങ്ങളുടെ അഭിമാനമാണിപ്പോഴും. അതെ, പാകിസ്താൻ തന്നെ. നാനാത്വത്തിൽ ഏകത്വത്തിനും സാഹോദര്യത്തിനും മകുടോദാഹരണമായി ഞങ്ങളുടെ പാകിസ്താൻ. ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയപ്പോൾ നമുക്കുനഷ്ടപ്പെട്ട പാകിസ്താനുപകരമായി ഞങ്ങൾ രൂപം കൊടുത്ത നമ്മുടെസ്വന്തം പാകിസ്താൻ! അത്‌ ഐവർകാലയുടെ ഭാഗമാണു്. പേരുസൂചിപ്പിക്കുമ്പോലെ മുസ്ലിംസഹോദരന്മാർ ഏറെയുള്ള പ്രദേശം.

ഞാനും വാങ്കുവിളിയുടെ സംഗീതമാസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങിയതിവിടെനിന്നാണു്. നിലയ്ക്കൽ അമ്പലത്തിലെ കീർത്തനാലാപവും പാകിസ്താന്മുക്കിലെ(pakisthan Jn.) വാങ്കുവിളിയും ഒരേമനസ്സോടെ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നവരാണീനാട്ടുകാർ. അവ്വോക്കറും അരവിന്ദനും മഹമ്മദും മാധവനും ഇവിടെ ഒരുമിച്ചു പണിയെടുക്കുന്നു, ഉത്സവങ്ങളാഘോഷിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഒരിക്കലും കലാപമില്ല. ഗൂഢാലോചനകളില്ല, നുഴഞ്ഞുകയറ്റങ്ങളില്ല. ഇൻഡ്യാ-പാക്‌ ക്രിക്കറ്റുകളിയിൽ ഇൻഡ്യതോറ്റാൽ പടക്കം പൊട്ടാറില്ല. പകരം സച്ചിനും ധോണിക്കും പഠാനും ശ്രീശാന്തനുമെല്ലാം കളിപിഴച്ചാൽ ചെകിടുപൊട്ടുന്ന തെറി കിട്ടാറുണ്ടുതാനും.

ഒരുപക്ഷേ ആദിയിയിൽ ഈവചനമുണ്ടായകാലത്ത്‌ ആരോ ഇടമ്പേരുവിളിച്ചതായിരിക്കണമെന്നു ഞാനൂഹിക്കുന്നു. പക്ഷേ കാലാന്തരത്തിൽ അത്‌ ഐവർകാലയുടെ ഐഡന്റിറ്റിയായി. എന്തിനേയും സ്വാംശീകരിക്കുന്ന നാട്‌. എതിർക്കാൻ വരുന്നവരെയും എതിരായിപ്പറഞ്ഞതിനെയും ഏറ്റെടുത്തുസ്വന്തമാക്കുന്ന നാട്‌. നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന നാടു്. ഇതിനെല്ലാം മറ്റുള്ളവർക്കു മാതൃകയാകുന്ന നാടു്. ഇന്ത്യക്കുനഷ്ടപ്പെട്ട പാകിസ്താൻ ഐവർകാല വീണ്ടെടുക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണുള്ളവർകാണട്ടെ, കാതുള്ളവർ കേൾക്കട്ടെ! ഭാരതത്തിന്റെ ഇതിഹാസപുരാണങ്ങളും ചരിത്രപുസ്തകവും ഇവിടെ തെളിഞ്ഞ കണ്ണുകൾക്കു വായിക്കാൻ ഒരിക്കലും വിഷമമില്ല.
തുടരും-
കല്ലടയാറു്-കൊല്ലത്തിന്റെ കൊച്ചുസുന്ദരി !

വായനശാല മുതൽ വെടിക്കെട്ടുവരെ.

(ഐവർകാലാ മാഹാത്മ്യം- രണ്ടാം ഭാഗം)

ഒരു ഹൈസ്കൂൾ(H.S.Karuvamala), ഒരുസർക്കാർ സ്കൂളുൾപ്പെടെ രണ്ടു യു.പി.സ്കൂളുകൾ(SNVGUPS Puthanampalam, DVNSS UPS Iverkala East), നാല്‌ L.P.സ്കൂളുകൾ(കീച്ചപ്പിള്ളിൽ, ഗണപതിയാംമുകൾ, വട്ടവിള, പുത്തനമ്പലം) എന്നീ വിദ്യാലയങ്ങൾ ഐവർകാലയിലുണ്ട്‌. കൂടാതെ 'ശ്രീവിദ്യാധിരാജ' ഇംഗ്ലീഷ്‌മീഡിയം നഴ്സറിസ്കൂളും ഏതാനും അംഗൻവാടികളും.)

ഇലക്ട്രോണിക്‌, സൈബർ വിപ്ലവത്തിന്റെ ഇക്കാലത്ത്‌ വായനയും മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന ദു:ഖസത്യം നമ്മുടെ കണ്മുന്നിലുണ്ട്‌. എങ്കിലും കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള വായനശാലകളിലൊന്ന് ഇവിടെയുണ്ട്‌. 'ചങ്ങനാശേരി' സ്മാരകഗ്രന്ഥശാല. കേരളഗ്രന്ഥശാലാസംഘത്തിന്റെ സ്ഥാപകാംഗങ്ങളിലൊന്നായി നാലാമതു നമ്പറായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുള്ളതാണിതെന്നത്‌ ഏവർക്കും അഭിമാനത്തിനുവകനൽകുന്നു. ഒരുവർഷം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പ്ലാറ്റിനംജൂബിലിയാഘോഷങ്ങൾക്കു തയ്യാറെടുക്കുകയാണിപ്പോൾ. കൂടാതെ സുവർണ്ണജൂബിലിയാഘോഷിച്ച 'മഹാത്മാഗാന്ധി' ഗ്രന്ഥശാലയും പുത്തനമ്പലം 'ഭഗവതിവിലാസം'ഗ്രന്ഥശാല, പ്രഭാത്ഗ്രന്ഥശാല ഇവയും നാടിന്റെ സാംസ്കാരിക, വിദ്യാഭ്യാസമേഖലയിൽ അഭിമാനകരമായ പങ്കാണുവഹിച്ചിട്ടുള്ളത്‌.

കേബിൾ T.V.യും മൊബൈൽഫോണും പ്രചാരത്തിലായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കമ്പ്യൂട്ടറും ഇന്റർനെറ്റും ഈമെയിലുമൊന്നും ആനുപാതികമായി ഇനിയും കടന്നെത്തിയിട്ടില്ല.

ജനിക്കുമ്പോഴേ 'ചിക്കുൻകൂനിയ' ബാധിച്ച്‌ കൂനിപ്പോയ രണ്ടു സർക്കാർപ്രാഥമികാരോഗ്യകേന്ദ്രങ്ങൾ ജനങ്ങളുടെ സേവനത്തിനായുണ്ട്‌. ഒന്നു ആയുർവേദാശുപത്രിയാണു്. ഒരുപിഴിച്ചിലു നടത്തി അതിനെയൊന്നു രക്ഷിച്ചെടുക്കാൻ സർക്കാർ കനിഞ്ഞെങ്കിലെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കാത്തവരായി നാട്ടിലാരുമുണ്ടാകുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയുള്ളതിന്റെ അവസ്ഥയും ഇതൊക്കെത്തന്നെ.

എല്ലാഗ്രാമങ്ങളുടെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും വിശുദ്ധിയുടെയും ഉറവിടങ്ങളാണല്ലോ ആരാധനാലയങ്ങൾ. വിവിധ ദേവീദേവന്മാരുടേതായി പത്തോളം പ്രധാനക്ഷേത്രങ്ങളും ഏതാനുംകാവുകളും. ഒരുമുസ്ലിംപള്ളിയും അഞ്ചിൽക്കുറയാത്ത വിവിധവിഭാഗങ്ങളിൽപ്പെട്ടക്രിസ്ത്യൻദേവാലയങ്ങളും ഈഗ്രാമത്തിലുണ്ട്‌.

രണ്ടു കശുവണ്ടി ഫാക്ടറികൾ അനവധി സ്ത്രീകൾക്കു തൊഴിൽ നൽകുന്നുണ്ട്‌. മൂന്നു മിൽമാ പാൽസംഭരണ വിതരണയൂണിറ്റുകൾ കന്നുകാലി കർഷകർക്കാശ്വാസമാണു്. റബ്ബർ കർഷകരെ സഹായിക്കാൻ രണ്ടു റബ്ബർ ഉത്പാദകസംഘങ്ങളും ഭേദപ്പെട്ട രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പുത്തനമ്പലം സൊസൈറ്റിയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തിലാരംഭിച്ച റബ്ബർപാൽസംസ്കരണയൂണിറ്റ്‌ നിലവാരമുള്ള ഷീറ്റുകളുൽപാദിപ്പിക്കുന്നതിനു് കർഷകരെ ബോധവത്‌കരിക്കുന്നതിലും അവരുടെയുൽപന്നത്തിനു് ഉയർന്നവില ലഭിക്കുന്നതിനും സഹായിക്കുന്നുണ്ട്‌.

കർഷകരുടെ സാമ്പത്തികപ്രശ്നങ്ങൾക്കുള്ള പരിഹാരമായി രൂപംകൊണ്ട രണ്ടു സഹകരണസംഘങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുന്നു, ഇവയെത്രമാത്രം സഹായകരമാകുന്നു എന്നതിൽ തർക്കമുണ്ടാകാമെങ്കിലും.

പൊതുവിതരണശൃംഖലയിലുള്ള റേഷൻകടകളുടെ പ്രസക്തി കേരളത്തിലെവിടെയുമെന്നപോലെ സ്വാഭാവികമരണം(?) പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഈയുൾനാടൻ ഗ്രാമത്തിലും അഞ്ചിലേറെ റേഷൻകടകൾ ഇപ്പോഴും തങ്ങളുടെ സാന്നിദ്ധ്യമറിയിക്കുന്നു. ഇവയെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഏറെസാധുകുടുംബങ്ങൾ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്‌.

ഞങ്ങളെ പുറംലോകത്തേക്കു റോഡുമാർഗ്ഗം നയിക്കുന്നത്‌ രണ്ടു സർക്കാർ ബസ്സുകളുൾപ്പെടെ ഏഴോളം ബസ്സുകളാണു്. പുറമേ അനവധി ഓട്ടോറിക്ഷകളും ടാക്സിക്കാറുകളും.

പഞ്ചായത്താസ്ഥാനമിരിക്കുന്ന കുന്നത്തൂർ ആണു അയൽരാജ്യം. മറ്റൊരയൽ പഞ്ചായത്തുരാജ്യമാണു കടമ്പനാട്‌. ഐവർകാലയ്ക്കു ദാവണിചുറ്റിയ കല്ലടയാറിനക്കരെ തെക്കുഭാഗത്ത്‌ പവിത്രേശ്വരം പഞ്ചായത്തിലുൾപ്പെട്ട പുത്തൂർ, പാങ്ങോട്‌ പ്രദേശങ്ങൾ. കിഴക്കുവശത്ത്‌ കുളക്കടപ്പഞ്ചായത്തും. ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ മണ്ണടിക്ഷേത്രവും ഏറെയടുത്തു തന്നെ.

കേരളത്തിലെ ഏക ദുര്യോധനക്ഷേത്രമായ(ഒരുപക്ഷേ മറ്റൊന്ന് എവിടെയുമില്ലതന്നെ)പ്രസിദ്ധമായ മലനടക്ഷേത്രത്തിലേക്കു മൂന്നോനാലോ മൈൽ ദൂരം മാത്രമേയുള്ളൂ ഇവിടെനിന്ന്. കടമ്പനാടുപഞ്ചായത്തിലാണിത്‌. വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപുനടന്ന ഒരുവെടിക്കെട്ടപകടത്തിന്റെ കറുത്ത ഓർമ്മകൾ ഇപ്പോഴും പക്ഷേ മാഞ്ഞിട്ടില്ല, കൊല്ലത്തുകാരിൽനിന്നു്. അന്നീയപകടത്തെത്തുടർന്നു കേരളത്തിലാകെ വെടിക്കെട്ടുകൾക്കേർപ്പെടുത്തിയ നിരോധനം പൂർണമായി ഇതുവരെ പിൻവലിച്ചതായിട്ടറിയില്ല.

തുടരും-
ഞങ്ങടെ സ്വന്തം 'പാകിസ്താൻ' !

ATS മേധാവിയ്ക്കും മറ്റുധീരന്മാർക്കും സല്യൂട്ട്‌!!!

സല്യൂട്ട്‌! സല്യൂട്ട്‌!! സല്യൂട്ട്‌!!!

ജന്മനാടിന്റെ അഖണ്ഡതയ്ക്കായി ജീവൻ ബലിനൽകിയ മേജർ സന്ദീപ്‌ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണനും മറ്റു ധീരദേശാഭിമാനികൾക്കും സല്യൂട്ട്‌!!!

പ്രിയ ശ്രീ സന്ദീപ്‌, ഞങ്ങൾ അഭിമാനിക്കുന്നു, താങ്കളെയോർത്ത്‌. ഈ ബലി പാഴാകില്ലെന്നു ഞങ്ങൾ ഉറപ്പുതരുന്നു.

പ്രിയ ശ്രീ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ,ഞങ്ങൾ അഭിമാനിക്കുന്നു, താങ്കളുടെ മകനെയോർത്ത്‌. താങ്കൾക്കും കുടുംബത്തിനുമൊപ്പം ഞങ്ങളുമുണ്ടാവും, എന്നും.

ATS മേധാവിയ്ക്കും മറ്റുധീരന്മാർക്കും ഞങ്ങളുടെ സല്യൂട്ട്‌!!!

രാജ്യത്തിന്റെ അഖണ്ഡതസംരക്ഷിക്കാനും അഭിമാനം കാക്കാനും പോരാട്ടം നടത്തുന്ന ധീരജവാന്മാർക്കു പിന്തുണനൽകാൻ നമുക്കുകൈകോർക്കാം!!.

ഐവർകാലാ മാഹാത്മ്യം(ഒന്നാം ഭാഗം) :-

(അയ്യടിമനമേ അയ്യരുകാലേ-രണ്ട്‌)

(ഇതെന്റെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരമായ ജന്മനാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വസ്തുസ്ഥിതിവിവരണമാണു്. ഏതാനും ചിത്രങ്ങൾ സഹിതം കൊടുക്കണമെന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹമെങ്കിലും കിട്ടാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൊണ്ടും നാട്ടിലെത്തുംവരെകാത്തിരിക്കാനുള്ള ക്ഷമയില്ലാത്തതുകൊണ്ടും ഇതാ ഈ പൊങ്ങച്ചങ്ങൾ. സ്വന്തം കുഞ്ഞിന്റെ മേന്മകൾ വിളമ്പുന്നതു മറ്റുള്ളോർക്കു ബോറായേക്കുമെന്നുറപ്പുണ്ടെങ്കിലും നമ്പ്യാരാശാൻ പറഞ്ഞപോലെ 'ഈബോറു് അടിയനിഷ്ടമാണു്'.)

ഈയുള്ളവന്റെ തിരുപ്പിറവികൊണ്ടു ചരിത്രത്തിലിടംപിടിച്ച പുണ്യസ്ഥലമത്രേ ഐവർകാല. പോരാത്തതിനു മറ്റു ചിലരുടെ പെരുമയും ഈ സ്ഥലത്തിനു പേരിനു പറയാനുണ്ടു്. പുരാണത്തിൽ നിന്നു ചിലരുടെ. പോട്ടെ പാവങ്ങൾ പിഴച്ചുപൊക്കോട്ടെയെന്നുവച്ച്‌ ഞാൻ അംഗീകരിച്ചുകൊടുക്കാറുമുണ്ട്‌.


ഇതിഹാസപുരുഷന്മാരായ ഐവർ(പഞ്ചപാണ്ഡവർ) തങ്ങിയിരുന്നയിടം എന്നത്രേ ഐവർകാലയുടെ അർഥം. ഇതു സ്ഥാപിക്കുന്ന നിരവധി തെളിവുകൾ കാണിക്കാനുണ്ടിവിടെ. 'പാണാന്മുകൾ' എന്നു വിളിക്കുന്ന 'പാണ്ഡവന്മുകൾ' എന്നയിടം, അവർ പ്രാതൽ കഴിച്ചതിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളായ 'തെരളിക്കല്ലുകൾ', കൗരവരുമായി ഒരിക്കൽ ഏറ്റുമുട്ടിയെന്നു പറയപ്പെടുന്ന പോർക്കളം- ഇവയൊക്കെ അവയിൽച്ചിലതു മാത്രം. പോർക്കളം പിന്നീടു ഉപയോഗശൂന്യമായിക്കിടന്നു കാട്ടുചെടികൾ വളർന്നു ഇപ്പോളൊരു സർപ്പക്കാവായിമാറീട്ടുണ്ടു്. പോർക്കളത്തുകാവു്. അതിപ്പോൾ ഒരു ബ്രാഹ്‌മണയില്ലക്കാരാണു് കൈവശംവച്ചു പൂജയും മറ്റും( ആണ്ടിലൊരിക്കലുള്ള നൂറും പാലും) നടത്തുന്നത്‌. അന്നേ ദിവസം നാട്ടുകാരുടെവകയായും പുരാണപാരായണം, ഭജന, ദീപാരാധന ഇവയുണ്ടാകാറുണ്ടു്.


ഐവർകാല കിഴക്കേക്കരയെ കാത്തുരക്ഷിച്ചുപോരുന്ന കീച്ചപ്പള്ളിൽ ദേവീക്ഷേത്രമാണു മറ്റൊരുതെളിവ്‌. പാണ്ഡവകഥയിലെ കീചകനുമായിബന്ധപ്പെട്ടാണീ പേരിന്റെയുത്ഭവം. സൈരന്ധ്രിയെക്കാമിച്ച വിരാടരാജാവ്‌-കീചകൻ. കീചകപ്പിള്ളിൽ ലോപിച്ചാണു കീച്ചപ്പിള്ളിലായതത്രേ.(പക്ഷേ ഇതുവരെ ഈസ്ഥലത്തെക്കുറിച്ചു കേട്ടിട്ടില്ലല്ലോയെന്നു നിങ്ങൾ പറയുകയാണെങ്കിൽ അതെന്റെ കുറ്റമല്ലാ. നിങ്ങൾ അറിയാത്ത പ്രധാനപ്പെട്ടയെത്രയോ കാര്യങ്ങൾ ലോകത്തുണ്ടു്! ഈ അറിവില്ലായ്മ തൽകാലം നോം ഷെമിച്ചിരിക്ക്‌ണൂ. മേലിൽ റിപ്പീറ്റ്‌ ചെയ്യർത്‌.)


കൊല്ലം, പത്തനംതിട്ട ജില്ലകളുടെ അതിർത്തിയിൽ വർത്തിക്കുന്ന നയനമനോഹരമായ ഒരു നാട്ടിൻപുറം. കല്ലടയാറിന്റെ കസവുസാരി ചുറ്റിയ ഒരു സർവ്വാംഗ സുന്ദരി. ശാന്തിയും സമാധാനവും വേണ്ടുവോളമുള്ളയിടം. നാട്ടിൻപുറമായതിനാൽത്തന്നെ നന്മകളാലും സമൃദ്ധം. വെള്ളപ്പൊക്കവും കൃഷിനാശവും മേമ്പൊടിക്കു മാത്രം.

കുന്നത്തൂർ പഞ്ചായത്തിന്റെ പകുതിയോളം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഈ ഗ്രാമം നാലുകരകളായിത്തിരിച്ചു വ്യവഹരിക്കാറുണ്ടു്. ഞാങ്കടവ്‌(njankadavu), കീച്ചപ്പിള്ളിൽ, കിഴക്കേഭരണിക്കാവ്‌, കല്ലേലി(kalleli) ഏലാ, തെറ്റിമുറി(thettimuri) ഇവയുൾക്കൊള്ളുന്ന കിഴക്കേക്കര, ഗണപതിയാംമുകൾ, കളീക്കലഴികത്തുമുക്ക്‌(kaleekkalazhikath), വേലൻമൂഴിക്കടവ്‌(velanmoozhi)ഇവയുൾപ്പെടുന്ന നടുവിലേമുറി, തമിഴംകുളം ഏലാ(thamizhamkulam), കോന്തപ്പിള്ളിൽമുക്ക്‌, പുത്തനമ്പലം(puthanampalam), കരിമ്പിൻപുഴ(karimpinpuzha) പ്രദേശങ്ങളുൾപ്പെട്ട പടിഞ്ഞാറ്റക്കരതെക്ക്‌, ബദാമ്മുക്ക്‌, തലയാറ്റ്‌(thalayat), വേമ്പനാട്ടഴികത്ത്‌(vempanattazhikath), വടക്കേഭരണിക്കാവ്‌ ഇവയുൾപ്പെട്ട പടിഞ്ഞാറ്റക്കരവടക്ക്‌.

കേരളത്തിൽ ഏറ്റവുമവസാനം വൈദ്യുതിയെത്തിയ ചില പ്രദേശങ്ങളെങ്കിലുമുള്ള കുഗ്രാമങ്ങളിലൊന്നു എന്ന ഖ്യാതിയും ഷെയർ ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾക്കു സന്തോഷമേയുള്ളു. മാത്രമല്ല, ഇപ്പോഴും ബസ്സോടി അലമ്പാക്കാത്ത ചില റോഡുകളെങ്കിലുമുള്ളതുമാണു (പകരം മണൽ, ചെളി ലോറികൾ ആ കർമം സ്തുത്യർഹമായി നിർവഹിക്കുന്നു.) എന്റെയീ സ്വന്തനാടു്.

ഏറെയും കൃഷിക്കാരായ നാട്ടുകാർ. സർക്കാരുദ്യോഗമുള്ളവരും ചെറിയ ശതമാനമെങ്കിലും കിട്ടാനുണ്ട്‌. മറ്റ്‌ ജോലികൾക്കു പോകുന്നവരും കുറവല്ല. അതായതു ഇഷ്ടികപ്പണി, മണൽ വാരൽ തുടങ്ങിയവ. സ്ത്രീകളുടെ വരുമാനവും പല കുടുംബങ്ങളുടെയും താങ്ങാണ്‌. കശുവണ്ടി ഫാക്ടറികളാണു സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽദാതാക്കൾ. സാമ്പത്തികമേഖലയുടെ നട്ടെല്ലു തന്നെ കശുവണ്ടിയാണെന്നു പറയാം,ഇപ്പോൾ തുലോം കുറഞ്ഞുവരുന്നെങ്കിലും. ഒരുപക്ഷെ ഇപ്പോളാസ്ഥാനം റബ്ബർ കയ്യടക്കിയെന്നുപറഞ്ഞാൽ കൂടുതൽ ശരിയായിരിക്കും.

പക്ഷേ എന്റെയറിവിൽ ഇതുവരെയാരും ഷെയർമാർക്കറ്റിൽ പണം നിക്ഷേപിച്ചിട്ടില്ല. പാഴാക്കിക്കളയാൻ എന്റെനാട്ടിൽ കാശു മിച്ചമുണ്ടാകാറില്ലയെന്നതാണു സത്യം. അതിനാൽ അമേരിക്കയേക്കാൾ ഭേദമായും ജോർജ്ജ്ബുഷിനേക്കാൾ ഡീസന്റായും നാടും നാട്ടുകാരും വർത്തിക്കുന്നു.

തുടരും-
(ഓർമ്മകൾ-ഓർക്കാനും മറക്കാനും.)

പെണ്ണിയാർച്ച-ഒരു പൂഴിക്കടകൻകാഴ്ച!

ആരാണുപറഞ്ഞത്‌ പെണ്ണുങ്ങൾക്കു സാഹിത്യമാസ്വദിക്കാനുള്ള കഴിവില്ലെന്നു്? എങ്ങനെയോ ഈപോഴനും അക്കൂട്ടത്തിലായിരുന്നു, അടുത്തകാലംവരെ. മാത്രമല്ല, ആവർഗ്ഗത്തെക്കുറിച്ചു പൊതുവെ വലിയ അഭിപ്രായമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാലിപ്പോഴാകട്ടെ അതുമാറിയെന്നു മാത്രമല്ല, അൽപം കടന്നുകാണുന്നവരുമാണെന്നു ബോധ്യമായി.

ഞാനവളെ നമിക്കുന്നു. വീട്ടുകാർക്കിഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും ഈയുള്ളവന്റെ കേരളാമാട്രിമൊണിയലിലെ അൽപം സാഹിത്യച്ചുവയുള്ള പ്രൊഫൈയ്‌ല്‌ വായിച്ച്‌ ഈകശ്മലന്റെ ഭാര്യയാവുന്നതിലുംഭേദം വിവാഹമേവേണ്ടെന്നു വെക്കുന്നതാണെന്നുവിശ്വസിക്കുന്ന ദില്ലിയിലെ ആ നഴ്സുസുന്ദരിയെ.

അങ്ങനെ പെണ്ണുകാണുമ്മുമ്പേ 'വിധവനാ'യ ഒരുഭാഗ്യവാനുമാകുന്നു ഈയുള്ളവൻ!

സാഹിത്യത്തിലൊരു പ്രയോഗമുണ്ടല്ലോ, വരികൾക്കിടയിൽ വായിക്കുകയെന്നു്. അതു പക്ഷെ സ്ത്രീകളുടെ cup of teaയല്ല എന്നു ഞാൻ എങ്ങനെയോ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. എന്നാലിത്തരം പരിപാടികളുടെ ഒരു കണ്ണൻദേവൻ തേയിലത്തോട്ടംതന്നെ ഇവരുടെപക്കലുണ്ടെന്നു എനിക്കുബോധ്യമായ സംഭവമിങ്ങനെ:-

ഞാനിനിയും അവിവാഹിതനായിത്തുടർന്നാൽ ലോകത്തിനെന്തോ ആപത്തുവരാൻപോകുന്നുവെന്നു പലരും ദീർഘദർശ്ശനംചെയ്തതിന്റെയടിസ്ഥാനത്തിൽ അങ്ങു ഗോസായിയുടെ നാട്ടിൽ, തലസ്ഥാനനഗരിയിലെ ഒരുവലിയവൈദ്യശാലയിൽ എല്ലാവരുടെയും പ്രിയസഹോദരിയായി സേവനകർമ്മം,ക്രിയ,കർത്താവ്‌ ഇവയെല്ലാമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വനിതാരത്നത്തെ എന്റെപ്രിയഭാര്യയാക്കുവാൻ ഗൂഢാലോചന നടത്തി, പുത്രീവത്സല്യം തൊട്ടുതീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ജനകന്മാർ ഒരുകുറിമാനം കൊടുത്തയയ്ക്കുന്നു.

ജാതകമൊത്താൽ എല്ലാമൊത്തുവെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന അവർ നാൾപ്പൊരുത്തമൊക്കെനോക്കിയിരുന്നുവത്രേ. അവർ രണ്ടുംകൽപിച്ചാണെന്നു ബോധ്യായപ്പോൾ, പ്രായത്തെ ബഹുമാനിച്ച്‌ ആദ്യം എന്റെ ബയൊഡാറ്റ കൊടുത്തു ഭയപ്പെടുത്താൻ നോക്കി. കുലുക്കമില്ല. പിന്നെ മുതുമുത്തഛന്മാർ അനുഗ്രഹിച്ചുതന്ന അടവായ 'സൗഭദ്രം എന്നു തോന്നിക്കുന്ന ശ്വാനപിണ്ടം (എന്റെ ഫോട്ടം)' പുറത്തെടുത്തു. ഒരുമാതിരി പയറ്റുകാരൊക്കെ അതോടെ കട്ടയുംപടവും മടക്കുന്നതാണു കണ്ടിട്ടുള്ളതു്.

പക്ഷെ പതിനെട്ടും പതിനെട്ടും അമ്പത്താറുകളരികൾക്കുമോശാനപാടിയിട്ടുള്ള ഈ ചന്ത്വമ്മാവനാകട്ടെ, "എന്റെ മോളെക്കെട്ടാതിരിക്കാൻ നിനക്കാവില്ല മക്കളെ" എന്നു കട്ടായം നിന്നു. സാമം, ദാനം, ഭേദ്യം ഇവകൊണ്ടൊത്തില്ലെങ്കിൽപിന്നെ ദെണ്ണം വന്നാലേ കെടപ്പാവൂന്നാണല്ലോ.

എന്തുഭീകര പ്രത്യാഘാതവുമുണ്ടാകട്ടെ നേരിട്ടുമുഖം കാണിക്കുമെന്നു ഭീഷണിമുഴക്കി. ചന്ത്വമ്മാവനാരാ മോൻ? എന്നാൽ നീ ചുണയുണ്ടെങ്കിലെത്രയുമ്പെട്ടെന്നു നാട്ടിലെത്തുമ്പോഴാകട്ടെയെന്നു നേരവും സമയവും നിശ്ചയിച്ചു വെല്ലുവിളിയേറ്റെടുത്തു.

എന്നിട്ടുമരിശം തീരാഞ്ഞ്‌ മോളുടെ കേരളമാട്രിമൊണി ഐ.ഡി.യെന്ന അങ്കക്കിഴി വച്ചുതന്നു് എന്നെക്കൊണ്ട്‌ ഓക്കെ പറയിക്കുകയുംചെയ്തു. പകരംവീട്ടാൻ എന്റെ അങ്കക്കിഴിയെന്ന 'ഐഡി'യയും കൊടുത്ത്‌ അതു മോളുടെ അറയിലെത്തിക്കാനാവശ്യപ്പെട്ടു.

പിന്നീടാകട്ടെ പൊന്നുമോളുടെ (മൊബൈൽ)ഫോണിക്കടകനുമുന്നിൽ ചന്ത്വമ്മാവന്റെ അടിപതറുന്ന കാഴ്ചയാണുകണ്ടതു്. എന്റെ പ്രൊഫൈയ്‌ലം കണ്ട മോളാർച്ച ഞെട്ടിത്തെറിച്ചുപോയത്രേ. ഇങ്ങനെയൊരു കശ്മലനെയാണോ തന്റെ നേരച്ഛൻ വരനായിത്തെരഞ്ഞെടുത്തതെന്നോർത്തു രോഷം കൊണ്ടു. വിരണ്ടുപോയ ചന്ത്വമ്മാൻ അങ്കക്കിഴി മടക്കിത്തന്ന് ക്ഷമാപണം നടത്തി നിലംതൊട്ടുവന്ദിച്ചു പിരിഞ്ഞു.

പിന്നെ സാവകാശം കാര്യകാരണവിചാരണ നടത്തിയവാറേ ജനകനെ മകൾ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തിയത്രേ, കെട്ടാനെത്തിയവൻ ഒരുകെട്ടവനാണെന്ന 22കാരറ്റ്‌ മാറ്റുള്ളസത്യം! അയാൾക്കു ജാതി, മതം ഇതിലൊന്നും വിശ്വാസമില്ലത്രേ! മണിയല്ല മനസ്സാണു പ്രധാനമത്രേ! കുട്ടികളുടെ മനസ്സാണത്രേ, അവരുടെ നിഷ്കളങ്കത ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനാണത്രേ ദുഷ്ടൻ! അതും പോരാഞ്ഞ്‌ ശ്രീരാമനേക്കാൾ, ഹനൂമാനേക്കാൾ വലുതായിക്കാണുന്നതു ഹ്യുമാനിറ്റിയാണത്രേ!

"ഇക്കാലത്ത്‌ ഇങ്ങനെയൊരുത്തനെക്കെട്ടി എന്റെ ജീവിതം കട്ടപ്പൊകയാക്കണോ?"യെന്ന ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ അടവുകളൊന്നും തെളിഞ്ഞുവന്നില്ലത്രേ ചേകോനു്.

ഒരു ചിത്രം പൂർത്തിയായി

(അയ്യടിമനമേ അയ്യരുകാലേ(ഐവരുകാലേ)!! -ഒന്നു്)

ഒരു ചിത്രം പൂർത്തിയായി:- പ്രസിദ്ധനാടകകൃത്ത്‌ ശ്രീ സി.എൽ. ജോസിന്റെ ഒരു നാടകമാണിത്‌.പാവപ്പെട്ട ഒരു ചിത്രകാരന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ദുരന്തമാണു നാടകത്തിന്റെ പ്രമേയം.കർട്ടനുയരുമ്മുൻപേ ദുരന്തത്തിൽ കലാശിച്ച ഒരു നാടകാവതരണത്തിന്റെ കഥയാണിപ്പോൾ പറയുന്നതു്.

വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പു് ഒരു പഞ്ചായത്തുകലാമേളയുടെ കാലം. നാട്ടിലെ ചെറുപ്പക്കാരെല്ലാം ഓരോകലാപരിപാടികൾ തങ്ങളാലാവുംവിധം അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള ആവേശത്തിലാണു്. മേളയോടനുബന്ധിച്ചു് ഒരു ഏകാങ്കനാടകമത്സരവും സംഘടിപ്പിക്കുന്നു.

എന്റെ വീടിനടുത്തുള്ള യൂത്തുകളും ചേട്ടന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തയ്യാറാവുന്നു. അവർക്കൊരു ക്ലബ്ബുണ്ടവിടെ-'കലാരഞ്ജിനി'. അതിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ ഒരു നാടകമാകട്ടെയെന്നുള്ള ഒരാളുടെയഭിപ്രായം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. കൂട്ടത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസം കൂടുതുലുള്ള ചേട്ടനെ നാടകത്തിന്റെ സ്ക്രിപ്റ്റ്‌ സംഘടിപ്പിക്കാൻ ചുമതലപ്പെടുത്തി.

അയാൾ വായനശാലയിൽനിന്നും ഒരു നാടകം തെരഞ്ഞെടുത്തു- 'ഒരു ചിത്രം പൂർത്തിയായി.'അതിന്റെ ഷൂട്ടിങ്ങു്, സോറി, റിഹേഴ്സലാരംഭിച്ചു. ഒപ്പം നാടകങ്ങളുടെ സ്ക്രിപ്റ്റ്‌ മുൻകൂറായി സംഘാടകരെ ഏൽപിക്കേണ്ടതിനാൽ ഇവരുടെ ഒരു ടീം സെക്രട്ടറിയെക്കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.

ഇക്കാലത്തു നാട്ടിൽ മറ്റൊരു ഇഷ്യു ചൂടുപിടിച്ചു ചർച്ചചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നാട്ടിലെ പൗരപ്രമുഖനും പഞ്ചായത്തുമെമ്പറുമായ പിള്ളസ്സാറിന്റെ മകളെപ്പറ്റി പഠിക്കുന്ന സ്കൂളിന്റെ മതിലിൽ ആരോ ഇലസ്ട്രേഷനോടെ എന്തോ അനാവശ്യമെഴുതിയതിനെപ്പറ്റിയായിരുന്നു അതു്. രാഷ്ട്രീയനേതാവുകൂടിയാതിനാൽ പിള്ളസ്സാറിന്റെ കേസിൽ പോലീസും ഉത്സാഹം കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രതിയെപ്പിടിക്കാൻ പലരെയും ചോദ്യംചെയ്യുന്നുണ്ടു്.

അത്തരമൊരു വൈകുന്നേരത്താണു് നാടകസംഘത്തിന്റെ പ്രയാണം. കയ്യിൽ നാടകത്തിന്റെ കയ്യെഴുത്തുപ്രതികൾ, മറ്റുചില പേപ്പറുകൾ. എല്ലാവരും ഇരുപതിൽത്താഴെയുള്ള പയ്യന്മാർ. നല്ല ജോളിട്രിപ്‌. ജംഗ്ഷനടുത്തുള്ള സ്കൂളിനടുത്താണവർക്കു കാണേണ്ടയാളിന്റെ വീട്‌. സ്കൂളിന്റെ സമീപത്തെത്തിയപ്പോഴാണു ഒരു പോലീസ്സുജീപ്പു ചവിട്ടിനിർത്തി എസ്സ്‌.ഐ. അദ്ദ്യേം ചാടിയിറങ്ങിയതു്.

ജീപ്പിന്റെ ചവിട്ടും എസ്സൈയദ്ദ്യേത്തിന്റെ ചാട്ടവും കണ്ടുനമ്മുടെ യുവജനത നാട്ടുനടപ്പനുസരിച്ച്‌ ഒന്നുപരുങ്ങി. സാറദ്ദ്യേവും പതിവുതെറ്റിക്കാതെ പ്രോട്ടോക്കോളനുസരിച്ചു ഭേദപ്പെട്ട ഒരു സംബോധനയോടെ കലാകേരളത്തിനു മുതൽക്കൂട്ടാൻ കച്ചകെട്ടുന്ന നാടകാചാര്യന്മാരെ ഹൃദ്യമായി സ്വാഗതംചെയ്തു. (നമ്മുടെ പൊലീസേമാന്മാരുടെ ഒരുഗുണവുമതാണല്ലോ. നമ്മുടെവീട്ടിലെത്തി നമ്മേക്കാൾ സ്വാതന്ത്ര്യം കാണിക്കും. വീട്ടുകാരനു വിരുന്നുകാരനാവാൻ പോലുമൂള്ള പാങ്ങില്ലാണ്ടാവും.)

"ബ്ഭ! ---മോമ്മാരെ, എവടെപ്പൊയടാ?" ഒരിടിവെട്ടി! ഹൗ! എത്ര മാന്യമായ ഇടപെടൽ!

ഏമാന്റെ സന്തോഷം കണ്ടു ശ്വാസം ഒരുനിമിഷത്തേക്കു കിട്ടാതായെങ്കിലും സംഘത്തിന്റെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്ന സ്വന്തം ചേട്ടായി വിക്കി(പീഡിയയായി)-

"സ്‌ സ്സാർ...ഞ്‌..ഞങ്ങൾ... ന്‌.. നാടകം...സെക്രട്ടറി...."

"ബ്ഭ! ----മോനേ, നാടകോ? എന്തോ നാടകവാടാ? ഇതെന്തുവാടാ നിന്റെയൊക്കെ കയ്യില്‌?" ഏമാൻ വീണ്ടും വാത്സല്യനിധിയായി.

"സ്‌ സാർ, ഒരു ചിത്രം പൂർത്തിയായി"

"ങ്‌ ങാ ഹാ, ഏതുചിത്രവാടാ, നീയൊക്കെ ആ മതിലേ വരച്ചതാന്നോടാ?"

"അല്ല സാറേ, ഇത്‌...ഞങ്ങൾടെ നാടകം.."

"ബ്ബ്‌ ഭ! ----മോനേ(ഇത്തവണ ഒരു പുതിയ 'മോൻ') നീയൊക്കെ എന്റെ മുമ്പി നാടകം കളിക്കാറായോടാ? കേറടാ എല്ലാവ്വനും വണ്ടിയേലു്." ഏമാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. "സൂമാരപിള്ളേ, എട്ത്ത്‌ർ റോ എല്ലാവനേം വണ്ടിയേല്‌. എവനെയൊക്കെ കളി ബാക്കി ഞാൻ പഠിപ്പിക്കാം."

(ഫിസിക്സ്‌ ലാബിൽ തെളിയിക്കാൻ ആർക്കും സാധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും 'ആവേശം' എന്നതിനു നനവിന്റെ സ്വഭാവമാണെന്നു ലോകത്താദ്യമായി അവർ കണ്ടുപിടിച്ചു. കൂട്ടത്തിലാർക്കൊക്കെയോ പെട്ടെന്നൊരു നനവനുഭവപ്പെട്ടത്‌ നാടകം കളിക്കാനിറങ്ങിയ ആവേശം പെട്ടെന്നു ചോർന്നാണെന്നു അവർ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നു.)


ഏമാന്റെ കോടതി കുറ്റവാളിയെക്കണ്ടുപിടിച്ചുകഴിഞ്ഞസ്ഥിതിക്ക്‌ അപ്പീലില്ലല്ലോ. പിന്നെല്ലാം വളരെപ്പെട്ടെന്നായിരുന്നു. തലയ്ക്കു വിലയിട്ടിരുന്ന ഒരു സംഘം ഭീകരവാദികളെയും കൊണ്ടു സർക്കാർവണ്ടി കുതിച്ചുപാഞ്ഞു. ഒരു ചാകര കിട്ടിയസന്തോഷത്തിൽ, "തന്തന..തന്തന..താ..തന്നനാ..തന്നനാ" എന്ന സിനിമാപ്പാട്ടിന്റെ ട്യൂണിൽ.


ജംഗ്ഷനിലിരുന്ന ചിലർ ജീപ്പിലിരുന്ന ഭീകരന്മാരുടെ മുഖം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ വീട്ടിലറിയിക്കുകയായിരുന്നു.(ഞങ്ങളുടെ സ്റ്റേഷനിൽ തീവ്രവാദികളുടെ മുഖം മൂക്കാറായ വാഴക്കുല പോലെ പൊതിഞ്ഞുകെട്ടുന്ന രീതി അന്നു നിലവിലില്ലായിരുന്നു).


വിവരമറിഞ്ഞു യുവനാടകാചാര്യന്മാരുടെ കാർന്നോമ്മാർ സ്ഥലത്തെ മറ്റൊരു നേതാവിനേയും കൂട്ടി സ്റ്റേഷനിലെത്തി. ഭാവിയിലെ തോപ്പിൽഭാസിയും ഓ.മാധവനും മറ്റും സ്റ്റേഷനിലും പുറത്തുമായി കുത്തിയിരിപ്പുണ്ട്‌. തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ പശ്ചാത്തലത്തിലരങ്ങേറിയ ആ ഏകാങ്കനാടകത്തിന്റെ അവസാനരംഗത്തിനു കർട്ടൻ വീഴുമ്പോൾ രാത്രി ഏറെവൈകിയിരുന്നു.

ഇങ്ങനേം ബ്ലോഗാം

ഇതെന്റെ ബ്ലോഗിങ്ങിനെക്കുറിച്ചാണു്. ഒരു നെറ്റ്കണക്ഷൻ സ്വന്തമായില്ലാതെയും ബ്ലോഗാമെന്നാണുചുരുക്കം. മറ്റുപലബ്‌ ളോഗെഴുത്തഛ്ന്മാരെയും പോലെ ഓഫീസിലിരുന്നു ബ്ലോഗാനും സാമൂഹ്യസേവനം നടത്താനും ഇടകിട്ടാറില്ല.നെറ്റ്കഫെയിൽ വായിക്കാനുള്ള സൈറ്റുകൾ ഓപ്പണിച്ച്‌ അതൊരു പെൻഡ്രൈവിലാക്കും. വായന, റൂമിലെ സിസ്റ്റത്തിൽ. ബ്ലോഗാനുള്ള മാറ്ററും കുറിപ്പുകളും തയ്യാറാക്കുന്നത്‌ റൂമിൽ വന്നു സ്വന്തം കമ്പ്യൂട്ടറിൽ. പെൻഡ്രൈവിൽ സേവി സമയമ്പോലെനേരെ നെറ്റ്കഫേയിലേക്ക്‌. അവിടെ കോപ്പി- പേസ്റ്റ്‌, കോപ്പി-പേസ്റ്റ്‌, കോപ്പി........

2GB പെൻഡ്രൈവിൽ 'വരമൊഴി'യും ഒരുവെടിക്കുള്ള മറ്റത്യാവശ്യ മൃദുലവയറുകളും (software) തയ്യാർ. (വരമൊഴിversion1.7.1 ആണുപയോഗപ്പെടുക. version 1.8.2 ഉപയോഗിച്ചു പരാജയപ്പെട്ടു. അതിൽനിന്നു യൂണിക്കോഡിലേക്കുമാറ്റി കോപ്പി -പേസ്റ്റ്‌ നടക്കുന്നില്ല. എന്താണു കുഴപ്പമെന്നിനിയും പിടികിട്ടിയിട്ടില്ല. പുതിയതു പഴയതിനേക്കാൾ മോശമെന്നുവരുമോ? അറിവുള്ളവർ സംശയനിവൃത്തിവരുത്തുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.)

ഈ സ്ട്രാറ്റ്ജി കൊണ്ടുള്ള ഗുണങ്ങൾ- മാറ്ററുകൾ സ്വസ്ഥമായി തയ്യാറാക്കാം. എഡിറ്റിംഗ്‌ മുതലായവയ്ക്കു സൗകര്യം. സ്വന്തമായി നെറ്റ്കണക്ഷനില്ലെങ്കിലും കാര്യം നടക്കും. നെറ്റ്കഫെയിലെ ചെലവു പരിമിതപ്പെടുത്താം. ഓഫീസിൽ സ്വസ്ഥം ഓഫീസുഭരണം.ദോഷങ്ങൾ:- വല്യ ദോഷമൊന്നുമങ്ങനെയുണ്ടായിട്ടില്ല. എങ്കിലും റിയൽടൈം ബ്ലോഗു നടക്കില്ല. ഒരൽപം ലാഗിംഗുണ്ടാകും. വിഭവങ്ങൾ ചൂടോടെ വിളമ്പാൻ പറ്റില്ല; അൽപം തണുത്തുപോകും.
എങ്കിലും താരതമ്യേന നിരുപദ്രവകരമായ ഒരുദോഷത്തെ മറ്റുവമ്പൻ ലാഭങ്ങൾ കോമ്പൻസേറ്റ്ചെയ്യുമെന്നു കരുതുന്നു.

അയ്യടിമനമേ അയ്യരുകാലേ(ഐവരുകാലേ)!! / IVERKALA MAHATMYAM

(തട്ടമിട്ടനാട്ടിൽ ഇവന്റെ തോന്ന്യാസമെല്ലാം നിവൃത്തികേടുകൊണ്ടു സഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന, അജീഷ്‌, ബോബി, സൂരജ്‌, ജിനീഷ്‌, മനോജ്‌, ജസ്റ്റിൻ, ജഹീർ, പദ്മനാബൻ തുടങ്ങിയ മല്ലു,പാണ്ടിസുഹൃത്തുക്കൾക്കും സഹികെട്ട്‌ സ്ഥലംവിട്ട നെപ്റ്റ്യു എന്നു ലോകത്തുവേറാർക്കുമില്ലാത്ത പേരുമായി എന്നെ കുറച്ചുകാലത്തേക്കെങ്കിലും (സൗരയൂഥത്തോളം) മഹാനായ 'കൺഫൂഷ്യസാ'ക്കിയിട്ട്‌ ഇപ്പോൾ ചണ്ഡിഗഡിൽ ചടഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗഡി തുടങ്ങിയവർക്കുമായി ഈ(ആ)മുഖത്തെ സമർപ്പിച്ചുകൊള്ളുന്നു.)

മുൻകൂർജാമ്യം: ഇതിനെ 'നാട്ടുമ്പുറക്കഥകളെ'ന്നോ 'നർമ്മംതേച്ചനുണുങ്ങോർമ്മകളെ'ന്നോ 'അടവറിയാത്ത ആത്മഗദ'യെന്നോ അവനവന്റെ സൗകര്യമ്പോലെ വിളിക്കാം. നോം ഈ ഗദാപ്രയോഗം തെല്ലും വശമില്ലാത്തവനാകുന്നു. അതിനാൽ ഇതിനിരയാകുന്നവർ (അവർ നോം വളരെയധികം ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന, അതിനേക്കാളേറെ നോനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന നോന്റെ നല്ലകൂട്ടുകാർ, വീട്ടുകാർ, നാട്ടുകാർ തുടങ്ങിയ 'കാർ'കമ്പനികൾ, ബന്ധുജനങ്ങൾ, അഭ്യുദയകാംക്ഷികൾ തുടങ്ങിയ 'കള്ള്‌'കമ്പനികൾ, ഒടുവിലിപ്പോൾ നിങ്ങൾ-പടച്ചോൻ പോലും കൈവിട്ട നോന്റെ വായനക്കാർ എന്നിവരൊക്കെയാകാം.) പറയുമ്പോഴുള്ള ഒരുരസത്തിനുവേണ്ടി അൽപം പൊടി(യു)പ്പും തേങ്ങയും ചേർക്കുന്നത്‌ എല്ലാവരും ക്ഷമിച്ചു(ചവച്ചു)കളഞ്ഞേക്കണമെന്നപേക്ഷ. വല്ലഭനു മാത്രമല്ല, വഴിപോക്കനും എന്തുപുല്ലും ഒരായുധമാക്കാമല്ലോ.

ഇതൊരു സ്ഥിരം ഉപദ്രവമാക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യമൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ സമയവും മൂഡും അനുവദിക്കുന്നതിനനുസരിച്ചു സഹിച്ചേ പറ്റൂ....

ഇതിനൊക്കെ ഒരു ലോജിക്കോ ആദിമധ്യാന്തപ്പൊരുത്തമോ ഒന്നുമുണ്ടാകണമെന്നില്ല. അല്ല, ഇതെല്ലാമുള്ളതിനെ പോഴത്തമെന്നാരെങ്കിലും വിളിക്കുമോ? നോനെന്തു പോഴൻ?!
***************************************************

ഇതൊരാമുഖമൊന്നുമല്ല, ഈമുഖം രക്ഷിച്ചെടുക്കാനുള്ള ഒരു കുതന്ത്രം. ഇവൻ നാട്ടിൽനിന്നടിച്ചുമാറ്റി ഇക്കഥയലമാരകളിൽ കഴുകിയും അല്ലാതെയും കമിഴ്ത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രങ്ങൾ ബ്ലോഗിൽനിന്നിറങ്ങിവരില്ലെങ്കിലും ഇതിന്റെ ഉടയോന്മാരായ പലരും നാട്ടിൽ പ്രതാപികളായിത്തന്നെ 'വാഴുന്നോർ' ആയതിനാൽ സ്വന്തം മുഖത്തിന്റെ ഷേപ്പുമാറുമോന്നൊരാഷങ്ക! ഷേപ്പാകട്ടെ പണ്ടേ ദുർബല, പോരെങ്കിൽ പട്ടിണിയും എന്ന അവസ്ഥയിലും. എത്രകാലം ശ്രീ.ശ്രീ.ശ്രീ അബ്ദുള്ളാരാജാവു് ഇവനെ സഹിക്കും? മാത്രമല്ല നാട്ടിലും ചില ഊരാക്കുടുക്കുകൾ മുറുകുന്നു എന്നാണൊടുവിൽ കിട്ടിയ 'പ്രസ്സു നിറുത്തം'.

എന്തായാലും ഇതുവരെയുള്ള ഭീകരപ്രവർത്തനംകൊണ്ട്‌ ആരും കയ്യും കാലും തല്ലിയൊടിച്ചില്ലെങ്കിൽ എന്റെ'കളരി"പരമ്പര'ദൈവങ്ങളാണെ', 'എന്റെ ഉപാസനാ'മൂർത്തികളാണെ, 'എന്റെ മാമാട്ടിക്കുട്ടിയമ്മ'യാണെ,'മൈഡിയർകുട്ടിച്ചാത്തനാ'ണെ, ഇത്തിക്കര വയലിൽപുത്തൻവീട്ടിൽ നീലാണ്ടപ്പിള്ളയവർകൾഭാര്യ ഗൗരിയമ്മ മകൾ പൊന്നമ്മപ്പിള്ള(എന്റെ 'അമ്മയാണെ)സത്യം', ഇതിന്റെയൊക്കെ സംവിധായകരാണെ സത്യം ഞാൻ 'വരും വരാതിരിക്കില്ല'!(സൂക്ഷിച്ചാൽ ദു:ഖിക്കേണ്ടാന്നു സാരോപദേശം !)