ഹോമിയോപ്പതി ഒരു തട്ടിപ്പ്?

തലക്കെട്ട് ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടാക്കിയേക്കാം, ഇന്ത്യക്കാർക്ക്, വിശിഷ്യാ മലയാളികൾക്ക്. സാമാന്യജനത്തിന് പൊതുവേ ഇതൊരു ഷോക്ക് ആവുന്നതിൽ അത്ഭുതമില്ല. ഏറെ വർഷങ്ങളായി ഇത് സംബന്ധിച്ച് പുറത്തുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങളും പൊതുസംവാദങ്ങളും സാമാന്യജനത്തിൽ നിന്ന് മറച്ചുവയ്ക്കുന്നതിൽ നമ്മുടെ മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങളും അധികാരികളും ശ്രദ്ധ പുലർത്തി വന്നിട്ടുണ്ട്.

 ഒരുവിധം മിക്ക വിദേശരാജ്യങ്ങളും ഹോമിയോപ്പതിയെ അശാസ്ത്രീയം എന്ന് കണ്ടെത്തി ഒഴിച്ചു നിർത്തുന്നു.

ഇന്ത്യയിലാകട്ടെ ഇതിന് കടകവിരുദ്ധമായി 'ആയുഷ്' എന്നൊരു വകുപ്പ് തന്നെ ഉണ്ടാക്കി എല്ലാ ആൾട്ടർനേറ്റീവ് ചികിത്സാ സമ്പ്രദായങ്ങളും (മോഡേൺ മെഡിസിൻ ഒഴികെ എല്ലാം) ഒരുകുടക്കീഴിൽ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശാസ്ത്രീയ അടിത്തറയുള്ളവയെ നിലനിർത്തുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക,  അല്ലാത്തവയെ തള്ളിക്കളയുക  എന്നാണ് ശാസ്ത്രപ്രചാരകരുടെ വാദം.

സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ പ്രചാരത്താൽ അവിടെയാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള സംവാദങ്ങളും വിവരങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നത്. എണ്ണത്തിൽ വളരെ കുറവായ ശാസ്ത്ര പ്രചാരകരുടെ ഇടയിൽ.  ബഹുഭൂരിപക്ഷമുള്ള സാധാരണക്കാർക്കിടയിലേക്ക് ഇപ്പോഴും ഈ ചിന്ത എത്തിത്തുടങ്ങിയിട്ടില്ല.

ഈയുള്ളവനും  ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ്  ഇത്തരം ഒരു ലേഖനം അടുത്തിടെ വായിച്ചത്. അതിലെ വാദങ്ങൾ അവഗണിക്കാവുന്നതല്ല എന്നും തിരിച്ചറിയുന്നു.

 പതുക്കെയെങ്കിലും സത്യം എല്ലാവരിലേക്കും എത്തുമെന്നാണ് അവരുടെ പ്രതീക്ഷ. ശാസ്ത്ര പ്രചാരകനായ ശ്രീ. വൈശാഖൻ തമ്പിയുടെ ലേഖനം വായിക്കുക. ലിങ്ക് താഴെ. ചേർത്തല  എൻ.എസ്.എസ് കോളേജിലെ ഫിസിക്സ് അദ്ധ്യാപകനാണ് ഇദ്ദേഹം.


(അന്തിപ്പോഴൻ )
04-04-2020

https://m.facebook.com/vaisakhan.thampi/posts/10204250059839391

ദില്ലി സംസ്ഥാന തെരഞ്ഞെടുപ്പ്- 2020

 ദില്ലിയിൽ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് കൂടി കളമൊരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ജനാധിപത്യവിശ്വാസികൾക്ക് സന്തോഷവും പ്രതീക്ഷയും നൽകുന്നതാണ് ദില്ലിയിലെ നിയമസഭാത്തെരഞ്ഞെടുപ്പ്. സാധാരണക്കാരനായ ഒരാൾ ആഗ്രഹിക്കുകയും പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന റിസൾട്ട് ഇങ്ങനെ.
ആം ആദ്മി പാർട്ടി- 70
മറ്റുള്ളവർ- 0
അരവിന്ദ് കെജ്രിവാൾ എന്ന ജനനേതാവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സർക്കാരിൽ ജനങ്ങൾക്കുള്ള വിശ്വാസത്തിന് വിളംബരം ആകേണ്ടതാണ് ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സ്കോർ.

ഭാരതത്തിലെ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഒരു പ്രദേശത്തിന് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല സർക്കാരാണ് കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു വർഷം ഡൽഹിയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത്. കോൺഗ്രസിനെയും ബിജെപിയെയും പരീക്ഷിച്ചു മടുത്താണ് ദില്ലി ജനത ആംആദ്മി സർക്കാരിനെ തെരഞ്ഞെടുത്തത്.  അവർ മുന്നോട്ടുവെച്ച നയങ്ങളും പരിപാടികളും ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യങ്ങളിലെ പരിമിതികൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് പരമാവധി ഭംഗിയായി അവർ നിറവേറ്റുകയും ചെയ്തു.   മറ്റ് ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, അല്പം ചൊവ്വോടെ കാര്യങ്ങൾ നടന്നു പോകാറുള്ള കേരളത്തിനു പോലും മാതൃകയാക്കാവുന്ന നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ അവർ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യമായി ബജറ്റിന്റെ നാലിലൊന്നോ അതിലേറെയോ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് വേണ്ടി ചെലവഴിച്ചതും വിജയിച്ചതും  കേജ്രിവാൾ സർക്കാരാണ്. ഇത് എല്ലാ സർക്കാരുകളും മാതൃകയാക്കേണ്ടതാണ്. അങ്ങനെ ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യമായി തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വിദ്യാഭ്യാസം ഒരു അജണ്ടയായി സെറ്റ് ചെയ്യാൻ  ദില്ലി സർക്കാരിന് കഴിഞ്ഞു. ഇന്ന് ദില്ലിയിലെ സർക്കാർ സ്കൂളുകൾ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളിൽ  സ്വകാര്യ സ്കൂളുകളെക്കാൾ ഒന്നുകൊണ്ടും പിന്നിലല്ല. ('മുഖ'ച്ഛായ മാറിയെങ്കിലും 'അക'ച്ഛായ ഇനിയും മാറാനുണ്ട്.   അത് തുടർന്നുണ്ടാകുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കാം)

ഈ സർക്കാർ ആരംഭിച്ച മൊഹല്ല ക്ലിനിക്കുകൾ ആരോഗ്യ രംഗത്ത് വൻ വിപ്ലവമാണ് വരുത്തിയിരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ഗ്രാമീണ PHC (പ്രൈമറി ഹെൽത്ത് സെന്റർ) കളെക്കാൾ  മുന്നിലാണ് മൊഹല്ല ക്ലിനിക്കുകൾ. എല്ലാവർക്കും തൊട്ടടുത്ത ലഭ്യമാവുന്ന സൗജന്യ ചികിത്സ.
പാവപ്പെട്ടവർക്ക് സൗജന്യമായി വെള്ളം, കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ വൈദ്യുതി, സ്ത്രീകൾക്ക് സൗജന്യയാത്ര തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന വിഷയങ്ങൾ അഭിസംബോധന ചെയ്തു വിജയിച്ച മാതൃകയാണ് ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിലുള്ളത്. ഇത്രയധികം സൗജന്യങ്ങൾ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും  ഡൽഹിക്ക്  മിച്ചബജറ്റാണുള്ളത് എന്നോർക്കുക.

 അഴിമതി ഇല്ലാതാക്കുന്നതും  സർക്കാരിന്റെ  അനാവശ്യച്ചെലവ് കുറയ്ക്കുന്നതും എങ്ങനെ എന്ന് അവർ കൺമുന്നിൽ കാണിച്ചുതന്നു. മന്ത്രിമാരുടെയും പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫിന്റെയും എണ്ണം കുറയ്ക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രം കോടികളാണ്  ലാഭിച്ചത്. വാക്കും പ്രവൃത്തിയും തമ്മിലുള്ള അകലം കുറയ്ക്കാൻ ഇത്രയധികം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു നേതാവിനെ അരവിന്ദ് കെജ്രിവാളിലല്ലാതെ കാണാൻ പ്രയാസം.

 ഈ വ്യത്യസ്തതയിൽ ജനങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടെന്നത്  ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പ്രതിഫലിക്കാതെ  തരമില്ല. പ്രകടനപത്രികയെ 'പ്രവർത്തന പത്രിക' ആക്കിമാറ്റിയതാണ് അവരുടെ വിജയം.

ലോക്സഭാ-നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ വ്യത്യസ്തമാണെന്ന ദില്ലി ജനതയുടെ ബോധ്യം അവർ മുമ്പേ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

 ഒരു പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ സഹജമായ പ്രശ്നങ്ങളും പോരായ്മകളും ആം ആദ്മി പാർട്ടിയെയും അലട്ടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ അതിനെ മറികടക്കാൻ വകതിരിവുള്ള നേതൃത്വത്തിന്റെ ഇച്ഛാശക്തി വകവെച്ചുകൊടുത്തേ മതിയാകൂ. അത്തരം മറ്റൊരു മാതൃക നമുക്ക് മുന്നിൽ നിലവിലില്ല തന്നെ.

നാടു ഭരിക്കാൻ നാട്യവും നാടകവുമല്ല, നാടിനും ജനങ്ങൾക്കും വേണ്ടതെന്തെന്ന് ശരിയായ തിരിച്ചറിവുള്ള അരവിന്ദ് കെജ്രിവാളിനെ പോലുള്ള ഒരു നേതാവിനെയാണ് ഇന്ന് ഭാരതത്തിനാവശ്യം.

അധികാരപ്രമത്തതയുടെ അവിശ്വസനീയ കഥ.

അവിശ്വസനീയമായ ഒരു കഥ പറയാം. കഥയല്ല; സംഭവമാണ്.

ഒരു വിദേശ രാജ്യത്താണ്, പ്രവിശ്യാ ഗവർണർ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുന്നു (നമ്മുടെ സംസ്ഥാന മുഖ്യമന്ത്രിസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പിനു സമം). പത്തിരുപത് കൊല്ലമായി ഈ സ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് ഒരാളാണ്. ആളും അയാളുടെ കുടുംബവും ഒക്കെ ഉയർന്ന നിലയിൽ. സമൂഹത്തിൽ നല്ല പിടിപാടും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനാണ് ഇത്തവണ സ്ഥാനാർത്ഥി. മിക്ക ജില്ലകളിലെയും അധികാരികൾ ഗവർണറുടെ മക്കളോ കുടുംബക്കാരോ ആണ്. വരുന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ എതിരായി മത്സരിക്കുമെന്ന് അന്നാട്ടിലെ അല്പം പിടിപാടുള്ള മറ്റൊരാൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെയാൾ എതിർസ്ഥാനാർഥിയെ എങ്ങനെയും പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. "പത്രിക കൊടുത്താൽ അരിഞ്ഞു കളയും" എന്നു ഭീഷണി ഉൾപ്പെടെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ.

മറ്റേയാൾ വഴങ്ങുന്നില്ല. നാമനിർദേശ പത്രിക നൽകാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. ഗവർണറും അയാളുടെ പശ്ചാത്തലവും അല്പം, അല്ല കുറെയേറെ പിശകാണ് എന്നറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് പുതിയ സ്ഥാനാർത്ഥി ഒരു മുൻകരുതലോടെ തന്റെ ആളുകളെ അയക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ, സഹോദരിമാർ, ചില കുടുംബാംഗങ്ങൾ, അടുപ്പമുള്ള അനുയായികൾ. ഏറെയും സ്ത്രീകൾ. സ്ത്രീകളോട് സാധാരണയാരും കയ്യൂക്ക് കാട്ടാറില്ലല്ലോ. ഈ മത്സരം ഇതിനകം നാട്ടിൽ ചർച്ചാവിഷയമായി. മാധ്യമശ്രദ്ധയും പിടിച്ചുപറ്റിയിരുന്നു. TV ചാനലുകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മാധ്യമക്കാരും സംഭവം ലൈവ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ ഒപ്പം ചേർന്നു.

20 കൊല്ലമായി അധികാരത്തിലിരിക്കുന്ന ശക്തനായ ഗവർണർക്കെതിരെ നാമനിർദേശപത്രിക സമർപ്പിക്കാൻ ഒരാൾ ധൈര്യപ്പെടുകയാണ്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രാമത്തിൽനിന്ന് കുറച്ച് അകലെയാണ് അതിനുള്ള ഓഫീസ്. ഏതാണ്ട് അറുപതോളം പേർ (പത്രക്കാരും ടെലിവിഷൻകാരുമായിത്തന്നെ പത്തു മുപ്പതു പേരുണ്ട്- ഇത്രയും പത്രക്കാർ ഒപ്പമുള്ളതുതന്നെ ഒരു ധൈര്യം ആണല്ലോ) അതിനനുസരിച്ച് വാഹനങ്ങളും അടങ്ങിയ സംഘമാണ് യാത്ര.

യാത്രക്കിടെ വഴിയിലെവിടെയോ വച്ച് ഒരു സംഘം ഗുണ്ടകൾ വാഹനവ്യൂഹത്തെ ആക്രമിക്കുന്നു. തോക്കുചൂണ്ടി വാഹനങ്ങളുൾപ്പെടെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. കുറച്ചകലെയുള്ള വിജനമായ ഒരു മലമ്പ്രദേശത്തേക്ക്. മറ്റേ നേതാവിന്റെ 'സ്വകാര്യസേന' പണ്ടേ കുപ്രസിദ്ധമാണ്.

അവിടെ ഒരൊഴിഞ്ഞ കോണിൽ ഒരു ജെസിബിയും മൂന്നുനാലു വലിയ കുഴികളും. തോക്കുചൂണ്ടിയ ഗുണ്ടാസംഘം വാഹനത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാവരെയും പുറത്തിറക്കുന്നു. കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാത്ത അതിക്രമം അരങ്ങേറുന്നു, ബലാത്സംഗം ഉൾപ്പെടെ. നിരത്തി വെടിവെക്കുന്നു. ചിതറിയോടിയവരെ പുറകെ ഓടി വെടിവെച്ചിട്ടു. മരിച്ചവരോ അല്ലാത്തവരോ എന്ന വ്യത്യാസമില്ലാതെ എല്ലാവരെയും, വണ്ടികൾ ഉൾപ്പെടെ, നേരത്തേ തയ്യാറാക്കിയ വലിയ കുഴികളിലേക്ക് ജെസിബി ഉപയോഗിച്ച് തള്ളി. മണ്ണിട്ട് മൂടി.

പത്രിക കൊടുക്കാൻ പോയവർ, കാണാൻ പോയവർ, സംഭവം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ വന്ന പത്രക്കാർ, എന്നുമാത്രമല്ല സംഭവം നടന്ന സമയത്ത് റോഡിൽ തൊട്ട് മുന്നിലോ പിന്നിലോ ഉണ്ടായിരുന്ന വേറെയും വാഹനങ്ങളിലെ ആളുകൾ, ഡ്രൈവർമാർ, ഇവരുടെയൊക്കെ വണ്ടികൾ - എല്ലാം ഒന്നോടെ മണ്ണിനടിയിൽ.

ഫാന്റസിക്കഥയോ പഴയ ചരിത്രത്തിലെ സംഭവമോ ഒന്നുമല്ല. ഈയടുത്തകാലത്ത് ഫിലിപ്പീൻസിൽ  നടന്നതാണ്. 2009 നവംബർ 23 ന്. തെക്കൻ ഫിലിപ്പൈൻസിലെ മഗിന്ദനാവ് എന്ന പ്രവിശ്യയിലെ ഗവർണർ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ കഥയാണ്. അന്നു ഗവർണറായിരുന്നത് അമ്പത്വാൻ എന്ന ഫാമിലിയിലെ ആളായിരുന്നു. അന്ഡാൾ അമ്പത്വാൻ-സീനിയർ (Andal Ampatuan-Jr). മകനാണ് പുതിയ സ്ഥാനാർഥി (ജൂനിയർ). എതിരായി മത്സരിക്കാൻ വന്നത് മംഗുദദാതു എന്ന കുടുംബത്തിലെ ഇസ്മായിൽ (Esmael Mangudadatu). ആളും പക്ഷേ മോശക്കാരല്ല.

പിന്നീട് സംഭവം പുറത്തായി. കേസായി കോടതിയിലെത്തി. അമ്പത്വാൻ ഫാമിലിയുടെ പിടിപാട് വെച്ചിട്ട് ഈ കേസ് എവിടെയും എത്തുമെന്ന് ആരും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. പ്രാദേശിക സർക്കാർ മൊത്തം കയ്യിൽ. പോരാത്തതിന് സ്വന്തം നിലയിൽ ഗുണ്ടായിസവും. കുഴിയെടുത്ത ജെസിബി വരെ സർക്കാർവക. അമ്പത്വാൻ കുടുംബത്തിലെ ആളുകൾ, ഗുണ്ടകൾ, പോലീസുകാർ, ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഇവരൊക്കെ ആയി 197 പ്രതികളാണുണ്ടായിരുന്നത്. 32 ജേർണലിസ്റ്റുകളുൾപ്പെടെ 58 പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്നാണ് കേസ്. (മീഡിയ ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജേർണലിസ്റ്റുകൾ ഒരുമിച്ച് കൊല്ലപ്പെട്ട സംഭവമാണ്).

വർഷങ്ങളോളം ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. കേസ് ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി. ഒടുവിൽ വിധിവന്നു. ഇന്നലെ. 19-12- 2019 വ്യാഴാഴ്ച. കുറ്റക്കാരായി കോടതി കണ്ടെത്തിയ 25-ഓളം പ്രധാനപ്രതികളെ -ഗവർണറും മക്കളും ഉൾപ്പെടെ- പരമാവധി ശിക്ഷയായ ജാമ്യമില്ലാ ജീവപര്യന്തം തടവുശിക്ഷ വിധിച്ചു. (വധശിക്ഷ ഫിലിപ്പീൻസിൽ ഇല്ല എന്നാണ് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്). കുറച്ചുപേർക്ക് 10 വർഷം വരെ തടവും വിധിച്ചു. കുറച്ചു പേരെ വെറുതെ വിട്ടു. 87 പ്രതികൾ ഒളിവിലാണ്. ഇതുവരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടില്ല.

എന്തായാലും ഈ കേസോടെ രാജാക്കന്മാരായി വിലസിയിരുന്ന അമ്പത്വാൻ കുടുംബത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയവാഴ്ചയ്ക്കും അന്ത്യമായി. പുതിയ ഗവർണറായി ഇസ്മയിൽ തന്നെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം ഇപ്പോഴും ഗവർണറായി 

തുടരുന്നു.

വിശദവിവരങ്ങൾക്ക് ഈ ലിങ്കിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

https://en.wikipedia.org/wiki/Maguindanao_massacre

https://www.bbc.com/news/world-asia-50770644

(രാഷ്ട്രീയവൈരവും വിവരക്കേടും കൂടിക്കുഴഞ്ഞ് ഫാസിസത്തിന് ഇങ്ങനെ എത്രയെത്ര മുഖങ്ങൾ !)

അന്തിപ്പോഴൻ

20-12-2019

ചിരിക്കണോ കരയണോ?

ഹൈദരാബാദിൽ വെറ്ററിനറി ഡോക്ടറെ ബലാൽസംഗം ചെയ്തു കത്തിച്ചുകൊന്ന കുറ്റവാളികളെ  പോലീസ് വെടിവെച്ചു കൊന്നു എന്ന വാർത്ത കേട്ടുകൊണ്ടാണ് 06-12-2019 വെള്ളിയാഴ്ച നേരം പുലർന്നത്. ഈ ഗതികെട്ട വർത്തമാനകാലത്ത് ഒരു ദിവസം ആരംഭിക്കാൻ ഇതിനേക്കാൾ നല്ല ശുഭവാർത്ത ഇല്ല തന്നെ.  വിചാരണയില്ലാതെ 'കാട്ടുനീതി' നടപ്പാക്കിയ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക്  എങ്ങും കയ്യടിയും പുഷ്പവർഷവും.ഒരു ശരാശരി ഭാരതീയൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതിൽ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല.

ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയിലാണ്.  നമ്മുടെ നാട്ടിലെ നിയമവാഴ്ചയിൽ  ജനം വിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്നത്  ആരെയാണ് അസ്വസ്ഥരാക്കേണ്ടത്?  ആരുടെ കണ്ണുകളാണ് തുറക്കേണ്ടത്?

പോലീസും പൊതുജനവും നിയമം കയ്യിലെടുക്കുക എന്നതല്ലാതെ  മറ്റു വഴിയില്ല എന്ന് വരുന്നു. നമ്മുടെ അതിഭീകര വർത്തമാനകാല അവസ്ഥയിൽ പറയാവുന്നത് ഇതാണ്- ആൾക്കൂട്ട കൊലപാതകത്തെക്കാൾ ഭേദമാണ് പോലീസ് കൊലപാതകം. തമ്മിൽ ഭേദം തൊമ്മൻ.
(നമ്മുടെ പെൺകുട്ടികളുടെ സുരക്ഷിതത്വം ഓർത്ത് പേടിക്കുക, വ്യവസ്ഥകളെ ഓർത്ത് ലജ്ജിക്കുക അല്ലാതെന്തു ചെയ്യാൻ..!)

കുറ്റവാളികളെ നേരിടാൻ പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന്റെ വഴി  അവരെ സംസ്കരിച്ചെടുക്കലും അതിനു സാധിക്കാത്തവരെ ഒറ്റപ്പെടുത്തലുമാണ്. ജീവപര്യന്തം ജാമ്യമില്ലാജയിൽവാസം. അപ്പാടെ നീക്കംചെയ്യൽ (കൊല) അല്ല.

നമ്മുടെ നാട് ഇന്ന് ഒരുവിധമെങ്കിലും മുന്നോട്ടുപോകുന്നത് നിയമവാഴ്ചയുടെ മേന്മയോ ഔദ്യോഗിക സംവിധാനങ്ങളുടെ കാര്യക്ഷമതയോ കൊണ്ടല്ല, വ്യക്തികളുടെയോ സമൂഹത്തിന്റെയോ  ധാർമികബോധവും സാമൂഹ്യബോധവും കൊണ്ടാണ്. വിദ്യാഭ്യാസവും മൂല്യബോധവും കുറവുള്ള ഇടങ്ങളിൽ തകർച്ച പ്രകടമാണ്. സമൂഹത്തിന്റെ തകർച്ച പരിഹരിക്കാൻ ഉത്തരവാദപ്പെട്ടവർ വേണ്ടത് ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ കാട്ടുനീതി അല്ലാതെ മറ്റു വഴികളില്ല എന്നത് ഇന്ന് നമ്മുടെ നാട് എത്തി നിൽക്കുന്ന ഗതികേട് തന്നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. തർക്കമില്ല. ആശങ്കാജനകമായ ഒരു അവസ്ഥയുമാണ്.

പതിറ്റാണ്ടുകൾ എടുത്താലും തീരാതെ അനന്തമായ നീളുന്ന വിചാരണയും കോടതി നടപടികളും ആണ് ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക്  കാരണമായിരിക്കുന്നത്. പോലീസും കോടതികളും  ഉൾപ്പെടുന്ന  നീതിനിർവഹണവ്യവസ്ഥയും രാഷ്ട്രീയക്കാരും ഉദ്യോഗസ്ഥരുമടങ്ങുന്ന ഭരണകൂടവും  കുറ്റവാളികളോടു  പുലർത്തുന്ന  അവിശുദ്ധബാന്ധവം മൂലം കുറ്റവാളികൾ രക്ഷപ്പെട്ടു പോകുന്നത് ഈ തകർച്ചയുടെ ആക്കം കൂട്ടുന്നു. ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് ഒരു പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കുക എന്നതാണ് വിവേകമുള്ള ഭരണാധികാരികൾ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത്.
ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിൽ  ഈ അവിവേകത്തിന് കയ്യടിക്കുന്നവരെ കുറ്റം പറയാനും കഴിയില്ല.

ഒപ്പം ഒരു വസ്തുത കൂടി തുറന്നു പറയാതെ തരമില്ല. പോലീസും  സമൂഹവും പുലർത്തുന്ന  ഡബിൾ സ്റ്റാൻഡേർഡ്. പിടിപാട് ഇല്ലാത്തവനോട് എന്തുമാകാം എന്ന ധാർഷ്ട്യം. പ്രതിസ്ഥാനത്ത് സമൂഹത്തിലെ  നിലയും വിലയും ഉള്ള ആളുകൾ ആയിരുന്നെങ്കിൽ പോലീസ് ഇങ്ങനെ നീതി നടപ്പാക്കാൻ മുതിരുമായിരുന്നോ? ഡൽഹിയിലെ തന്തൂരി കേസ് മുതൽ കത്വ, ഉന്നാവ് വരെ  ഉദാഹരണങ്ങൾ അനവധി. അവർക്കും മുട്ടിടിക്കും എന്നതിൽ തർക്കം വേണ്ട.


അണികളുടെ എണ്ണമോ കയ്യടിയുടെ ഒച്ചയോ കൊണ്ട് ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ 'വികാര'മളക്കാം. 'വിവേക'ത്തിന്റെ  അളവെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. വിവേകത്തിന്റെ ശബ്ദം നേർത്തതാണ്. ഒച്ച ഉണ്ടാക്കുന്നവരുടെ ആളെണ്ണം കുറവും. എന്നും എല്ലായിടത്തും അങ്ങനെയാണ്.

കണ്ണു തുറക്കേണ്ടത് അധികാരിവർഗ്ഗം ആണ്. അതിനവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയാണ് ജനങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത്.

2019 കേരളത്തിലെ ലോക്‌സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ സംഭവിച്ചത് : ഇടതുമുന്നണിയുടെ പരാജയകാരണങ്ങൾ:-_

(ഫലശ്രുതി ഇങ്ങനെ:- 20-ൽ 19- ഉം യുഡിഎഫ്  നേടി. അതും വൻഭൂരിപക്ഷത്തിൽ . എൽ ഡി എഫ് 1 (കഷ്ടി പിഷ്ടി) . ബിജെപി ഇക്കുറിയും അക്കൗണ്ട് തുറന്നില്ല.)

1.  ശബരിമല എന്ന വിഷയം  ഉയർത്തിവിട്ട വിദ്വേഷം.
2.  ജനങ്ങളെ വശത്താക്കാൻ (നാടിന്റെ പൾസ് മനസ്സിലാക്കാൻ) അറിയാത്ത മുഖ്യമന്ത്രി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇടതുപക്ഷ നേതാക്കൾ. 
3.  സിപിഎമ്മിന്റെ വടിവാൾ / കൊലപാതക രാഷ്ട്രീയം. സ: ജയരാജന്റെ സ്ഥാനാർത്ഥിത്വം. അതിനോടുള്ള ജനങ്ങളുടെ വെറുപ്പു നിറഞ്ഞ പ്രതികരണം.
4.  ബിജെപിയ്ക്ക് ബദൽ ഇടതുപക്ഷം എന്ന ന്യായം  ജനങ്ങൾക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടില്ല.
5.  അനഭിലഷണീയമായി വളരുന്ന മതബോധം. വർഗ്ഗീയവിഷവ്യാപനം.
6.   ബിജെപിയുടെ വളർച്ച ന്യൂനപക്ഷങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ അരക്ഷിതത്വവും ആശങ്കയും.
7. സംഘപരിവാർ അണികളുടെ വിവേകമില്ലായ്മ കൊണ്ട്  ബിജെപിയുടെ ഭരണത്തോട് നാട്ടുകാർക്ക് ഉണ്ടായ അസംതൃപ്തി. (എന്നാൽ മോദിയെക്കുറിച്ച് നാട്ടിൽ ഏറെ പേർക്കും മതിപ്പാണ് എന്നുതന്നെയാണ് വിലയിരുത്തൽ). പകരം കാണുന്നത്  കോൺഗ്രസിനെ മാത്രം.
8.  ഒരുകാലത്തും വടക്കേ ഇന്ത്യയുടെ പൾസ് അറിയാതെ പോകുന്ന കേരളത്തിന്റെ മനസ്സ്. ഇക്കുറി കോൺഗ്രസിന്റേതാണ് അവസരം എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. *അഥവാ*
9.  ശരാശരി മലയാളിയുടെ രാഷ്ട്രീയവിവേകം കോൺഗ്രസിനൊപ്പം നിൽക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
10. ഇവയ്ക്കൊപ്പം യുഡിഎഫ് സ്ഥാനാർത്ഥികളുടെ മികവും.

തിരുവനന്തപുരം മണ്ഡലത്തിൽ മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ മറിച്ചുകുത്തൽ നടന്നതായി ആരോപണമുണ്ടെങ്കിലും അത് ശരിയാകാൻ വഴിയില്ല.

വിശദമാക്കിയാൽ:-

ശബരിമല, സർക്കാരിന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയ ഒരു പൊതിയാത്തേങ്ങ ആയിരുന്നു. അത് കൈകാര്യം ചെയ്തതിലെ പാകപ്പിഴ എതിരാളികൾക്ക്  ഒന്നിലധികം മുനകളുള്ള ഒരായുധം ഒരുക്കി നൽകി. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ അനാവശ്യ ഗർവ്വ് കാര്യങ്ങൾ വഷളാക്കി. സംഗതി പിടിവിട്ടു പോകും എന്നു തോന്നിയപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു മെല്ലെ പോക്കിന് / സമയവായത്തിന് / തയ്യാറാകണമായിരുന്നു. അത് ഔദ്യോഗിക പ്രഖ്യാപനമാക്കി  കാര്യങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം തിരിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. പകരം  പലപ്പോഴും പ്രകോപനത്തിന് ശ്രമിക്കുകയും ഗത്യന്തരമില്ലാതെ വരുമ്പോൾ "സർക്കാരിനും പാർട്ടിക്കും വാശിയില്ല"; "വിശ്വാസികളുമായി യുദ്ധത്തിനില്ല" എന്നൊക്കെയുള്ള അഴകൊഴമ്പൻ പ്രസ്താവനകളിലൂടെ പരാജയം സമ്മതിച്ച പോലെ പിൻവാങ്ങുകയും ചെയ്തു. "സുപ്രീം കോടതിയുടെ അന്തിമവിധി വരുംവരെ  ശബരിമലയിൽ നിലവിലെസ്ഥിതി തുടരും; അന്തിമവിധിക്ക് ശേഷം എല്ലാവരുമായി ആലോചിച്ച് വേണ്ടത് ചെയ്യും" എന്നുള്ള ഒരൊറ്റ പ്രസ്താവനയിലൂടെ ഈ പിൻവാങ്ങൽ ഔദ്യോഗികമാക്കി, കാര്യങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം കയ്യിലെടുക്കാൻ (കുറഞ്ഞപക്ഷം മുഖം രക്ഷിക്കാനെങ്കിലും) കഴിയുമായിരുന്നു. അതിനുള്ള അവസരം നഷ്ടപ്പെടുത്തി ഒരു വലിയ വിഭാഗം ജനങ്ങളുടെ എതിർപ്പും വെറുപ്പും സമ്പാദിച്ചു.

 ഹൈന്ദവവിഭാഗം പൊതുവേ ഉൽപ്പതിഷ്ണുക്കൾ /പുരോഗമനം കാംക്ഷിക്കുന്നവർ ആണ്. ഒരു പരിഷ്കാരത്തിനും വിമുഖരല്ല എന്നത് ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.  ചരിത്രം തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. ഇപ്പോഴത്തെ കോടതിവിധിയും അല്പം സമയമെടുത്താലും ജനങ്ങൾ സ്വമേധയാ അംഗീകരിക്കുമായിരുന്നു.  സമരസപ്പെടുമായിരുന്നു. അതിനെ കണ്ണുമടച്ച് എതിർക്കുന്നവർ തുലോം കുറവാണ്. ഇപ്പോഴും. ഏറെ പേരും  അതിനോട് പൊരുത്തപ്പെടാൻ തയ്യാറുള്ളവരാണ്. കാലത്തിനനുസരിച്ച മാറ്റം എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ളവർ. ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് അല്പം സമയമെടുക്കും എന്ന് മാത്രം.  ആ സാവകാശത്തിന് അവസരം കൊടുക്കാതെ എല്ലാം നശിപ്പിച്ച എടുത്തുചാട്ടവും പിടിവാശിയും.

(മുൻപൊരിക്കൽ കുറിച്ചത് ആവർത്തിക്കട്ടെ, തികച്ചും അനാവശ്യമായ ഒരു കേസും കൂട്ടവും വിധിയും  വിവാദവുമായിരുന്നു ശബരിമല. തീർത്തും നിരുപദ്രവകരമായി തുടർന്നുപോന്ന ഒരു (അൻ)ആചാരം. ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്ത ചിലർക്ക് തിന്നത് എല്ലിന് ഇടയിൽ കുത്തിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ കേസ്. അതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ ഒരു ലക്ഷ്യബോധവും പ്രയോജനവും ഇല്ലാത്ത വിധി. വിധിയുടെ പ്രയോജനം ലഭിച്ചവർ / ലഭിക്കേണ്ടവർ ഒന്നടങ്കം "ഞങ്ങൾക്കിത് വേണ്ട" എന്നു പറഞ്ഞുകളഞ്ഞ ഗതികെട്ട വിധി)

ഈ ആചാരം തുടരുന്നതുകൊണ്ട് എന്ത് ദോഷമാണ് കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്നത്? അതല്ലെങ്കിൽ  ഈ വിധി നടപ്പാക്കുന്നതിലൂടെ എന്ത് ഗുണമാണ് അവർക്ക് ഉണ്ടാകാൻപോകുന്നത്  എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കേരളത്തിലെ നേതാക്കൾക്കും സർക്കാരിനും കഴിയേണ്ടതായിരുന്നു. "ഒന്നുമില്ല" എന്ന ഉത്തരം കിട്ടാതെ പോയതും 'പയ്യെത്തിന്നാൽ പനയും തിന്നാം' എന്ന ബാലപാഠം മറന്നതുമാണ് അവർക്കുണ്ടായ പരാജയം. കണ്ടറിയാത്തവർ കൊണ്ടറിയും.

ഏത് കാലത്തും ഏത് ലോകത്തും  ജനങ്ങൾ പൊറുക്കാത്ത ഒന്നാണ് അക്രമത്തിന്റെയും കൊലപാതകത്തിന്റയും വഴി. വാളെടുത്തവന് വളം കൊടുത്താലും അങ്ങനെതന്നെ. നാടെമ്പാടും, പ്രത്യേകിച്ച്, ഉത്തരകേരളത്തിൽ നടന്നുവ(രു)ന്ന അക്രമ സംഭവങ്ങൾ നാട്ടുകാരുടെ മനംമടുപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പോരാത്തതിന് ഇതിനൊക്കെ പഴി കേൾക്കുന്ന ഒരാളിനെപ്പിടിച്ച് സ്ഥാനാർത്ഥിയാക്കുകയും ചെയ്തു. പാർട്ടിക്ക് അദ്ദേഹം 'കിടുക്കൻ' ആയിരിക്കാം പക്ഷേ നാട്ടുകാർക്ക് അങ്ങനെയല്ല. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ജയിക്കാൻ പാർട്ടിക്കാരുടെ വോട്ട് മാത്രം പോരാ. ഈ ലളിതസത്യം അവർ മറന്നുപോയി; എന്നല്ല, അവഗണിച്ചു. ഇതൊക്കെ വോട്ടാക്കാൻ കഴിയുന്ന മിടുക്കന്മാർ മറുഭാഗത്തുമുണ്ട് എന്നോർക്കണമായിരുന്നു.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികളുടെ  രീതി വച്ച്  സമൂഹത്തിലെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളോട് തിരിച്ചറിവോടെ പ്രതികരിക്കുന്ന ഒരു ശീലം അവർക്കില്ല. ചില പഴകിത്തേഞ്ഞ (ക്ലീഷേ) സ്ഥിരം തുരുമ്പുവാക്യങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നതാണു ശീലം. പാർട്ടി സമ്മേളനം ആയാലും പത്രസമ്മേളനം ആയാലും. ഇത് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് ശരിക്കും തിരിച്ചറിയാഞ്ഞിട്ടാണോ അവഗണിക്കുന്നതാണോ എന്നുറപ്പില്ല. ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ എടുത്തു നോക്കിയാൽ തിരിച്ചറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല; അവഗണിക്കുന്നതാണ് എന്ന് കരുതണം.

 ശബരിമല ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഒരു വിഷയമേ ആകുന്നില്ല എന്ന മുഖ്യമന്ത്രി ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരുടെ പ്രസ്താവന ഉദാഹരണം. അതങ്ങനെയല്ല എന്ന് ഏതു കണ്ണുപൊട്ടനും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ തുറന്നുപറഞ്ഞാൽ ഇതുവരെ എടുത്ത നിലപാടുകൾ തെറ്റായിപ്പോയി എന്ന് സമ്മതിക്കുന്നതായി ആരെങ്കിലും കരുതിയാലോ? മാധ്യമങ്ങൾ മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് ചാർത്തിക്കൊടുത്ത ഇരട്ടചങ്കൻപട്ടത്തിന്റെ അനാവശ്യഭാരവും വേറെ. എന്തെങ്കിലും ഒന്നു വിട്ടു പറഞ്ഞാൽ ഒക്കെക്കൂടി ഇടിഞ്ഞുപൊളിഞ്ഞുവീണാലോ? കമ്പ്യൂട്ടർ, യന്ത്രവൽക്കരണം, പ്രീഡിഗ്രി ബോർഡ്, സ്വകാര്യവൽക്കരണം, സ്വാശ്രയ കോളേജുകൾ, തുടങ്ങി ഓർമ്മയിലെത്തുന്ന മിക്ക വിഷയങ്ങളിലും മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ നിലപാട്  കാലത്തിനു ചേർന്നതായിരുന്നില്ല. വെറുപ്പിക്കൽ എന്നോ തുടങ്ങിയതാണ് എന്നർത്ഥം. (എന്നാൽ ശബരിമല,  ഹൈവേവികസനം ഇവയുടെ കാര്യത്തിൽ നിലപാട് ശരി; പക്ഷേ നടത്തിപ്പിൽ ആണ് പ്രശ്നം).

ഇവിടെ പ്രശ്നം രോഗമറിഞ്ഞ് ചികിത്സിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്. നോക്കുമ്പോൾ രോഗമൊന്നുമില്ല. എല്ലാം ക്ലിയർ. പിന്നെന്തിന് മരുന്നും ചികിത്സയും? കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾക്ക് സ്ഥിരമായി സംഭവിക്കുന്നത്. ഇവർ ഇതിൽ നിന്ന് രക്ഷ പെടുമോ? നാല്പതിലേറെ വർഷത്തെ  അനുഭവം വച്ച് വിഷമത്തോടെ പറയാം-  "ഇല്ല; ഇവർ ഇതിൽ കൂടുതൽ നന്നാവില്ല. അതിന് അവർക്ക് താൽപര്യമില്ല."

എന്തൊക്കെ പാകപ്പിഴകൾ ഉണ്ടായാലും ജനങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ വിജയിച്ചാൽ ഒരു പരിധിവരെ പിടിച്ചു നിൽക്കാം. (ഇതിലൊക്കെ യുഡിഎഫ് നേതാക്കന്മാർ പ്രത്യേകിച്ച് ഉമ്മൻചാണ്ടി ഒരു പാഠപുസ്തകമാണ്. കഴിഞ്ഞ സർക്കാരിന്റെ കാലഘട്ടം ഒന്നോർത്തു നോക്കുക. എത്രയൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങൾ..?! പ്രകോപനങ്ങൾ..! രാഷ്ട്രീയമായും മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് നേരെ വ്യക്തിപരമായും ആക്രമണങ്ങൾ..! ഒരു ജഡ്ജിയുടെ മുന്നിൽ മണിക്കൂറുകളോളം വിചാരണയ്ക്ക് വിധേയനായി ഇരിക്കേണ്ടിയും വന്നു. അവയൊക്കെ ഉമ്മൻചാണ്ടി നേരിട്ട രീതി. ഏതെങ്കിലും ഒരു സമയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം കറുത്ത് ആരെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? എന്നിട്ടും ഭൂരിപക്ഷത്തിന് അടുത്തുവരെ സീറ്റുകൾ സംഘടിപ്പിക്കാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞത് ചെറിയ കാര്യമല്ല) ഇക്കാര്യത്തിൽ ഇപ്പോഴത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയെയും മുൻമുഖ്യമന്ത്രിയെയും ഒന്ന് താരതമ്യം ചെയ്താൽ പരാജയത്തിന്റെ മറ്റൊരു കാരണം വ്യക്തമാകും. "ഞാൻ ഇങ്ങനെയാണ്" എന്ന ന്യായീകരണം പൊതുസമൂഹത്തിൽ എത്രത്തോളം വിലപ്പോകും എന്ന് ചിന്തിക്കുക. ശ്രീ പിണറായി വിജയന്റെ ശരീരഭാഷയും ചില സന്ദർഭങ്ങളിലെ വാക്കുകളും പെരുമാറ്റവും ഒക്കെ ജനങ്ങളുടെ അപ്രീതിക്ക്  കാരണമായിട്ടുണ്ട്. 'ഉന്തിന്റെ കൂടെ ഒരു തള്ളും' എന്ന പോലെ. മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ മറ്റ് നേതാക്കന്മാരെ എടുക്കുക. ധാർഷ്ട്യത്തോടെയല്ലാതെ നയപരമായി പെരുമാറുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരാൾ (സ: തോമസ് ഐസക് ഒഴികെ), ഒരു സന്ദർഭം നമുക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ ആകുമോ?

 മറുഭാഗത്തിനെ  ശ്രദ്ധിക്കാനും പരിഗണിക്കാനും തയ്യാറാകുന്നത് നമ്മുടെ ബലക്കുറവുകൊണ്ടല്ല, വിവേകത്തിന്റെ കൂടുതൽ കൊണ്ടാണ്  എന്നു മനസ്സിലാക്കിയാൽ  എല്ലാം ശരിയാകും. ഒരു ഭരണാധികാരിക്ക് പ്രത്യേകിച്ചും.

അപ്രിയമായ സത്യം പോലും പ്രിയമായി പറയാനാകേണ്ടതാണ്.  വിവരസങ്കേതവിപ്ലവത്തിന്റെയും ദൃശ്യ വിപ്ലവത്തിന്റെയുമൊക്കെ ഇക്കാലത്ത് 'ഇമേജ്' ഒരു വിഷയമാണ് എന്ന് ആരാണ് ഇവരെ ഒന്ന് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുക? റേഷനും പെൻഷനും കൊടുത്തിട്ടു മാത്രം കാര്യമില്ല. നല്ല വാക്ക് പറയാനും അത് വാങ്ങുന്നവർക്ക് തോന്നണം. നന്നായി മേക്കപ്പ് ചെയ്താലും  കണ്ണാടി മോശമായാൽ എന്ത് കാര്യം?

 അതല്ല, പഠിച്ചതേ പാടൂ ഇനിയും എന്നാണെങ്കിൽ നാട്ടുകാരുടെ പാട്ടും കേട്ടു വീട്ടിലിരിക്കേണ്ടി വരും.

ഒപ്പം, വിമർശനത്തോടുള്ള  മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ  കുപ്രസിദ്ധമായ അസഹിഷ്ണുത ജനങ്ങളെ പാർട്ടിയിൽനിന്ന് അകറ്റുന്നതിന് ഒരു പ്രധാന കാരണമാണ്. അണികളെ അതിൽനിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ബോധപൂർവമായ ഒരിടപെടലും നേതാക്കളും നടത്താറില്ല. ഇത് മിക്കവാറും എല്ലാ ആശയസംഹിത പിന്തുടരുന്നവർക്കും ബാധകമാണ്. സിപിഎമ്മിന്റെ കാര്യത്തിൽ അതിന്റെ രൂക്ഷത ഏറുമെന്ന്  മാത്രം.

നാട്ടിൽ വളർന്നുവരുന്ന വർഗീയ ധ്രുവീകരണം യുഡിഎഫ് പാളയത്തിൽ വോട്ടുകൾ എത്തിക്കാൻ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. ഒരേ പോലെ രണ്ട് ഓപ്ഷനുകൾ മുന്നിലുള്ളപ്പോൾ എന്തുകൊണ്ട്  അതിൽ ഒന്നുമാത്രം (യുഡിഎഫ്) ആളുകൾ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു എന്നത് ഇടതുപക്ഷം , പ്രത്യേകിച്ച്, മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടി മനസ്സിരുത്തി പഠിക്കേണ്ടതാണ്. (പൊതുജനത്തിന്റെ പ്രതിനിധി എന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തിൽ പോഴനു തോന്നിയ കാരണങ്ങളാണ് മുകളിൽ കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്.)

സാക്ഷരതയും പൊതുബോധവും  കൂടുതൽ ഉള്ള മലയാളി ജനത ബിജെപിയെ അംഗീകരിക്കാൻ ഇനിയും തയ്യാറാകാത്തതിന്റെ കാരണം  വിലയിരുത്താൻ അവർക്കും അവസരമുണ്ട്. പരീക്ഷയ്ക്ക് മാർക്ക്  വാങ്ങിയിട്ട് മാത്രം കാര്യമില്ല; സ്വഭാവവും നന്നാവണം എന്നു  പറയാറില്ലേ?  മോദിയോടുള്ള മതിപ്പു കൂടിയാണ് അവർക്കുണ്ടായ വോട്ടുനേട്ടം  എന്ന് ഓർക്കുക.  എന്നിട്ടും ഗോളടിക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ കാര്യമായ കുഴപ്പമുണ്ടെന്നു പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതുണ്ടോ? കളി ജയിക്കാൻ ക്യാപ്റ്റൻ മാത്രം പോരാ. 

തിരുവനന്തപുരം മണ്ഡലത്തിൽ അതിൽ മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ മറിച്ചുകുത്തൽ നടന്നു എന്ന് ആരോപണമുണ്ട്. (നടന്നാലും അതിനെ തള്ളിപ്പറയാനില്ല. കാരണം  അതിൽ ഒരു ശരിയുണ്ട്). എന്നാൽ സാധ്യതകളും സാഹചര്യങ്ങളും പുറത്തു വന്ന വോട്ട് കണക്കും അതിനെ സാധൂകരിക്കുന്നില്ല. മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്ക് അതിനുള്ള കഴിവ് അവിടെ ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല. അങ്ങനെയൊരു നിലപാട് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ശ്രീ ഓ. രാജഗോപാൽ എം എൽ എ ആയതെങ്ങനെ എന്ന ചോദ്യം ബാക്കിയാവുന്നു. മാത്രമല്ല, ബിജെപിയെ തടയേണ്ട ബാധ്യത അവർ മാത്രമായി ഏറ്റെടുക്കുമെന്നും വിചാരിക്കുന്നില്ല.

അന്ത്യപോഴത്തം:  ഇനിയുള്ള കാലത്ത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി അവരുടെ ചിഹ്നവും  കൊടിയും ഒന്ന് പരിഷ്കരിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും എന്നൊരു നിർദ്ദേശമുണ്ട്, പോഴന്. അതിന്റെ വിശദമായ മനഃശാസ്ത്രം മറ്റൊരിക്കൽ പറയാം.

(അന്തിപ്പോഴൻ)

നരേന്ദ്രമോദി സർക്കാർ-ഒരു വിലയിരുത്തൽ

കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷത്തെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ കുറിച്ച് ഈയുള്ളവന്റെ ലഘുവായ ഒരു വിലയിരുത്തൽ.

കേന്ദ്രത്തിൽ ഒരു ഗവൺമെന്റും ഒരു പ്രധാനമന്ത്രിയും ഉണ്ട് എന്ന് ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടാക്കി. ജി എസ് ടി, സാമ്പത്തിക പരിഷ്കരണ നടപടികൾ, ജൻ ധൻ യോജന തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി നല്ല നടപടികളുണ്ടായി.

ആദ്യവർഷങ്ങളിൽ സർക്കാരിനെ കുറിച്ചുണ്ടായ പ്രതീക്ഷകൾ പിന്നീട് അതേപോലെ നിലനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞതുമില്ല. നേട്ടങ്ങൾ ഉള്ളപ്പോൾത്തന്നെ കോട്ടങ്ങളും ഏറെയാണ്. പ്രധാന കോട്ടമായ ദുഷിച്ച സാമൂഹ്യ അവസ്ഥ സർക്കാരിന്റെ നേട്ടങ്ങളെ ആകെ മുക്കി കളയുമോ എന്നു പോലും ഭയക്കുന്നു. സാമൂഹ്യരംഗത്തെ അപകടങ്ങൾ ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നു.

മോദി ഒരു രണ്ടാമൂഴം അർഹിക്കുന്നു എന്ന് തന്നെയാണ് അഭിപ്രായം. (പക്ഷേ കണ്ണും കാതും തുറന്നു വയ്ക്കുന്ന ഒരാളെന്ന നിലയിൽ ഇത് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ ധൈര്യം പോരാ. നേതാവ് പ്രതീക്ഷ നൽകുമ്പോൾ പാർട്ടികുടുംബം അത് അപകടപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ യാഥാർത്ഥ്യം  മനസ്സിലാക്കി വേണ്ടത് ചെയ്താൽ അവർക്ക് നല്ലത്.)

ഉണ്ടാകാനിടയുള്ള കുഴപ്പങ്ങൾ നമുക്ക് പിന്നീട് മാറ്റി എടുക്കേണ്ടിവരും.  അത്രപെട്ടെന്നൊന്നും നാം പരാജയപ്പെടില്ല. ഇത് ഭാരതമാണ്.

നരേന്ദ്രമോദിയുടെ അനുകൂല ഘടകങ്ങൾ-

1) തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാനുള്ള ചങ്കുറപ്പ്. ഒരു കാര്യം, അത് മണ്ടത്തം ആയാൽ പോലും തീരുമാനിക്കാനും നടപ്പിലാക്കാനും നട്ടെല്ലു വേണം.

ഉദാ: പാളിപ്പോയ നോട്ട് നിരോധനം. അതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ഗുണമുണ്ടോ എന്ന് ഇതുവരെ ഉറപ്പിച്ച് ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ദോഷങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു പരീക്ഷണത്തിനുള്ള മനസ്സ് വലിയ കാര്യമാണ്.

2) അണികളുടെയും പാർട്ടിയുടെയും നിസ്സീമമായ പിന്തുണ.

3) ഏകാധിപത്യത്തോളം എത്തുന്ന സ്വാധീനം. ഇന്ത്യ പോലെ ഒരു ബഹുസ്വര രാജ്യത്ത് പല അവസരങ്ങളിലും ഇത് പ്രയോജനപ്പെടും. തെളിഞ്ഞ ബുദ്ധിയുള്ള ഒരു ഏകാധിപതിയാണ് നമുക്ക് ആവശ്യം എന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. (ബുദ്ധിയുടെ തെളിച്ചം ഇനിയും ഉറപ്പായിട്ടില്ല).

4) അനിഷേധ്യമായ ആജ്ഞാശക്തി.

5) ഔദ്യോഗിക സംവിധാനത്തെ ചലനാത്മകമാക്കാനുള്ള കഴിവ്. (പക്ഷേ ആവശ്യമുള്ള പല സന്ദർഭങ്ങളിലും ഇത് ഏശാതെ പോയിട്ടുണ്ട്)

6) വിപുലമായ ഉപദേശക വൃന്ദം. (അധികാരത്തിലിരിക്കുന്ന ആർക്കും ഇതിൻറെ പ്രയോജനം ലഭിക്കും).

7) കുറഞ്ഞ അഴിമതി. (അഴിമതി കുറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണോ പുറത്തുവരാത്തതു കൊണ്ടാണോ എന്ന് ഇനിയും ഉറപ്പിക്കാറായിട്ടില്ല. സാധാരണയായി കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞാണ് ഇത്തരം കഥകൾ പുറത്തു വരാൻ തുടങ്ങുക. കഴിഞ്ഞ സർക്കാരിലും ഇതൊക്കെ തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചത്. എങ്കിലും അത് അറിയാത്തിടത്തോളം ഇപ്പോഴുള്ള അവസ്ഥ അംഗീകരിക്കുകയേ തരമുള്ളൂ.)

8) വിജയകരമായ സൈനിക നടപടികൾ.

9) മൻമോഹൻ സിംഗിന്റെ സാമ്പത്തിക പരിഷ്കരണങ്ങൾ കോൺഗ്രസിനേക്കാൾ നന്നായി നടത്താനുള്ള കഴിവ്.

10) ഉത്സാഹഭരിതമായ വിദേശബന്ധങ്ങൾ.

പോരായ്മകൾ:-

1) അണികളുടെ ഹിന്ദുത്വ ഗുണ്ടായിസത്തോട് പുലർത്തുന്ന കുറ്റകരമായ മൗനം.

2) ഹിന്ദുത്വ അജണ്ടയുടെ അതിപ്രസരം. മതമൗലിക വാദം.

3) ഇതരമത അസഹിഷ്ണുത.

4) ഏകാധിപത്യത്തിന്റെ ഇരുണ്ട മുഖമായ അധികാര കേന്ദ്രീകരണവും സുതാര്യതയില്ലാത്ത ഭരണസംവിധാനവും.

5) തള്ളുകളുടെയും മഹത്വഗായകരുടെയും തള്ളിക്കയറ്റത്തിൽ നേരേത് നുണയേത് എന്നതിൽ ജനത്തിന് ഉണ്ടാകുന്ന ആശയകുഴപ്പം. (സൈനിക നടപടികൾക്ക് പോലും തെളിവ് ചോദിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഗതികേട്).

6) സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലെ ജാതിവിവേചനം മുതലായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ കാണുന്നില്ല.

7) സംഘടനാതലത്തിൽ തന്നെയുള്ള തലതിരിഞ്ഞ (പിന്തിരിപ്പൻ) തത്വശാസ്ത്രം. കാലം മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ സംഘടനയുടെ തത്ത്വശാസ്ത്രം അതിനനുസരിച്ച് പുതുക്കപ്പെടുന്നില്ല. അവർ ഇപ്പോഴും പൗരാണിക കഥകളിലും വിജ്ഞാനങ്ങളിലും അഭിരമിക്കുന്നു.

8)ചിന്താശേഷിയുള്ളവർക്ക് ഇടയിൽ അസ്വീകാര്യത. അവരുടെ ആശങ്കകൾ അഭിസംബോധന ചെയ്യാതെ ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്ന നേതൃത്വം.

9) പിന്നോട്ടടിക്കുന്ന ദേശീയോദ്ഗ്രഥനം. ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ ഒരുമിപ്പിക്കുന്നതിനുപകരം വിഘടിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണുന്നത്.

10) നിലവിലെ വ്യവസ്ഥകൾ പൊളിച്ചെഴുതുന്ന വ്യഗ്രത സമൂഹത്തിന്റെ സന്തുലനം തന്നെ അപകടത്തിലാക്കിയേക്കുമോ എന്ന ആശങ്ക.

11) പിഴവുകൾ തിരിച്ചറിയാനും അത് തിരുത്താനും തയ്യാറാകുന്നില്ല.

12) വ്യക്തമായ പ്ലാനിങ് ഇല്ലാത്തത് മൂലം ചെയ്യുന്ന പലകാര്യങ്ങളും ഫലപ്രാപ്തിയിൽ എത്തുന്നില്ല. ഏറെ തുടങ്ങിവച്ചു. പലതും പാതിവഴിയിൽ. (ഡിജിറ്റൽ ഇന്ത്യ, മേക്കിൻ  ഇന്ത്യ, ഗംഗാശുചീകരണം, സ്വച്ഛ ഭാരത് ഇങ്ങനെ പലതും)

13) ഭാരതത്തിന്റെ അഭിമാനമായ ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളെ പോലും വെറുതെ വിടാതെ കാവി രാഷ്ട്രീയം കുത്തി ചെലുത്തുന്ന അശ്ലീല ക്കാഴ്ച.

Result:- പാസ്മാർക്ക്  കൊടുക്കുന്നു: 5.5/10 (ഇതൊരു 7 വരെ എത്തുമായിരുന്നു, മൈനസ് മാർക്കുകൾ ഇല്ലാതിരുന്നെങ്കിൽ)

തിളക്കമില്ലാത്ത  വർത്തമാനം:

അരവിന്ദ് കെജ്രിവാളിൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ ഇടതുപക്ഷ പാർട്ടികളുടെ പിന്തുണയോടുകൂടി ഒരു ഭരണം. നിലവിലെ സാഹചര്യത്തിൽ രൂപപ്പെടുത്താവുന്ന ഒരു മാതൃകാസങ്കല്പം ഇതാണ്. മനോഹരമായ ഒരു നടക്കാത്ത സ്വപ്നം. അത്തരമൊരു സാധ്യത വിദൂരം ആയിരിക്കുന്നതാണ് വലിയ ദുരന്തം. കോൺഗ്രസിലെ  രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വം പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നത് എങ്കിലും ഇനിയും തെളിയിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പ്രതിപക്ഷത്തെ വിരുദ്ധ താൽപര്യക്കാരും തൻകാര്യം നോക്കികളുമായ ആളുകളുടെ അവിയൽ മുന്നണി ആശങ്കപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

(അന്തിപ്പോഴൻ)

ഏതാനും ലിങ്കുകൾ (For reference):

https://www.bloombergquint.com/opinion/four-years-of-modi-government-modi-at-eighty-percent-to-2019.amp

https//www.economictimes.com/news/politics-and-nation/a-statistical-analysis-of-four-years-of-narendra-modi-government/amp_articleshow/64335725.cms

ചില രാഷ്ട്രീയ(ച്ചിരി)ക്കാഴ്ചകൾ-

കോൺഗ്രസ്സിന്റെ ശനിദശയിൽ  ശ്രീ വി.എം.('വെറും മണ്ടനായ'-ഗ്രൂപ്പുകളിയിൽ) സുധീരനു പ്രസിഡന്റുയോഗം. ദശാപഹാരം നേതാവിനും. 'പാഥസാം നിചയം വാർന്നൊഴിഞ്ഞളവു...' ക(പ)തിരിന്മേൽ വളപ്രയോഗം നടത്തുന്ന ധീരകർഷകൻ.  ഫലമെന്തെന്നു സുവ്യക്തം. 

നേട്ടം, അടുത്തവിളവിനു വിത്തിനുള്ളതെങ്കിലും കൊയ്യാം. വിത്തെടുത്തു കുത്തിയോർക്കും അതു വിത്തമാക്കി മുക്കിയോർക്കും ഇപ്പോൾ കൈകഴുകി മേനിനടിക്കാം.

വേലിയിലുണങ്ങാൻ കിടന്ന (ചായക്കടയിലെ)തോർത്തെടുത്തു കോണകമാക്കിയ കോൺഗ്രസ്സിനു പണികിട്ടി. വീണുകിട്ടിയ വടിയെടുത്തു പണിയറിയാവുന്നവർ പണിതുടങ്ങി. വല്ലഭനു ചായക്കടയും ചർച്ചക്കട. ഭൂതകാലത്തിലെ ചായക്കഥയിൽ നാണിച്ചിരുന്ന ഭാരതീയപ്പാർട്ടിക്കും ഭാവിപ്രധാനമന്ത്രിയ്ക്കും എന്തൊരു 'കടുംചായമോടി' !

പറ്റിയപറ്റു മറയ്ക്കാൻ ഇപ്പോൾ പാരമ്പര്യപ്പാർട്ടി പ്ളേറ്റു തിരിക്കുന്നു. ചായക്കോണ്ട്രാക്ടെടുക്കാൻ ചെറമിക്കുന്നു. 

യഥാർത്ഥചായക്കച്ചവടം താനാണു നടത്തിയിരുന്നതെന്നു പണ്ടുകാലിത്തീറ്റക്കച്ചവടത്തിൽ കടപൂട്ടിയ യാദവൻ. കാലിയെക്കറന്നു പാലെടുത്തതു പിന്നെ വെറുതെയോ എന്നു തെളിവും ഹാജർ. രണ്ടുനാലാണ്ടിലൊ(രോ)രുത്തരെ കൂട്ടിലാക്കിക്കിടത്തുന്നതും.... ഹൊ, ഓരോരോ മോഹങ്ങൾ.

വിരിച്ചിട്ട കാവിപ്പരവതാനിയിലൂടെ ഇന്ദ്ര(പ്രസ്ഥ)ക്കസേരയിലേക്കു ചുമ്മാചെന്നങ്ങു കേറാമെന്നു മോഹിച്ചവർക്കും കൂടിയാണു 'സാദാപ്പാർട്ടി' അമ്പതുനാളിനുള്ളിൽ ആപ്പടിച്ചിരിക്കുന്നത്. രണ്ടുനാൾ കൂടി 'സമ-രണം' എന്ന കളിയാട്ടം നടത്തി രാജിവച്ചിരുന്നേൽ അമ്പത്തൊന്നിന്റെ കാവ്യഭംഗിയൊന്നു വേറെയായേനെ, ശ്രേഷ്ഠമലയാളിക്ക്.

 അമ്പത്തൊന്നക്ഷരാളി വൃത്തത്തിലെ വിപ്ളവകവിത നീട്ടിയും കുറുക്കിയും ഈണം കിട്ടാതെ ഏത്തമിടുന്നവർ-(മിന്നൽ)പിണറായിട്ടും അതിന്റെ പ്രകാശം(കരണം മറിഞ്ഞു) കാരാട്ടെ കാട്ടിയും. കേജ്രിവാളിനുണ്ടോ കാവ്യഗുണമറിയുന്നൂ...? ഭരണഘടനയ്ക്കും വൃത്തഭംഗി പോരെന്നു വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ദുർഗ്ഗുണൻ.

 ഞങ്ങളു പണ്ടേ സാദായാണെന്നു സ്ഥാപിക്കുന്നവർ ഇപ്പോൾ പക്ഷേ 'അമ്പത്തൊന്ന്' എന്ന പ്രയോഗം ശ്രേഷ്ഠമല'വാളി'ൽനിന്നു ഡിലീറ്റാക്കാനുള്ള പ്രയത്നത്തിലാണു്.  '...പണ്ടേപ്പോലെ ഫലിക്കുന്നില്ലെ'ന്നു  കുഞ്ചൻ മാത്രമല്ല സകല പോങ്ങന്മാരും തു(ത)ള്ളാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നതു മാത്രമല്ല പെരിയ ശങ്കടം - കാവിലെ പാട്ടുമത്സരത്തിനു ഇനി അധികനാളുമില്ലല്ലോ.  

സുകുമാർ അഴീക്കോട്- ക്ഷോഭിക്കുന്ന സുവിശേഷകൻ

വാഗ്ദേവത വരമേകിയ ആ വചോവിലാസം വിടപറഞ്ഞു. മങ്ങാത്ത മനീഷയുടെയും ഭാരതീയസംസ്കൃതിയുടെ തെളിനീരുറന്ന അറിവിന്റെയും ഉടലാർന്ന രൂപം. അദ്ധ്യാപകനായും അന്ധതയെപ്പിളർക്കുന്ന വജ്രസൂചിയായും ആദ്യന്തം മലയാളത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിസൂക്ഷിപ്പുകാരൻ. സംസ്കാരലോപം സമൂഹത്തിന്റെ ഏതു കോണിൽ നിന്നായാലും മുഖം നോക്കാതെ ഗർജ്ജിച്ച ഒരാശയക്കടലാണു് അലയൊതുക്കിയതു്.

മറുത്തവരോടു പൊറുത്തും അകന്നവരോട് അടുത്തും, ആ വിമർശനങ്ങൾ വ്യക്തിനിഷ്ഠങ്ങളല്ലെന്നഒരുത്തമാചാര്യന്റെ ദിവ്യത്വം അടുത്തനാളുകളിൽ കൈരളി കൺനിറയെക്കണ്ടറിഞ്ഞു. പരിതപിച്ചോ പഴിപോക്കാനോ മലയാണ്മയെ മൊത്തം കാൽച്ചുവട്ടിലെത്തിച്ച വൻപു് തത്ത്വമസി വായിച്ചവരും വാഗ്താഡനമേറ്റവരും മാത്രമല്ല തിരിച്ചറിഞ്ഞതു്. ജ്ഞാനമുറഞ്ഞ ആ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നുപോലും വായിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പോഴന്മാർക്കും ആ വേർപാട് ഒരു വിങ്ങലായി മാറുന്നു.

ആ ധന്യാത്മാവിനു് അപരജന്മങ്ങളില്ലാത്ത നിത്യശാന്തിയേകണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കാനല്ല, പതിന്മടങ്ങു ക്ഷോഭത്തോടെ നിർമമതയുംനിരങ്കുശത്വവും മുഖമുദ്രയാക്കിയ ആയിരം അഴീക്കോടുമാരായി പുനർജ്ജനിക്കട്ടെയെന്നാശിക്കാനാണു തോന്നുന്നതു്. അലയൊടുങ്ങാത്ത ക്ഷോഭത്തിന്റെ സുവിശേഷകന്മാരാണീയാസുരകാലത്തു് അവതരിക്കേണ്ടതു്. അജ്ഞാനം പിളർന്ന ആ പ്രജ്ഞാനസൂര്യൻ മരണമില്ലാതെ നമ്മെ നയിക്കട്ടെ.

‘അന്നാ ഹസാരെ’ നൽകുന്ന പാഠങ്ങൾ

1. ഒരു ഗാന്ധിശിഷ്യനു് ഇത്രസാധിക്കുമെങ്കിൽ സാക്ഷാൽ ഗാന്ധിയുടെ പ്രഭാവം എന്തായിരുന്നിരിക്കണം?!!ഇന്നത്തെ തലമുറ ഉണ്ടാകും മുമ്പേ ജീവിച്ചുമരിച്ച ഒരു സത്യപരീക്ഷകന്റെ നിലപാടുകളിലെ സത്യസന്ധതയും ആത്മാർത്ഥതയും കുറച്ചെങ്കിലും തിരിച്ചറിയാനൊരു അവസരം.

2. ആത്മാർത്ഥമായ നിലപാടുകൾ ജനം തിരിച്ചറിയും. സെക്രട്ടറിമാർ തയ്യാറാക്കിയ പ്രസംഗം വായിക്കുന്ന നേതാവിന്റെ നിലപാടല്ല, ഹസാരെയുടേത്. ഒരു പാർട്ടി അംഗത്വത്തിന്റെ വിധേയത്വമാണു നേതാക്കളുടെ പ്രസ്താവനകൾക്കു കയ്യടിക്കാൻ പലപ്പോഴും അനുയായികളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.. തന്റെയും സംഘടനയുടെയും താത്കാലിക നിലനില്പാണു രാഷ്ട്രീയനേതാക്കൾ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്. അതല്ല, ഹസാരെ മൂവ്മെന്റിന്റെ ലക്ഷ്യം.

3. ഗാന്ധിയെയും ഗാന്ധിമാർഗ്ഗത്തെയും നമുക്കുപേക്ഷിക്കാറായിട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ നമുക്കുവേണ്ടത് ഹസാരെയുടേതു പോലെ നേരായ നിലപാടുകളും വികാരവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനമാണു്.

4. ഭരണകൂടം, അത് ഏതുകാലത്തും എവിടെയും ഭീതിയും അറപ്പുമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരസ്ഥികൂടം മാത്രമാണു്. ഹൃദയമോ മനസ്സോ ഇല്ലാത്തതാണു്. പുഴുക്കൾ നുരയ്ക്കുന്ന ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ ഒരു തലച്ചോർ മാത്രമാണതിനുള്ളത്. അതുകൊണ്ടാണു ചൗരിചൗരാകളുണ്ടായത്. ക്വിറ്റിന്ത്യ വേണ്ടിവന്നത്. ഇറോം ഷർമ്മിളമാർ പതിറ്റാണ്ടുകളായി പട്ടിണിയാകുന്നത്. നദികൾക്കുവേണ്ടി യോഗിമാർ നിര്യാതരാകുന്നത്. ഗാന്ധിമാരും ഹസാരെമാരും തിഹാറിലാകുന്നത്.

5. മനുഷ്യസഹജമായ അല്ല, 'ജന്തു'സഹജമായ(മറ്റു ജന്തുക്കൾ ക്ഷമിക്കട്ടെ) അസൂയയും അസഹിഷ്ണുതയുമാണു നമ്മുടെ ഭരണകർത്താക്കളെയും നേതാക്കളെയും ഭരിക്കുന്നത്. ആദ്യം, അരാഷ്ട്രീയവാദിയെന്നൊരു മുദ്ര. പൊതുജനമദ്ധ്യത്തിൽ മുഖം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിച്ചും കണ്ടും മാത്രം അഥവാ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഹസാരെക്കു പിന്തുണ. (നാളെ ഇതേ പ്രസ്ഥാനം/തരംഗം തങ്ങൾക്കെതിരായുമുണ്ടാകുമെന്നോർക്കണമല്ലോ. ‘ഇന്നു നീ നാളെ ഞാൻ’.) ദേശീയപ്പാർട്ടികളുടെ പ്രസിഡന്റുമാർ, ജനറൽ സെക്രട്ടറിമാർ, പതിറ്റാണ്ടുകളായി ജനസഹസ്രങ്ങളെ അണിനിരത്തി(വാടകയ്ക്കെടുത്തും) നഗരഹൃദയങ്ങളെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കുന്നവർ; കിരീടം വെക്കാത്ത രാജാക്കൾ. തങ്ങൾക്കു ലഭിക്കാത്ത ജനപിന്തുണ ഒരു ചോട്ടാ നേതാവുപോലുമല്ലാത്തയാൾ നേടുകയോ?

6. കാലത്തിന്റെയും ലോകത്തിന്റെയും ചുവരെഴുത്തുകൾ വായിക്കാൻ കഴിയാതെ എന്തിനോടൊക്കെയോ ഉള്ള മമതകൊണ്ട് അന്ധരായിപ്പോയ ധൃതരാഷ്ട്രന്മാർ വാഴുന്ന ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം. ഇക്കാണുന്നതൊക്കെ വഴിപോക്കന്മാരുടെ വായലപ്പുകൾ മാത്രമായിക്കാണുന്നവർ. ഇമേജുകൾക്കു പഞ്ഞമില്ലാത്തവരുടെ, ആദർശവാദികളുടെയും സത്യസന്ധന്മാരുടെയും, ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യന്മാരുടേയും ഭരണകുടീരം. "നിയമങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും ഞങ്ങൾ പറയും; വഴിപോക്കർ വായടക്കട്ടെ"യെന്ന ഹുങ്കാരം. നാടു വാഴാൻ തങ്ങളെത്തെരഞ്ഞെടുത്തവരുടെ ശബ്ദം ഇനിയും ഉയരാറായിട്ടില്ലെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവർ(?). അതു തങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുയരാൻ എവിടെയോ ഉറങ്ങുകയാണെന്നു സമാശ്വസിക്കുന്ന മൂഢന്മാർ അഥവാ ബുദ്ധി‘രാക്ഷസന്മാർ’.

7. അന്നാ ഹസാരെ എന്നത് ഇന്നു് ഒരു വ്യക്തിയുടെ പേരല്ല, അതൊരു തരംഗമാണു് (movement). ഒരു നിലപാടുതറയാണു്. ആ വ്യക്തി ഒരു നിമിത്തം മാത്രം. സ്വത്വനാശം വന്ന ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ കരുത്തു് ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊടുത്ത വൃദ്ധനായ 'ജാംബവാൻ'. പുരാണകഥയിൽ ഈ സമൂഹം ഒരു കുരങ്ങനെങ്കിൽ ഇവിടെയെന്തു വ്യത്യാസം? പൊതുജനമെന്ന കഴുത. രണ്ടും സ്വത്വമില്ലാത്ത എന്തിനെയും അവഹേളിക്കാനുള്ള ഉപമകൾ; അഥവാ ഉപകരണങ്ങൾ. അഞ്ചുവർഷം കൂടുമ്പോൾ അരങ്ങേറുന്ന ജനാധിപത്യനാടകത്തിന്റെ പേരിൽ തങ്ങളുടെ മുതുകിൽ ഇനിയും വിഴുപ്പുഭാണ്ഡങ്ങൾ വച്ചുകെട്ടുന്നത് സൂക്ഷിച്ചുവേണമെന്ന താക്കീതാണീ തരംഗം.

8. വൈകിയവേളയിൽപ്പോലും വിവേകമുണ്ടാവാൻ ദുരഭിമാനം അനുവദിക്കുന്നില്ല. വെറുമൊരു വൃദ്ധന്റെ മുന്നിൽ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ നിയന്താക്കൾ മുട്ടുകുത്തുകയോ? അറുപത്തഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ലോകത്തിന്റെ ചക്രവർത്തിമാർ ചെന്നുപെട്ട അതേ ധർമ്മസങ്കടം !! എങ്കിലും നാടുവിടുമ്മുമ്പ് അന്നവർ തങ്ങളാലാവതുചെയ്തു. നാടുപകുത്ത്, തമ്മിൽത്തെറ്റിച്ചു തലതല്ലിക്കീറിച്ചു്, എല്ലാം വെടക്കാക്കിയ വൃദ്ധനെയും കൊല്ലിക്കുന്നതരത്തിലാക്കിവച്ചു. അതിന്റെ പുതിയ പതിപ്പുകൾക്കായി നമുക്കിപ്പോഴും കാത്തിരിക്കാം.

എല്ലാ നാടകങ്ങൾക്കും കയ്യടിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന, വിലാസവും വിചാരവും വഴുതിയ, മുഖവും മനസ്സും കൈമോശംവന്ന കോടിക്കണക്കായ പൊതുജനമെന്ന പോഴന്മാരിലൊരുവൻ- അന്തിപ്പോഴൻ