ഹാപ്പി കൺഫ്‌യൂഷൻസ്‌ ഓഫ്‌ ദ ഡേ!!

എല്ലാവർക്കും ഒരു ജനനത്തീയതിയുണ്ടാകുമെന്നും സാധാരണയായി അതൊരാൾ ഓർത്തിരിക്കുമെന്നും ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നു. (ഇതൊരു ഭയങ്കര വിചാരമാണല്ലോ! ഇനിയുമുണ്ടോ ഇത്തരത്തിൽ വല്ലതും?) ഇപ്പോഴിതു പറയാൻ കാര്യമുണ്ട്‌. ഒന്നിലധികം ജനനത്തീയതികളുണ്ടാവുകയും അവയൊക്കെ ഓർക്കാതിരിക്കുകയും ഓർക്കുന്നത്‌ ആഘോഷിക്കാൻ പറ്റാതിരിക്കുകയും ആഘോഷിക്കേണ്ടത്‌ അറിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴോ?
'വെള്ളം വെള്ളം സർവത്ര, ഇല്ല കുടിക്കാനൊരുതുള്ളി' എന്ന അവസ്ഥ.ഈയുള്ളവന്റെ അവസ്ഥയുമിതാണു്.
മൂന്നു ജന്മദിനങ്ങളുണ്ടായിട്ടെന്താ കാര്യത്തിനുകൊള്ളിക്കാവുന്ന ഒന്നു പോലുമില്ല.

ചിലർക്കെങ്കിലും ഇതിനകം ഒരേകദേശരൂപംകിട്ടിക്കാണുമെന്നു കരുതുന്നു. പഴയചില കീഴ്‌വഴക്കങ്ങളുള്ള ഹിന്ദുകുടുംബങ്ങളിലുള്ളവർക്കു സംഭവം പിടികിട്ടിയിരിക്കും.എനിക്കുള്ള ബെർത്ത്‌ഡേകളുടെ ഒരു സ്ഥിതിവിവരക്കണക്ക്‌ ഇങ്ങനെ:-
1)ജാതകപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്‌.
2)ആണ്ടുതോറും ആഘോഷിക്കുന്ന നക്ഷത്രത്തെ ആധാരമാക്കിയത്‌.
3)സ്കൂളിലെ രേഖകളിലുള്ളത്‌ അഥവാ ഓഫിഷ്യൽ.

എന്റെ യഥാർഥജനനത്തീയതി ഇംഗ്ലീഷ്‌, മലയാളം കലണ്ടറുകൾക്കനുസരിച്ചുള്ളതു ജാതകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. ഫെബ്രുവരിയിലെ ഏതോദിവസമെന്നേ അറിയൂ. റെഫറൻസില്ലാതെ കൃത്യം പറയാൻ പാങ്ങില്ല. ഇതുവരെ അതിനൊരാവശ്യമുണ്ടായിട്ടില്ലയെന്നതാണു സത്യം.
ഇനിയൊന്ന് എന്റെ ഹാപ്പിബെർത്ത്‌ഡേ. ആഘോഷിക്കുന്നത്‌. എന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല. ആഘോഷിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നത്‌ എന്നേ പറയാവൂ. അതു കുംഭമാസത്തിലെ തൃക്കേട്ടയാണ്‌.

വീട്ടിലെ പിറന്നാളാഘോഷമെന്നാൽ അടുത്തുള്ള അമ്പലത്തിലൊരു ഗണപതിഹോമം ഏർപ്പാടാക്കിയിരുന്നു അമ്മ, പണ്ട്‌. പിന്നെപ്പിന്നെ അതുംനിന്നു.
ഏതെങ്കിലുമൊരു സന്ധാനേരത്ത്‌ നാമജപംകഴിഞ്ഞ്‌ പതിവുള്ള കലണ്ടർ ഗവേഷണത്തിനിടയിൽ ഒരറിയിപ്പുണ്ടാകും, പൊന്നമ്മപ്പിള്ളയിൽനിന്ന്,
"ടാ, നിന്റെ പൊറന്നാൾ.."
അങ്ങനെയൊന്നിനെക്കുറിച്ചുസാധാരണ വേവലാതിപ്പെടാറില്ലെങ്കിലും ഉടനെയുണ്ടാകുമെന്നറിയാൻ ആർക്കായാലുമൊരു താൽപര്യവും സന്തോഷവുമുണ്ടാകുമല്ലോ. ആ സന്തോഷത്തിനുവേണ്ടിമാത്രം കൗതുകത്തോടെ തലയുയർത്തുമ്പോഴേക്കും അറിയിപ്പു പൂർണമായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും,
"...കഴിഞ്ഞ തിങ്കളാഴ്ചയായിരുന്നു."
ദേണ്ടെ കെടക്ക്‌ണു! പിന്നെ അടുത്ത സമാധാനവും വരും
"ആരുമോർത്തില്ല!"
(ഓ! അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലങ്ങു മറിച്ചേനെ!).'ആരും' എന്ന് ഒരു ശൈലിക്കങ്ങു പറയുന്നതാണു്. അവിടെ വേറെയാരുമോർക്കില്ല. ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലുമോർക്കുന്നെങ്കിൽ അത്‌ അമ്മമാത്രമാണ്‌. ഓർത്തിട്ടും പ്രത്യേകിച്ചുകാര്യമൊന്നുമില്ലെന്നതു വേറെകാര്യം.പക്ഷെ നക്ഷത്രമനുസരിച്ചുള്ള തീയതികൾ ഓരോതവണയും വ്യത്യസ്തമാവും.
അതിനാൽ പിന്നീട്‌ ഈയുള്ളവനും സമൂഹത്തിന്റെ ഒരവിഭാജ്യഘടകമായിമാറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, എന്നുവച്ചാൽ ഐവർകാല വിട്ട്‌ സുഹൃത്തുക്കളോടൊത്തു കഴിയേണ്ടിവന്നപ്പോൾ ഇതൊരു പാരയായിട്ടുണ്ട്‌. ഒപ്പമുള്ളവരുടെ ഓരോ പിറന്നാളിനും കേക്കുമുറിച്ച്‌ വൈകിട്ട്‌ അടുത്തുള്ള റെസ്റ്റൊറെന്റിൽ ആ ഹതഭാഗ്യന്റെ(മാൻ ഓഫ്‌ ദ ഡേ) ചെലവിൽ ബിരിയാണിയോ പൊറോട്ടയോ ഓർഡർ ചെയ്തുകാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഏതെങ്കിലുമൊരു കണ്ണിച്ചോരയില്ലാത്തവൻ എന്റെനേരെനോക്കും
" തന്റെ ബെർത്ത്‌ഡേയെന്നാഡോ?"
എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയാണു ചോദ്യം.അറിയുന്ന ഉത്തരങ്ങൾ പോലും പറയാൻ പലപ്പോഴും പാടുപെടുമ്പോൾ അറിയാത്ത ഈ ചോദ്യത്തിനുത്തരം ഞാനെങ്ങനെ പറയാൻ? സത്യംപറഞ്ഞു ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താൻ പ്രയാസമായതിനാൽ ഞാൻ പറയും.
"അതിപ്പോഴെങ്ങുമല്ല"
അല്ലെങ്കിൽ പറയും,"ഇതു കഴിയുമ്പോൾ അമ്മവിളിച്ചറിയിക്കും."
'അന്നത്തെ പാർട്ടികഴിയുമ്പോഴേക്കും' എന്നസമാധാനത്തിൽ അവരിരിക്കുമ്പോൾ ഞാനും സമാധാനിക്കും,
"ഞാനുദ്ദേശിച്ചതിവർക്കു പിടികിട്ടിയിട്ടുണ്ടാകില്ലല്ലോ!"
************************************************************

ബർത്ത്‌ഡേകളുണ്ടാകുന്നത്‌...

പണ്ടു ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ സ്കൂളുകളിലൊരു പതിവുണ്ടായിരുന്നു, ഒന്നാം ക്ലാസിൽ കുട്ടിയെച്ചേർക്കുമ്പോൾ ഹെഡ്മാസ്റ്റർ അങ്ങേരുടെ പ്രതിഭയ്ക്കനുസരിച്ച്‌ ഒരുബെർത്ത്‌ഡേയങ്ങു സൃഷ്ടിച്ചുനൽകും. ക്ലാസിൽച്ചേർക്കുന്ന തീയതിയിൽ അഞ്ചുവയസ്സു തികയുമാറ്‌ മനക്കണക്കു കൂട്ടി ആ മാസത്തിലെ ഒരു ഡേറ്റ്‌ വച്ച്‌ അഞ്ചുവർഷം മുമ്പ്‌ ഈ തലതെറിച്ചവൻ 'അവതെറിച്ചു' എന്നായിരിക്കും അതിന്റെ രത്നച്ചുരുക്കം. സിമ്പിൾ അരിത്ത്‌മെറ്റിക്‌. അങ്ങനെ മിക്കവരും മെയ്‌, ജൂൺ മാസങ്ങളിൽ ജനിച്ചു.

ഇതിനുകാരണം പക്ഷേ എനിക്കിന്നുതോന്നുന്നത്‌ നമ്മുടെ കാർന്നോമ്മാരുടെ അപാരമായ ഓർമ്മശക്തിയാണു്ന്നാണു്. ഓഫീസുമുറിയിൽ ഓഛാനിച്ചുനിൽക്കുന്ന പിതാശ്രീയോട്‌ തലമാസ്റ്റർ രജിസ്റ്റർ നിവർത്തിവച്ച്‌ വായിലെമുറുക്കാൻ വിസ്തരിച്ചൊന്നുചവച്ച്‌ വരാന്തയിലേക്കുപോലുമിറങ്ങാതെ നിത്യത്തൊഴിലഭ്യാസമെന്ന ലാഘവത്തിൽ മുറ്റത്തേക്കുന്നീട്ടിയൊന്നുതുപ്പി, മേലേക്കുനോക്കി അണ്ണാക്കിൽ നിന്നു് സർക്കാരുവണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോലെയൊരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കണ്ഠശുദ്ധിവരുത്തി മുറുക്കാൻ വായിലൊരുവശത്തേക്കൊതുക്കി ഒരുചോദ്യം,
"എന്താ പേരു്"
തന്റെയല്ല, അടുത്തുനിൽക്കുന്ന, അതിനകം മേശപ്പുറത്തിരുന്ന റൂൾത്തടികൊണ്ട്‌ അടുക്കിവച്ചിരുന്ന ഹാജർബുക്കുകൾ കുത്തിമറിച്ചിട്ട്‌ വീണതു താനുദ്ദേശിച്ചതുപോലെയോയെന്നു കൺഫേം ചെയ്യുന്നതിൽ വ്യപൃതനായിരിക്കുന്ന കടിഞ്ഞൂൽക്കനിയുടെയാണെന്നു സാഹചര്യത്തെളിവുകളിൽനിന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ ഒരു മിനിറ്റുപോലും അടങ്ങിയിരിക്കാൻ പറ്റാത്ത സൽപുത്രന്റെ പേരുപറയും,
"ശാന്തകുമാർ"
"ഒവ്വ" എന്നൊരു വശംകെട്ട ഭാവം മുഖത്തു വിരിയുമെങ്കിലും ഇവന്റെ ശീലത്തിനു ചേർന്നപേരു പിന്നീടു മറ്റുള്ളകുട്ടികൾതന്നെ വിളിച്ചോളുമെന്നു സമാധാനിച്ച്‌ കേട്ടെഴുത്തു നടത്തും ഹെഡ്മാസ്റ്റർ.കണ്ണടയൊന്നിളക്കിവച്ച്‌ അടുത്ത ഡാറ്റയ്ക്കായി മുഖമുയർത്തും.
"എന്നാ ജനനം?"
രണ്ടാമതൊന്നാലോചിക്കേണ്ടാത്തതുകൊണ്ട്‌ സംശയലേശമെന്യേ ഉത്തരം കൊടുക്കും. "നാലാംകൊല്ലം പൊര കെട്ടിമേഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേന്നന്നെ." ചിന്തോദ്ദീപകമായ മറുപടികേട്ട്‌ താനെന്നെങ്കിലും ഇവന്റെ മേച്ചിലൂണിനു പോയിട്ടുണ്ടോയെന്ന് സാറദ്ദ്യേം ആലോചനാനിമഗ്നനാവും. പിന്നെച്ചോദ്യമില്ല.

ഇവിടെയാണു മുമ്പു പറഞ്ഞ സിമ്പിൾ അരിത്‌മെറ്റിക്‌ മാഷുടെ സഹായത്തിനെത്തുന്നതു്. മാഷ്‌ ഒരുവനു ഹാപ്പിബെർത്ത്‌ഡേ പ്രദാനംചെയ്തുകഴിഞ്ഞു. രജിസ്റ്ററിൽ തീയതി എഴുതിച്ചേർക്കും. തന്റെ ഉത്തരങ്ങളെല്ലാം കൃത്യമല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ "വേലുപ്പിള്ളസ്സാറു ചുറ്റിപ്പോയേനെ"യെന്നാശങ്കിച്ച്‌ അതിനിടയുണ്ടാകാതെ മകനെ ഉസ്കൂളിൽ ചേർത്തിയ സംതൃപ്തിയിൽ പിതാവു പടിയിറങ്ങും.

ഏതാണ്ടിത്തരമോ സമാനമായമറ്റേതോ സാഹചര്യത്തിലായിരിക്കണമെന്നുതോന്നുന്നു, എനിക്കും ചാർത്തിക്കിട്ടി ഒരു ബെർത്ത്‌ഡേ. പിൽക്കാലത്ത്‌ അതെന്റെ ഓഫീഷ്യലും ഞാനോർത്തിരിക്കുന്നതുമായ ജനനത്തീയതിയായി.

പെണ്ണിയാർച്ച-ഒരു പൂഴിക്കടകൻകാഴ്ച!

ആരാണുപറഞ്ഞത്‌ പെണ്ണുങ്ങൾക്കു സാഹിത്യമാസ്വദിക്കാനുള്ള കഴിവില്ലെന്നു്? എങ്ങനെയോ ഈപോഴനും അക്കൂട്ടത്തിലായിരുന്നു, അടുത്തകാലംവരെ. മാത്രമല്ല, ആവർഗ്ഗത്തെക്കുറിച്ചു പൊതുവെ വലിയ അഭിപ്രായമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാലിപ്പോഴാകട്ടെ അതുമാറിയെന്നു മാത്രമല്ല, അൽപം കടന്നുകാണുന്നവരുമാണെന്നു ബോധ്യമായി.

ഞാനവളെ നമിക്കുന്നു. വീട്ടുകാർക്കിഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും ഈയുള്ളവന്റെ കേരളാമാട്രിമൊണിയലിലെ അൽപം സാഹിത്യച്ചുവയുള്ള പ്രൊഫൈയ്‌ല്‌ വായിച്ച്‌ ഈകശ്മലന്റെ ഭാര്യയാവുന്നതിലുംഭേദം വിവാഹമേവേണ്ടെന്നു വെക്കുന്നതാണെന്നുവിശ്വസിക്കുന്ന ദില്ലിയിലെ ആ നഴ്സുസുന്ദരിയെ.

അങ്ങനെ പെണ്ണുകാണുമ്മുമ്പേ 'വിധവനാ'യ ഒരുഭാഗ്യവാനുമാകുന്നു ഈയുള്ളവൻ!

സാഹിത്യത്തിലൊരു പ്രയോഗമുണ്ടല്ലോ, വരികൾക്കിടയിൽ വായിക്കുകയെന്നു്. അതു പക്ഷെ സ്ത്രീകളുടെ cup of teaയല്ല എന്നു ഞാൻ എങ്ങനെയോ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. എന്നാലിത്തരം പരിപാടികളുടെ ഒരു കണ്ണൻദേവൻ തേയിലത്തോട്ടംതന്നെ ഇവരുടെപക്കലുണ്ടെന്നു എനിക്കുബോധ്യമായ സംഭവമിങ്ങനെ:-

ഞാനിനിയും അവിവാഹിതനായിത്തുടർന്നാൽ ലോകത്തിനെന്തോ ആപത്തുവരാൻപോകുന്നുവെന്നു പലരും ദീർഘദർശ്ശനംചെയ്തതിന്റെയടിസ്ഥാനത്തിൽ അങ്ങു ഗോസായിയുടെ നാട്ടിൽ, തലസ്ഥാനനഗരിയിലെ ഒരുവലിയവൈദ്യശാലയിൽ എല്ലാവരുടെയും പ്രിയസഹോദരിയായി സേവനകർമ്മം,ക്രിയ,കർത്താവ്‌ ഇവയെല്ലാമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വനിതാരത്നത്തെ എന്റെപ്രിയഭാര്യയാക്കുവാൻ ഗൂഢാലോചന നടത്തി, പുത്രീവത്സല്യം തൊട്ടുതീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ജനകന്മാർ ഒരുകുറിമാനം കൊടുത്തയയ്ക്കുന്നു.

ജാതകമൊത്താൽ എല്ലാമൊത്തുവെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന അവർ നാൾപ്പൊരുത്തമൊക്കെനോക്കിയിരുന്നുവത്രേ. അവർ രണ്ടുംകൽപിച്ചാണെന്നു ബോധ്യായപ്പോൾ, പ്രായത്തെ ബഹുമാനിച്ച്‌ ആദ്യം എന്റെ ബയൊഡാറ്റ കൊടുത്തു ഭയപ്പെടുത്താൻ നോക്കി. കുലുക്കമില്ല. പിന്നെ മുതുമുത്തഛന്മാർ അനുഗ്രഹിച്ചുതന്ന അടവായ 'സൗഭദ്രം എന്നു തോന്നിക്കുന്ന ശ്വാനപിണ്ടം (എന്റെ ഫോട്ടം)' പുറത്തെടുത്തു. ഒരുമാതിരി പയറ്റുകാരൊക്കെ അതോടെ കട്ടയുംപടവും മടക്കുന്നതാണു കണ്ടിട്ടുള്ളതു്.

പക്ഷെ പതിനെട്ടും പതിനെട്ടും അമ്പത്താറുകളരികൾക്കുമോശാനപാടിയിട്ടുള്ള ഈ ചന്ത്വമ്മാവനാകട്ടെ, "എന്റെ മോളെക്കെട്ടാതിരിക്കാൻ നിനക്കാവില്ല മക്കളെ" എന്നു കട്ടായം നിന്നു. സാമം, ദാനം, ഭേദ്യം ഇവകൊണ്ടൊത്തില്ലെങ്കിൽപിന്നെ ദെണ്ണം വന്നാലേ കെടപ്പാവൂന്നാണല്ലോ.

എന്തുഭീകര പ്രത്യാഘാതവുമുണ്ടാകട്ടെ നേരിട്ടുമുഖം കാണിക്കുമെന്നു ഭീഷണിമുഴക്കി. ചന്ത്വമ്മാവനാരാ മോൻ? എന്നാൽ നീ ചുണയുണ്ടെങ്കിലെത്രയുമ്പെട്ടെന്നു നാട്ടിലെത്തുമ്പോഴാകട്ടെയെന്നു നേരവും സമയവും നിശ്ചയിച്ചു വെല്ലുവിളിയേറ്റെടുത്തു.

എന്നിട്ടുമരിശം തീരാഞ്ഞ്‌ മോളുടെ കേരളമാട്രിമൊണി ഐ.ഡി.യെന്ന അങ്കക്കിഴി വച്ചുതന്നു് എന്നെക്കൊണ്ട്‌ ഓക്കെ പറയിക്കുകയുംചെയ്തു. പകരംവീട്ടാൻ എന്റെ അങ്കക്കിഴിയെന്ന 'ഐഡി'യയും കൊടുത്ത്‌ അതു മോളുടെ അറയിലെത്തിക്കാനാവശ്യപ്പെട്ടു.

പിന്നീടാകട്ടെ പൊന്നുമോളുടെ (മൊബൈൽ)ഫോണിക്കടകനുമുന്നിൽ ചന്ത്വമ്മാവന്റെ അടിപതറുന്ന കാഴ്ചയാണുകണ്ടതു്. എന്റെ പ്രൊഫൈയ്‌ലം കണ്ട മോളാർച്ച ഞെട്ടിത്തെറിച്ചുപോയത്രേ. ഇങ്ങനെയൊരു കശ്മലനെയാണോ തന്റെ നേരച്ഛൻ വരനായിത്തെരഞ്ഞെടുത്തതെന്നോർത്തു രോഷം കൊണ്ടു. വിരണ്ടുപോയ ചന്ത്വമ്മാൻ അങ്കക്കിഴി മടക്കിത്തന്ന് ക്ഷമാപണം നടത്തി നിലംതൊട്ടുവന്ദിച്ചു പിരിഞ്ഞു.

പിന്നെ സാവകാശം കാര്യകാരണവിചാരണ നടത്തിയവാറേ ജനകനെ മകൾ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തിയത്രേ, കെട്ടാനെത്തിയവൻ ഒരുകെട്ടവനാണെന്ന 22കാരറ്റ്‌ മാറ്റുള്ളസത്യം! അയാൾക്കു ജാതി, മതം ഇതിലൊന്നും വിശ്വാസമില്ലത്രേ! മണിയല്ല മനസ്സാണു പ്രധാനമത്രേ! കുട്ടികളുടെ മനസ്സാണത്രേ, അവരുടെ നിഷ്കളങ്കത ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനാണത്രേ ദുഷ്ടൻ! അതും പോരാഞ്ഞ്‌ ശ്രീരാമനേക്കാൾ, ഹനൂമാനേക്കാൾ വലുതായിക്കാണുന്നതു ഹ്യുമാനിറ്റിയാണത്രേ!

"ഇക്കാലത്ത്‌ ഇങ്ങനെയൊരുത്തനെക്കെട്ടി എന്റെ ജീവിതം കട്ടപ്പൊകയാക്കണോ?"യെന്ന ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ അടവുകളൊന്നും തെളിഞ്ഞുവന്നില്ലത്രേ ചേകോനു്.

ഒരു ചിത്രം പൂർത്തിയായി

(അയ്യടിമനമേ അയ്യരുകാലേ(ഐവരുകാലേ)!! -ഒന്നു്)

ഒരു ചിത്രം പൂർത്തിയായി:- പ്രസിദ്ധനാടകകൃത്ത്‌ ശ്രീ സി.എൽ. ജോസിന്റെ ഒരു നാടകമാണിത്‌.പാവപ്പെട്ട ഒരു ചിത്രകാരന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ദുരന്തമാണു നാടകത്തിന്റെ പ്രമേയം.കർട്ടനുയരുമ്മുൻപേ ദുരന്തത്തിൽ കലാശിച്ച ഒരു നാടകാവതരണത്തിന്റെ കഥയാണിപ്പോൾ പറയുന്നതു്.

വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പു് ഒരു പഞ്ചായത്തുകലാമേളയുടെ കാലം. നാട്ടിലെ ചെറുപ്പക്കാരെല്ലാം ഓരോകലാപരിപാടികൾ തങ്ങളാലാവുംവിധം അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള ആവേശത്തിലാണു്. മേളയോടനുബന്ധിച്ചു് ഒരു ഏകാങ്കനാടകമത്സരവും സംഘടിപ്പിക്കുന്നു.

എന്റെ വീടിനടുത്തുള്ള യൂത്തുകളും ചേട്ടന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തയ്യാറാവുന്നു. അവർക്കൊരു ക്ലബ്ബുണ്ടവിടെ-'കലാരഞ്ജിനി'. അതിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ ഒരു നാടകമാകട്ടെയെന്നുള്ള ഒരാളുടെയഭിപ്രായം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. കൂട്ടത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസം കൂടുതുലുള്ള ചേട്ടനെ നാടകത്തിന്റെ സ്ക്രിപ്റ്റ്‌ സംഘടിപ്പിക്കാൻ ചുമതലപ്പെടുത്തി.

അയാൾ വായനശാലയിൽനിന്നും ഒരു നാടകം തെരഞ്ഞെടുത്തു- 'ഒരു ചിത്രം പൂർത്തിയായി.'അതിന്റെ ഷൂട്ടിങ്ങു്, സോറി, റിഹേഴ്സലാരംഭിച്ചു. ഒപ്പം നാടകങ്ങളുടെ സ്ക്രിപ്റ്റ്‌ മുൻകൂറായി സംഘാടകരെ ഏൽപിക്കേണ്ടതിനാൽ ഇവരുടെ ഒരു ടീം സെക്രട്ടറിയെക്കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.

ഇക്കാലത്തു നാട്ടിൽ മറ്റൊരു ഇഷ്യു ചൂടുപിടിച്ചു ചർച്ചചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നാട്ടിലെ പൗരപ്രമുഖനും പഞ്ചായത്തുമെമ്പറുമായ പിള്ളസ്സാറിന്റെ മകളെപ്പറ്റി പഠിക്കുന്ന സ്കൂളിന്റെ മതിലിൽ ആരോ ഇലസ്ട്രേഷനോടെ എന്തോ അനാവശ്യമെഴുതിയതിനെപ്പറ്റിയായിരുന്നു അതു്. രാഷ്ട്രീയനേതാവുകൂടിയാതിനാൽ പിള്ളസ്സാറിന്റെ കേസിൽ പോലീസും ഉത്സാഹം കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രതിയെപ്പിടിക്കാൻ പലരെയും ചോദ്യംചെയ്യുന്നുണ്ടു്.

അത്തരമൊരു വൈകുന്നേരത്താണു് നാടകസംഘത്തിന്റെ പ്രയാണം. കയ്യിൽ നാടകത്തിന്റെ കയ്യെഴുത്തുപ്രതികൾ, മറ്റുചില പേപ്പറുകൾ. എല്ലാവരും ഇരുപതിൽത്താഴെയുള്ള പയ്യന്മാർ. നല്ല ജോളിട്രിപ്‌. ജംഗ്ഷനടുത്തുള്ള സ്കൂളിനടുത്താണവർക്കു കാണേണ്ടയാളിന്റെ വീട്‌. സ്കൂളിന്റെ സമീപത്തെത്തിയപ്പോഴാണു ഒരു പോലീസ്സുജീപ്പു ചവിട്ടിനിർത്തി എസ്സ്‌.ഐ. അദ്ദ്യേം ചാടിയിറങ്ങിയതു്.

ജീപ്പിന്റെ ചവിട്ടും എസ്സൈയദ്ദ്യേത്തിന്റെ ചാട്ടവും കണ്ടുനമ്മുടെ യുവജനത നാട്ടുനടപ്പനുസരിച്ച്‌ ഒന്നുപരുങ്ങി. സാറദ്ദ്യേവും പതിവുതെറ്റിക്കാതെ പ്രോട്ടോക്കോളനുസരിച്ചു ഭേദപ്പെട്ട ഒരു സംബോധനയോടെ കലാകേരളത്തിനു മുതൽക്കൂട്ടാൻ കച്ചകെട്ടുന്ന നാടകാചാര്യന്മാരെ ഹൃദ്യമായി സ്വാഗതംചെയ്തു. (നമ്മുടെ പൊലീസേമാന്മാരുടെ ഒരുഗുണവുമതാണല്ലോ. നമ്മുടെവീട്ടിലെത്തി നമ്മേക്കാൾ സ്വാതന്ത്ര്യം കാണിക്കും. വീട്ടുകാരനു വിരുന്നുകാരനാവാൻ പോലുമൂള്ള പാങ്ങില്ലാണ്ടാവും.)

"ബ്ഭ! ---മോമ്മാരെ, എവടെപ്പൊയടാ?" ഒരിടിവെട്ടി! ഹൗ! എത്ര മാന്യമായ ഇടപെടൽ!

ഏമാന്റെ സന്തോഷം കണ്ടു ശ്വാസം ഒരുനിമിഷത്തേക്കു കിട്ടാതായെങ്കിലും സംഘത്തിന്റെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്ന സ്വന്തം ചേട്ടായി വിക്കി(പീഡിയയായി)-

"സ്‌ സ്സാർ...ഞ്‌..ഞങ്ങൾ... ന്‌.. നാടകം...സെക്രട്ടറി...."

"ബ്ഭ! ----മോനേ, നാടകോ? എന്തോ നാടകവാടാ? ഇതെന്തുവാടാ നിന്റെയൊക്കെ കയ്യില്‌?" ഏമാൻ വീണ്ടും വാത്സല്യനിധിയായി.

"സ്‌ സാർ, ഒരു ചിത്രം പൂർത്തിയായി"

"ങ്‌ ങാ ഹാ, ഏതുചിത്രവാടാ, നീയൊക്കെ ആ മതിലേ വരച്ചതാന്നോടാ?"

"അല്ല സാറേ, ഇത്‌...ഞങ്ങൾടെ നാടകം.."

"ബ്ബ്‌ ഭ! ----മോനേ(ഇത്തവണ ഒരു പുതിയ 'മോൻ') നീയൊക്കെ എന്റെ മുമ്പി നാടകം കളിക്കാറായോടാ? കേറടാ എല്ലാവ്വനും വണ്ടിയേലു്." ഏമാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. "സൂമാരപിള്ളേ, എട്ത്ത്‌ർ റോ എല്ലാവനേം വണ്ടിയേല്‌. എവനെയൊക്കെ കളി ബാക്കി ഞാൻ പഠിപ്പിക്കാം."

(ഫിസിക്സ്‌ ലാബിൽ തെളിയിക്കാൻ ആർക്കും സാധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും 'ആവേശം' എന്നതിനു നനവിന്റെ സ്വഭാവമാണെന്നു ലോകത്താദ്യമായി അവർ കണ്ടുപിടിച്ചു. കൂട്ടത്തിലാർക്കൊക്കെയോ പെട്ടെന്നൊരു നനവനുഭവപ്പെട്ടത്‌ നാടകം കളിക്കാനിറങ്ങിയ ആവേശം പെട്ടെന്നു ചോർന്നാണെന്നു അവർ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നു.)


ഏമാന്റെ കോടതി കുറ്റവാളിയെക്കണ്ടുപിടിച്ചുകഴിഞ്ഞസ്ഥിതിക്ക്‌ അപ്പീലില്ലല്ലോ. പിന്നെല്ലാം വളരെപ്പെട്ടെന്നായിരുന്നു. തലയ്ക്കു വിലയിട്ടിരുന്ന ഒരു സംഘം ഭീകരവാദികളെയും കൊണ്ടു സർക്കാർവണ്ടി കുതിച്ചുപാഞ്ഞു. ഒരു ചാകര കിട്ടിയസന്തോഷത്തിൽ, "തന്തന..തന്തന..താ..തന്നനാ..തന്നനാ" എന്ന സിനിമാപ്പാട്ടിന്റെ ട്യൂണിൽ.


ജംഗ്ഷനിലിരുന്ന ചിലർ ജീപ്പിലിരുന്ന ഭീകരന്മാരുടെ മുഖം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ വീട്ടിലറിയിക്കുകയായിരുന്നു.(ഞങ്ങളുടെ സ്റ്റേഷനിൽ തീവ്രവാദികളുടെ മുഖം മൂക്കാറായ വാഴക്കുല പോലെ പൊതിഞ്ഞുകെട്ടുന്ന രീതി അന്നു നിലവിലില്ലായിരുന്നു).


വിവരമറിഞ്ഞു യുവനാടകാചാര്യന്മാരുടെ കാർന്നോമ്മാർ സ്ഥലത്തെ മറ്റൊരു നേതാവിനേയും കൂട്ടി സ്റ്റേഷനിലെത്തി. ഭാവിയിലെ തോപ്പിൽഭാസിയും ഓ.മാധവനും മറ്റും സ്റ്റേഷനിലും പുറത്തുമായി കുത്തിയിരിപ്പുണ്ട്‌. തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ പശ്ചാത്തലത്തിലരങ്ങേറിയ ആ ഏകാങ്കനാടകത്തിന്റെ അവസാനരംഗത്തിനു കർട്ടൻ വീഴുമ്പോൾ രാത്രി ഏറെവൈകിയിരുന്നു.